Omdat ik alle Lego games in mijn collectie heb, en Star Wars III niet mocht ontbreken, heb ik de Xbox 360 versie naast alle andere games staan. Deze is helemaal uitgespeeld tot de honderd procent aan toe. Heerlijke games, die spellen in het Lego universum. Ook kreeg ik de Nintendo 3DS versie van Lego Star Wars III: The Clone Wars toegestuurd om van een review te voorzien. Nadat ik vijfentwintig uur in de 360 versie had gestoken, was het even wennen om terug te gaan naar het kleine 3D-schermpje…

Lego Star Wars III: The Clone Wars is de eerste game uit de franchise die ik op een handheld speel. De launchgame voor het 3DS systeem van Nintendo blinkt uit vanwege zijn sterke graphics en het goede gebruik van de 3D-opties. Daaronder vinden we een vrij standaard platformspelletje met ietwat saaie gevechten. Waar de Lego games het leukste zijn om met twee personen te spelen, is de 3DS versie alleen in je eentje te doorlopen. En helaas, in je eentje is de game vrij inwisselbaar. Zonde, aangezien de consoleversie me volledig wist te boeien.

Wanneer je The Clone Wars animatieserie tijdens de eerste twee seizoenen hebt gevolgd, zul je veel aspecten in de game herkennen. Levels vertellen de belangrijkste onderdelen uit de verhalen van verschillende episodes op de herkenbare Lego manier. Tijdens de verschillende levels ga je met diverse karakters op stap. De Lego-versie van Obi-Wan Kenobi, Anakin Skywalker, Yoda, de Clone Troopers of één van de vele andere. Het is aan jou om het goede karakter in te zetten bij de situatie die daarom vraagt. De game geeft je veel hints omtrent de karakterkeuze, dus moeilijk zal dit nooit worden. Staat er een groot, gouden blok voor je neus te knipperen? Dan weet je dat je een Clone Trooper met een machinegeweer moet gebruiken. Is het knipperende object helemaal zilver, dan zal een Rocket Clone zijn intrede moeten doen. Ik begrijp dat de Lego games voor kinderen zijn, maar waar ik in de console versie af en toe behoorlijk vast heb gezeten, liep ik de 3DS versie in één ruk door. Zonder moeite, zonder uitdaging. En dat is zelfs voor kinderen iets wat saai kan worden.

Wanneer je even geen puzzel op hoeft te lossen, ben je bezig met hordes aan vijanden af te maken of met het springen van platform naar platform. Waar in eerdere Lego Star Wars games de variatie tijdens de normale levels best aanwezig was, had ik het idee steeds hetzelfde opnieuw te spelen. De missies in de ruimte, waarbij je met een Starfighter een x-aantal vijanden kapot moet schieten, zijn ook allemaal hetzelfde. Qua uiterlijk lijkt het steeds op het level ervoor en qua gameplay doet het non-stop hetzelfde. Het mist die charme die eerdere games in de franchise wel hadden. De charme die de Xbox 360 versie duidelijk wel had.

Het feit dat de game niet met twee personen gespeeld kan worden is enorm jammer. Je kunt natuurlijk steeds levels overnieuw spelen in de Free Play stand om alle geheimen te openen en verborgen objecten te vinden, maar het leuke daaraan was steeds dat je de zoektocht met een vriend wist te doorlopen. Ik heb alle Lego games samen met mijn vriendin gespeeld en op dat soort momenten zijn deze games op hun best. Het is dan ook een rare gewaarwording dat de ontwikkelaar de multiplayer totaal heeft genegeerd. Dit terwijl de 3DS toch echt ad-hoc en Wi-fi ondersteunt. In m'n eentje vond ik de interesse niet om levels opnieuw te doen, om extra's open te spelen en om geheimen bloot te leggen. Jammer.

Net als in de versies op de consoles is er een hub aanwezig waarin je je levels kiest. In deze hub-wereld, het dek van een groot sterrenschip, zijn ook nog diverse dingen te beleven. Ook hier vond ik het enorm jammer dat er niet meer gedaan is met deze wereld. De hub is dermate versimpeld vergeleken met de Xbox-versie en er is veel minder te doen. Natuurlijk kun je hier nieuwe karakters vrijspelen, je eigen karakter in elkaar bouwen of enkele (behoorlijk slechte) minigames spelen, maar het is niets om over naar huis te schrijven. Dat deze hub-wereld aanwezig is, is leuk, al was het stukken beter geweest als er meer was gekeken naar de manier waarop deze wereld verwerkt is in de game op de console.

Grafisch is Lego Star Wars III: The Clone Wars een pareltje. Van wat ik gezien heb, is het duidelijk de mooiste launchgame die het Nintendo apparaat ons heeft gegeven. Ook het 3D effect werkt dusdanig goed dat ik de gehele game in 3D heb doorlopen. Nooit besloot ik terug te schuiven naar 2D. Sprongen tijdens de platformonderdelen wist ik beter te springen (en vooral te landen) omdat ik beter de diepte en afstand in kon schatten. Dit is misschien zo'n game die je laat zien aan vrienden die nog niet in de kracht van je 3DS geloven. Zolang je ze maar niet laat spelen.

Lego Star Wars III: The Clone Wars 3D is een game die flink onder moet doen voor zijn console-broertjes. Waar die games uitblinken in co-op, moeten de handheld fanaten het helemaal in hun eentje stellen. Het is raar dat een franchise die bekend staat om de sterke manier van samen spelen geen co-op bevat. Erg jammer, want in je eentje is de game standaard op alle fronten. Wat is hier fout gegaan?

• login of registreer om te reageren