Onze favoriete blauwe egel is jarig! Sonic bestaat al twintig jaar en daarom is het tijd voor een feestje. Waar Sonic snel uit de startblokken ging (letterlijk en figuurlijk) en bijna Mario versloeg, ging het de laatste tijd bergafwaarts. De enige goede games waar Sonic-fans van konden genieten waren uitgaves van oudere Sonic-spellen. Na misbaksels als Sonic the Hedgehog en een andere game die om Shadow draaide, ging het het afgelopen jaar gelukkig weer stukken beter. De laatste tijd hebben we bijvoorbeeld Sonic Colours gezien en kwam Sonic the Hedgehog 4: Episode 1 als download beschikbaar. Ter ere van het twintigjarige bestaan kwam men met Sonic Generations. Eerder reviewde collega Sven de consoleversie van deze game. Hij beoordeelde de game met een 8.5. Het retrogevoel was volgens hem weer helemaal terug. Nu zijn we bij de 3DS-versie aanbeland. Weet ook deze game de lijn van de voorafgaande Sonic games (die prima in orde waren) door te zetten?

De 3DS-versie van Sonic Generations volgt in ieder geval de lijn van zijn grote broer op de consoles. Je kunt zowel met de 2D als de 3D Sonic spelen. Het verhaal is nog steeds lekker vaag en nog steeds zijn er meerdere werelden, allemaal afkomstig uit oudere Sonic-games. Natuurlijk beginnen we met de Green Hill-Zone. De werelden zijn niet precies hetzelfde: er zijn een aantal verschillen met de consolebroer. De opzet is overigens wel hetzelfde. Het eerste level speel je met de oude Sonic. Het tweede level speel je met de nieuwe Sonic en er zitten kleine verschillen in de personages. Zo zit er een verschil in snelheid en hebben ze beiden net wat andere moves. Bij de moderne Sonic is de cameravoering net iets anders, net als de gameplay. De camera zal vaker áchter Sonic terecht komen. Daarnaast zijn er bij de moderne Sonic soms wat Quick Time Evenementen. Er is per wereld ook nog een derde level. In dit derde level speel je willekeurig met een van de twee Sonics en moet je de Chaos Emerald achtervolgen. Dit een beetje in de stijl van Sonic Heroes.

Zoals eerder genoemd, je start in de Green Hill-Zone. Natuurlijk zitten er nog meer klassiekers in. Denk hierbij aan de Casino Night-Zone. De game ziet er echt fantastisch uit. Heerlijk kleurrijke beelden en daarmee zijn de omgevingen echt een lust voor het oog. Tel daarbij de heerlijke retro-details op en het plaatje is compleet. Schuif de 3D-slider omhoog en je wordt helemaal weggeblazen. De omgevingen krijgen diepgang en met de slider op zijn hoogst is het echt genieten. Niets overkill aan 3D-effect, het is precies goed. Er zijn een aantal ‘lagen’ in de levels en als Sonic switcht ziet dat er prima uit. Ook blijft de game altijd soepel draaien, zodat de snelheid goed gewaarborgd blijft. Het plaatje is dus prima, en ook de muziek is precies wat je verwacht.

Sonic gaat dus heel erg snel, precies zoals je hem kent. Eigenlijk iets te snel, naar mijn mening. En dan heb ik het niet over de snelheid in de levels, maar over de lengte van de campaign. Sven schreef het al in zijn review en hetzelfde geldt voor deze game: hij is gewoon te kort. Natuurlijk is het wel mogelijk om een zo snel mogelijke tijd neer te zetten of je rank te verbeteren (na elk level krijg je een rating, een A, of een E etc. ), maar hier moet je wel van houden. Gelukkig zijn er ook nog de challenges. Deze speel je vrij door bepaalde doelen te halen. Deze doelen zijn wel onduidelijk, dus je kunt wel een beetje in het wilde weg spelen, maar ik vond het op een gegeven moment erg frustrerend dat ik niet wist wat ik nu in godsnaam moest doen om die bepaalde challenges vrij te spelen. Op het einde werd de game sowieso een beetje frustrerend. Het leek wel alsof SEGA de snelheid helemaal had opgevoerd om zo de moeilijkheidsgraad flink op te schroeven. Het zorgde er in ieder geval voor dat ik soms een aantal keer op hetzelfde punt dood ging. Jammer, want de game begon zo lekker vloeiend. Aan de andere kant, als ik er meteen doorheen was gekomen, was de game nóg korter geweest.

Sonic Generations is een heerlijke retro-game geworden, met hier en daar een aantal frustrerende zaken. De game ziet er gelikt uit en speelt ook lekker weg. Toch is de game zeer aan de korte kant en wordt de game naarmate het einde vordert frustrerend. Het geforceerde opvoeren van de moeilijkheidsgraad is lastig. Het niet vrij kunnen spelen van de challenges vond ik ook niet heel fijn, aangezien ik nu geen doel had om naar toe te kunnen spelen. Toch overheersen de goede dingen in dit spel en is het een goede draagbare tegenhanger geworden van de grote consolebroer!

• login of registreer om te reageren