Een paar weken terug ging ik ook al als straaljagerpiloot door het leven, want toen kon ik aan de slag met de consoleversie van Ace Combat: Assault Horizon. Nu is het de beurt aan de 3DS-versie en dus kan ik opnieuw mijn leren jacket, handschoenen en helm uit de kast toveren. Gaat dat werken, dat vliegensvlug vliegen op zo’n klein schermpje?

Supersnelle vliegactie op een klein scherm (oké, twee schermen eigenlijk), het lijkt misschien geen gelukkig huwelijk zo op het eerste gezicht, maar na het spelen van Ace Combat: Assault Horizon Legacy moet ik toegeven dat het eigenlijk prima werkt. Laat ik voor de afwisseling eens beginnen met de graphics, want deze zien er voor 3DS-begrippen fenomenaal uit. Oké, de landschappen waar je overheen vliegt zijn wat kaal en vaak ook ietwat eentonig, maar de lichteffecten die de ondergaande (en opkomende) zon veroorzaakt zijn prachtig, evenals alle vliegtuigen en andere weersomstandigheden, zoals sneeuw en regen.

Niet alleen de graphics staan hun mannetje, want ook de actie heeft weinig van haar spektakel en snelheid ingeleverd. Dat betekent, net als in de consoleversie, actievolle dogfights en een shitload aan grote explosies waarbij je dwars door grote zeeën van vuur vliegt. Als je een vijandelijk vliegtuig uit de lucht schiet gaat dit gepaard met rondvliegende brokstukken, enorm veel vuur en rondspattende olie. Ook die charme is dus behouden gebleven en dat is een goede zaak.

De goede punten uit de consoleversie blijven grotendeels intact, maar helaas geldt dat ook voor een iets minder goede kant van de game. De dogfights, waarbij je recht achter een vijandelijk vliegtuig vliegt en met één druk op de knop een heel salvo aan bommen op hem kunt loslaten, zijn nog steeds te eenvoudig. Het is niet altijd even gemakkelijk om op de juiste manier achter een vijand op de doemen (dit doe je door het exact timen van bepaalde knoppencombinaties), maar eenmaal gepositioneerd, kan het eigenlijk niet meer mis. En dat is jammer, want dat maakt de game op sommige momenten een beetje te gemakkelijk.

Ace Combat is eigenlijk alleen pittig als je hem op het moeilijkste niveau speelt, maar om dat te compenseren is er een leuk scoresysteem aan de game toegevoegd. Na iedere missie krijg je punten voor alle uitgevoerde manoeuvres en daarbij een bijbehorende ranking. Je raadt het al: iedere keer dat je een missie opnieuw speelt, kun je dus proberen om deze score te verbeteren. Dit principe zorgt ervoor dat je de game wat vaker zult spelen en dat je hem niet een, twee, drie weer in de kast legt.

De missies die je speelt zijn soms wat eentonig, maar een goede voice-acting zorgt ervoor dat ze wel leuk blijven om te spelen. Alvorens je aan een missie begint, heb je altijd eerst een briefing waarin wordt verteld wat je doelen zijn en hoe je deze op de beste manier kunt voltooien. Je kunt deze briefing gewoon als harde tekst lezen, maar deze is ook op een goede, duidelijke manier ingesproken door je generaal. Ook in de lucht hoor je soms andere vliegeniers (vriendschappelijke maar ook soms vijandelijke) de meest gekke dingen roepen en vaak zorgt dat toch wel voor een kleine glimlach tijdens het spelen. Het is altijd leuk als je niet slechts het gebrom van je motoren hoort.

Met Ace Combat: Assault Horizon Legacy is weinig mis. Oké, het verhaal is een beetje aan de korte kant en de game is eigenlijk nooit heel moeilijk, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De actie is keihard, ziet er prachtig uit en leent zich prima voor een paar korte potjes tussendoor. Voor alle vliegeniers onder ons is dit eigenlijk gewoon verplichte kost!

• login of registreer om te reageren