Het gaat niet altijd goed (Unreal, anyone?), maar sommige game-series worden er alleen maar beter en beter op naarmate er nieuwe delen binnen verschijnen. En de Anno serie is daar ééntje van. De reeks loopt al sinds 1503... ehh, sorry, 1998, en na inmiddels 10 stand-alone games en uitbreidingen is er nog steeds geen enkel dipje in de vooruitgang gevonden. Maar ja, eens moet de eerste keer zijn, toch? Anno 1404 was vorig jaar in ieder geval een groot succes. Dus met de nieuwe uitbreiding Venice kan het eigenlijk moeilijk fout gaan.

Maar het begint toch slecht. Want waar we eigenlijk een compleet nieuwe campaign verwachtten, moeten we het stellen met enkel een vijftiental losse scenario's. En in die scenario's treffen we vervolgens geen nieuwe gebouwen, geen nieuwe handelswaren en slechts twee nieuwe units aan. En die twee units zijn dan ook nog eens gewoon twee handelsscheepjes, waarvan ééntje wat sterker en sneller is en meer laadruim heeft dan de meeste andere schepen, terwijl de andere een soort uitgebouwd vlaggenschip is met nog wat extra kanonnen erop gemonteerd. Het enige écht nieuwe is de Venetiaanse cultuur, die naast de bestaande Occidental en Oriental culturen komt. Nee, als we op de harde cijfers afgaan, maakt Venice niet echt indruk.

Maar wanneer we dan toch gaan spelen slaan we helemaal om: wat is dit een gave add-on. Laten we voorop stellen dat Venice allesbehalve bedoeld is om een nieuw publiek aan te boren, want er zijn geen tutorials, geen intromissies, geen campaigns waarbij je aan het handje gehouden wordt. De game vertrouwt er compleet op dat je bekend bent met de gameplay en dat je er al flink wat uren op hebt zitten in het origineel. Is dat ook daadwerkelijk het geval, dan heb je aan Venice een schitterende nieuwe uitdaging.

De genoemde scenario's specialiseren zich elk in een bepaald aspect van het bekende 'standaard' citybuilding zoals we dat kennen van de serie. Denk bijvoorbeeld aan het bouwen van een stad op een minimum aan beschikbaar land (waar de stad Venetië zelf overigens een mooi voorbeeld van is), of het zien te genereren van inkomsten zonder belastingen te mogen heffen. Dit zijn geen wereldschokkend originele ideeën, maar ze zijn voor Anno 1404 toch zéker nieuw. Anno-veteranen krijgen er gegarandeerd een natte broek van.

Gelukkig is er hier en daar toch wel écht wat nieuws te ontdekken. Zo mag Venetië dan wel een mooie, romantische stad zijn, maar zoals Anno laat zien zijn er daar echt flink vuile spelletjes te spelen. Zo sluipen er nu bijvoorbeeld verschillende saboteurs rond. Deze zullen proberen om brandjes te stichten, burgers op te hitsen (opdat ze bijvoorbeeld een opstand beginnen) en zelfs om ziektes te verspreiden die je bevolking decimeren. Maar een beetje humor zit er gelukkig ook wel in verwerkt: zo zagen we op een gegeven moment in een Oriëntaalse stad dat een buikdanseres naast een bazaar optrad. Opeens werden er heel wat minder waren verkocht.

Maar ook op grotere schaal kan er gesjoemeld worden. Zo kunnen vijandige eilanden nu niet alleen met geweld, maar ook door omkoping van ambtenaren overgenomen worden. Natuurlijk kost dat idioot veel geld - er moeten minstens drie hooggeplaatste raadsleden omgekocht worden, en vervolgens moet er ook nog een 'officieel' bedrag betaald worden... denk richting de 100.000 tot wel 300.000 goudstukken - maar lukt het je om het benodigde bedrag bijeen te krijgen, dan biedt het een prachtige mogelijkheid om je opgebouwde rijk verder uit te breiden.

Alles leuk een aardig, maar dé grote aandachtstrekker van Venice is de gloednieuwe multiplayer mode. Hierin kunnen maximaal acht spelers met en/of tegen elkaar spelen, in maximaal vier teams, in alle denkbare combinaties met maximaal vier spelers per team. Binnen een team krijgen alle spelers toegang tot alle resources en units; zie het alsof er aan één pc vier muizen en vier toetsenborden (en natuurlijk ook vier schermen) aangesloten zijn. Dat vergt heel wat coördinatie onder elkaar en dat is in-game ondoenlijk, maar zit je samen in één ruimte of hou je via Teamspeak/Skype/telefoon et cetera contact, dan kan je echt vier keer zo snel als normaal je domein uitbouwen. Tenminste, voor zover je tegenstanders (bijvoorbeeld bestaande uit een ander team met vier spelers, of twee van twee, of zelfs vier losse spelers) dat niet tegen weten te werken dan.

Aan de multiplayer is overduidelijk veel aandacht besteed, wat de mode tot dé grote nieuwe feature van de add-on maakt. Tijdens het laden van een game zie je niet alleen je eigen laadbalk maar ook die van de andere spelers, zodat je precies kan zien wanneer het spel zal beginnen (en je de langzaamste speler even kan uitlachen). Eenmaal begonnen is in co-op altijd duidelijk wie op welk gegeven moment de controle over een unit heeft genomen (simpelweg met een grote gekleurde ring rond die unit). En -ook goed doordacht- wanneer één van de spelers op de save-knop drukt, wordt de game voor iedereen tegelijk op hun eigen pc gesaved. En ja, die savegame kan dan ook later weer gezamenlijk geladen worden. Ontbreekt er iemand, dan neemt de AI het automatisch van hem/haar over.

Hoewel het er in het begin van deze review sterk op leek dat Venice maar een matige add-on zou zijn, mag inmiddels wel duidelijk zijn dat developer Related Designs er met veel liefde aan heeft gewerkt en zich vooral heeft gericht op haar bestaande fanbase, de verstokte Anno 1404 spelers. Het origineel was al geen korte game, maar de nieuwe singleplayer scenario's zijn goed voor nog grofweg 50 tot 60 uur extra speeltijd, en de multiplayer mode voegt daar nog een schier oneindig aantal uren aan toe. Voor nieuwkomers allemaal niet zo interessant, maar mocht je nog niet overtuigd zijn van deze game dan zal de demo van het origineel je vast nog wel over kunnen halen.