Je kunt het journaal tegenwoordig niet meer opzetten of je wordt overspoeld met negatief nieuws. Zijn het niet de misstanden in Libië, Syrië of Egypte, dan is er wel weer een 21-jarige gek die het Witte Huis met een zwaar kaliber geweer beschiet. Dan heb je nog de economische crisis en alles wat daarmee samenhangt, een aantal katholieke priesters dat niet van kinderen af kan blijven, integratieproblematiek en zo kun je nog een hele tijd doorgaan. Dan duik ik liever in een hele andere wereld, waar al deze problemen niet aan de orde zijn: namelijk die van Super Mario 3D Land.

Niet dat de wereld van Mario nou zonder problemen is hoor, maar de problemen die je daar tegenkomt, zijn wel van een heel ander kaliber. Als je niet met boemerangs wordt bekogeld, word je wel achterna gezeten door vuurballen of raketten. En op de momenten dat je even geen vijanden tegenover je hebt staan, zijn er zoals gewoonlijk weer de diepe afgronden die je moet passeren. Alle vijanden die je tegenkomt en alle hindernissen die je moet nemen, heb je te danken aan Bowser en zijn kompanen, die ook in dit deel prinses Peach hebben ontvoerd. Aan jou de taak haar opnieuw te bevrijden. Het is het concept dat we nu al jaren kennen, maar nog steeds tof blijft om te doen. Dit keer is het allemaal toch wel een beetje anders, en dat is te danken aan het 3D-effect van de Nintendo 3DS.

Als je het 3D-effect even vergeet, heb je met Mario 3DS eigenlijk het kleine broertje van Super Mario Galaxy dat eerder op de Wii verscheen, en dat allemaal in zakformaat. Dat betekent dat je, ondanks dat je de game nu op een handheld speelt, kunt genieten van dezelfde openheid in levels en ook zijn de werelden even gevarieerd als die van de Wii-versie. Enige verschil is wel dat de levels allemaal een stukje kleiner zijn, zodat ze ideaal zijn voor een paar snelle potjes tussendoor. Op zichzelf een mooi principe voor een handheldgame, want uiteindelijk speel je vaker tussendoor een aantal potjes, bijvoorbeeld in je pauze of tijdens het reizen, dan dat je echt een aantal uur achter elkaar zult spelen. Maar, af en toe zijn de levels wel erg kort en soms ben je binnen drie minuten door een level heen. Zelfs voor een handheldgame is dat wel erg kort.

Nadat je na een minuutje of tien gewend bent aan de heerlijke besturing, zullen de eerste werelden vrij eenvoudig aanvoelen. Je voltooit de levels doorgaans met speels gemak en het enige waar je dan je uitdaging in kunt vinden is het verzamelen van alle munten die her en der door de levels verspreid liggen. Overigens betekent het snelle uitspelen van de levels niet dat je geen plezier zult hebben, want de levels zitten zo tof in elkaar dat je je iedere keer weer verbaast over de originaliteit ervan. De levels zien er namelijk niet alleen goed uit, maar ze zijn ook nog eens ontzettend tof opgebouwd. Er zijn altijd meerdere routes naar het einde toe en ondanks dat de omgevingen dus niet erg groot zijn, zul je soms flink moeten zoeken om alle coins te vinden om op die manier de levels volledig te voltooien.

Het toffe aan de levels is dat ze niet alleen meerdere routes kennen, maar ook vaak zijn opgebouwd uit meerdere lagen. Die lagen zijn dan weer heel mooi te onderscheiden door het 3D-effect van de 3DS te gebruiken. Mede dankzij dit effect kun je beter inschatten waar je heen moet springen, om uiteindelijk precies daar te landen waar je dat zelf wilt. Zeker bij het nemen van hindernissen en het overbruggen van ravijnen is dit een mooie toevoeging aan de game.

Ondanks dat de levels kort zijn, kun je je lang genoeg met deze titel vermaken. Aanvankelijk heb je acht werelden, die ieder bestaan uit zo’n zes levels, maar erg lang zul je niet bezig zijn om deze allemaal te voltooien. Sterker nog, na een uurtje of drie, maximaal vier, was ik klaar met het laatste level. Acht werelden klaar na een uur of vier en dat is het dan. Dat is even schrikken. Maar om jou diezelfde schrik te besparen, zal ik je vast vertellen dat Mario 3DS dan eigenlijk pas begint.

Vanaf dat moment kun je namelijk opnieuw aan de slag met acht werelden, allemaal gebaseerd op dezelfde levels die je eerder al speelde. Dit keer zijn de levels echter een stuk pittiger, de vijanden moeilijker te verslaan en daardoor zul je een stuk langer bezig zijn om dit deel van het spel uit te spelen. Dit is Mario zoals je dat gewend bent, zoals iedere fan hem het liefst ziet. Lekker pittig, moeilijk uit te spelen en je zult er een flinke dobber aan hebben om alles te verzamelen.

Ook speltechnisch zijn er een aantal toffe dingen terug, of veranderd. Natuurlijk is er het Tanooki-pak dat terug is waardoor je, met behulp van je staart, makkelijker over hindernissen heen komt. Het boemerangpak is een geheel nieuwe power-up, waardoor je zelf ook eens met een boemerang kunt gooien om zodoende je vijanden om zeep te helpen. Een paar toffe mogelijkheden dus, maar een andere mooie ontwikkeling wat betreft de power-ups is ook het feit dat je ze nu kunt opsparen. Stel, ik heb mijn Tanooki-suit aan en ik vind vervolgens een ‘bloempje’ waardoor ik dus vuurballen zou kunnen afvuren, wordt deze in mijn onderste scherm bewaard. Ik kan dan, op de momenten dat ik dat zelf wil, switchen tussen beide power-ups. Kom ik veel vijanden tegen, dan zorg ik dus dat ik de controle heb over het afschieten van mijn vuurballen, maar wanneer het platformen meer centraal staat, trek ik gewoon mijn ‘dierenpak’ aan. Op het oog een simpele vernieuwing, maar in de praktijk blijkt dit enorm handig.

De eerste drie á vier uur van Super Mario 3D Land zijn vrij eenvoudig. In die tijd speel je de eerste acht werelden door en daarbij geniet je van de goede graphics, de heerlijke en meeslepende muziek en vooral ook de leuk opgebouwde levels. Een lekker opwarmertje, want de volgende acht werelden die je voorgeschoteld krijgt zijn een stuk lastiger en bieden je de ‘Mario-moeilijkheid’ die je gewend bent. “Itsameeeee, Mario!”

• login of registreer om te reageren