De Advance Wars serie lijkt geknipt voor de Nintendo DS. "Verspreid de statistieken over twee schermen, laat men hun manschappen besturen met een tik op het touch screen, zorg ervoor dat een heleboel gamers mee kunnen doen in een draadloze multiplayersessie en de gehele fanbase is tevreden", zouden ze bij ontwikkelaar Intelligent Systems gedacht kunnen hebben. Is dit daadwerkelijk het geval of is dit onzin en heeft men 'gewoon' de beste Advance Wars ooit gemaakt?

Fans van de GBA-delen kunnen opgelucht adem halen, want de game voelt namelijk allesbehalve oud en uitgemolken aan. Advance Wars heeft een renovatie ondergaan en dat is te merken op nagenoeg elk vlak. Nog voordat de cartridge is verwijderd uit de doos valt mij iets op. Andy en Sami, die samen met Max prijkten op de boxshots van Advance Wars en Advance Wars 2: Black Hole Rising, zijn vervangen voor twee nieuwelingen van Orange Star. Opmerkelijk, want de twee CO's vormden tot op het heden hét gezicht van Advance Wars samen met Max (en Nell). Hoewel ik al langer wist welke voorkant ik zou treffen bij deze game, was ik me nog niet eerder bewust van de gevolgen hiervan. "Het zal wel toeval zijn", dacht ik, dus ik schakelde mijn DS aan en de intro begon; ik was overweldigd. Dit lag niet zozeer aan de muzikale schoonheid, maar was juist te wijten aan het gebrek aan de (overigens fantastische) 32-bits GBA-geluiden. Voor het eerst heeft Advance Wars muziek die weg heeft van echte muziek. Vervolgens start ik de Campaign Mode op en zie meteen dat de nieuwelingen, Rachel en Jake, inderdaad een leidinggevende rol gaan spelen; daarmee is de toon binnen enkele minuten toch echt gezet! Nee, het is geen toeval dat Andy en Sami ontbreken op de voorkant, Advance Wars: Dual Strike is anders.

Geschiedenis
Jarenlang was deze franchise alleen te bewonderen in Japan. Advance Wars maakte zijn debuut in het land van de rijzende zon op de daargeheten Famicom (hier in het Westen beter bekend als de Nintendo Entertainment System, oftewel de NES) onder de naam Famicom Wars. Dit begin werd succesvol vervolgd met delen op bijna elk platform: Super Famicom Wars (Super NES), 64 Wars (Nintendo 64; gecanceled) en ook de GameCube werd niet overgeslagen (Battalion Wars verschijnt hier spoedig). Bij dit laatste deel overigens experimenteert Nintendo met een ander gameplay principe - om daar daad bij woord te voegen, lieten ze third party Kuju aan het roer in plaats van Intelligent Systems, die tot dan toe alle andere delen voor z'n rekening had genomen.

Je ziet, Nintendo heeft tot nu toe nog geen enkele console overgeslagen in de planning. De handhelds echter werden lange tijd niet aangedaan door de 'Famicom Wars' serie, en laat nu juist dezelfde pocketversies ervoor verantwoordelijk zijn dat Nintendo in plaats van een aardig verkopende serie een top franchise in handen heeft.

Het was vanaf het moment dat Nintendo besloot om Famicom Wars in zakformaat naar zowel de VS als Europa te brengen, dat de serie wereldwijd de waardering kreeg die het verdiende. Geheel in traditie werd het eerste deel op de GBA 'Advance Wars' genoemd en aangezien de naamsbekendheid inmiddels zo groot was geworden in het Westen, kon Nintendo niets anders dan de eerste DS-versie deze naam te geven. Wel werd er in de naamgeving subtiel rekening gehouden met het DS-platform (Dual Strike!). Advance Wars verkocht hier zelfs zo goed, dat de VS en Europa het tweede GBA-deel bijna anderhalf jaar eerder te zien kregen dan Japan! Als goedmakertje kreeg Japan een voordeelbox met Advance Wars 1+2 voor de prijs van één.

Gameplay
De gameplay van Advance Wars: Dual Strike laat zich eigenlijk het makkelijkst omschrijven als schaken met daaroverheen een lekker oorlogsausje. Nu is de gemiddelde reactie van een onwetende dat dit über saai is, maar het leuke is dat liefhebbers van de serie over het algemeen juist meer respect krijgen voor deze denksport. Net als bij schaken is het de bedoeling dat twee spelers om de beurt hun eenheden orders meegeven en ook het strijdveld is hier netjes verdeeld in vakjes. De vergelijking houdt hier echter al op. Sterker nog, je kunt in Advance Wars: Dual Strike per beurt orders meegeven aan ál je oorlogseenheden in plaats van aan één schaakstuk, kiezen uit veel meer verschillende eenheden, en de grootte van het speelveld varieert van missie tot missie in plaats van de bij schaken gebruikelijke 64 vakjes. Hieraan worden nog drie strijddimensies toegevoegd: men strijdt namelijk te land, ter zee en in de lucht.

Het merendeel van de tijd bepaal je zelf welke en hoeveel eenheden je tot je beschikking wilt hebben, maar in het begin is dit niet het geval. Om je te laten wennen aan het battle systeem heeft Intelligent Systems namelijk met veel vernuft een tutorial verwerkt in pakweg de eerste tien missies van de Campaign Mode. Dat wil zeggen dat de ontwikkelaar je met verschillende aspecten van het spelmechanisme laat kennismaken door de manschappen van speler en computer zó te plaatsen, dat wanneer je wint het betekent dat je bepaalde mechanismen onder de knie hebt, al dan niet bewust. Langzamerhand maak je kennis met meer eenheden, vooral meer verschillende eenheden, en uiteindelijk ga je te werk met behulp van fabrieken, havens en vluchthavens; deze drie soorten gebouwen geven je namelijk de mogelijkheid om nieuwe eenheden te produceren. Op de map zijn altijd neutrale steden te vinden die je kunt veroveren. Als een stad van jou is levert het je nieuwe supplies op, nieuwe manschappen (je eenheden herstellen van eventueel opgelopen schade), en het belangrijkste: geld. Hoe meer gebouwen je leger dus verovert, hoe meer geld je per dag krijgt. En met dat geld ga je het winnende leger samenstellen, en dan komt natuurlijk pas het echte tactische denkwerk om de hoek kijken.

Bij schaken hebben alle verschillende stukken ook daadwerkelijk verschillende functies. In de Advance Wars games is hetzelfde het geval en omdat de sterke en zwakke punten van jouw eenheden afhankelijk zijn van de door de tegenstander bestuurde eenheden, gaat daar dan ook een groot deel van het denkwerk in schuil. Hetzelfde geldt voor de verschillende strijddimensies. Op het water en in de lucht spreken de omstandigheden voor zich, maar op het land vind je verschillende soorten vakjes. Dit zijn vakjes die de vorm aan kunnen nemen van bruggen tot aan bossen, en van bergen tot aan kuststroken. Niet alleen bieden deze vakjes verschillende soorten verdediging (in het bos ben je bijvoorbeeld meer beschermd dan op een open weg dankzij de bomen), ook de bereikbaarheid kan behoorlijk verschillen per eenheid (je soldaten kunnen bijvoorbeeld wel door bergen gaan, in tegenstelling tot tanks en alle andere voertuigen). Tot slot moet er nog rekening gehouden worden met de CO's zelf, want ook deze hebben sterke en zwakke punten. Elke CO heeft de mogelijkheid om zijn/haar Power of zelfs Super Power te gebruiken als de CO genoeg aangevallen heeft of aangevallen is. Dit wordt bijgehouden aan de hand van een meter. De snelheid waarmee de meter volloopt, verschilt per CO.

Ga snel naar pagina 2!