Developer: Intelligent Systems     Publisher: Nintendo     Players: 1-8     Online: Nee

Spelmodi
Alle modi uit de twee voorgangers zijn behouden gebleven. De hoofdmodus, de Campaign Mode, voert je nog steeds met behulp van een bijzonder meeslepend verhaal naar de meest uiteenlopende missies. Deze missies kun je voltooien door te voldoen aan de opgekregen opdracht. Meestal kun je winnen door óf het hoofdkwartier van je tegenstander te veroveren óf door alle vijandelijke eenheden van de map te vegen. In de loop van de campagne krijg je afwijkende opdrachten, zoals "versla je tegenstander binnen de gestelde tijd, want anders valt er een raket op Omega Land". In het begin staat vaak al vast welke CO je gaat gebruiken, maar gaandeweg krijg je steeds meer de mogelijkheid om zelf CO's te kiezen. Een aardige toevoeging in Advance Wars: Dual Strike is de mogelijkheid om in sommige missies met twee CO's tegelijkertijd te strijden. Na een beurt kun je dan wisselen van CO, en op deze manier kun je optimaal gebruik maken van de krachten van beide CO's.

Ook de War Room is weer van de partij met nieuwe en oude maps. Dit is in principe hetzelfde als de Campaign Mode, maar in deze modus kies je simpelweg een missie uit en probeer je een zo hoog mogelijke score te halen. Dus geen mooi verhaal of verschillende soorten missies; gewoon oorlog voeren en winnen. De scores blijven staan, dus na afloop heb je de mogelijkheid om je gehaalde rankings te verbeteren.

Advance Wars op een nieuw platform moet natuurlijk ook genoeg nieuwigheden bevatten. Dit zien we gelukkig terug in twee nieuwe modi: Survival en Combat. In de eerste modus word je aardig op de proef gesteld met behulp van drie varianten, te weten Money, Turn en Time. Je doel is respectievelijk om te winnen met een minimale portemonnee, binnen 'X' aantal beurten en binnen de gestelde (werkelijke) tijd. Al met al een welkome toevoeging, maar dat kan minder gezegd worden over Combat. In deze modus krijg je standaard 20.000 punten om je manschappen bijeen te kopen, waarna je het op neemt tegen de computer die zijn leger al paraat heeft staan, terwijl jij slechts één eenheid kunt besturen. Het komt er dan ook op neer dat je zoveel mogelijk schade moet aanrichten met één eenheid, en mocht je onverhoopt dood gaan: de volgende eenheid staat al klaar. Een aardig principe, maar niet één die op zijn eigen benen zou kunnen staan zoals het oorspronkelijke principe, en dat om de volgende simpele reden: het verveelt te snel, want van de tactische Advance Wars gameplay blijft nauwelijks iets over.

Graphics
Verwacht geen grote grafische veranderingen in Advance Wars. Wat niet kapot is, hoeft niet gemaakt te worden, en dat realiseerde men zich bij Intelligent Systems. De ontwikkelaars hebben zich slechts beziggehouden met details, maar de wijzigingen zijn over het algemeen functioneel en het resultaat mag er wezen. Zo zie je de map tegenwoordig vanuit een schuin perspectief, waardoor het scherm niet volledig wordt opgevuld met 'vakjes'. Dit heeft z'n goede en slechte kanten. Ten eerste kun je gewoon meer zien dan eerst. Handig, want dan hoef je niet zoveel te scrollen: een tik met de stylus is genoeg. Ten tweede heb je in dit perspectief meer het gevoel dat je in een bestaande omgeving bent. Want waar in de vorige twee delen de wereld 'ophield' buiten de vakjes, zie je in dit deel de wereld om het slagveld. Om dit te versterken is er onder andere beroep gedaan op (hele kleine) vogeltjes die af en toe langs vliegen. Het nieuwe perspectief komt minder goed tot uiting bij het bekijken van je eenheden op de map. Deze zien er minder duidelijk en minder mooi uit dan op de GameBoy Advance en dat is de ontwikkelaar flink aan te rekenen. De contouren van de eenheden vallen soms weg door overlapping met de vakgrenzen, wat er onprofessioneel uit ziet. Dit kan soms leiden tot situaties waarin een eigen eenheid niet kan herkennen.

Een ander voorbeeld is dat de eenheden beter geïntegreerd zijn met de maps. Dat wil zeggen dat het nu niet meer lijkt alsof je legers op de maps zijn 'geplakt'. Zo staan je eenheden niet alleen op gebouwen, maar kunnen ze er ook achterlangs passeren. Ik zou nog dieper in kunnen gaan op deze kleine veranderingen, maar dat zou niet van genoeg toegevoegde waarde zijn voor de review. Feit is dat de meeste veranderingen goed hun doel dienen en daarmee een welkome bijdrage leveren aan de frisse look.

Geluid
De geluiden tijdens de battles zijn op een degelijke wijze verbeterd. Je hoort een duidelijker verschil tussen de verscheidene wapens, en het schieten klinkt ook weer iets realistischer, meer intens vooral. De muziek is echter de grootste bron voor discussie. In de voorgangers spelen de kenmerkende deuntjes van elke CO een belangrijke rol in de game dankzij de leuke catchy liedjes. Ook tijdens het verhaal zelf was de muziek van groot belang (de sfeer kon hieruit worden afgeleid door de speler). Elke eigenaar van een Advance Wars game heeft wel zijn/haar eigen favoriete deuntje, sterker nog, in mijn ogen (lees: oren) waren ze allemaal top! Nu konden we er uiteraard donder op zeggen dat Advance Wars: Dual Strike muziek van betere kwaliteit uit z'n stereo boxen zou gaan toveren, dankzij de meer capabele Nintendo DS. Niets is minder waar; althans, wat betreft de theme songs van de nieuwe CO's. Deze zijn stuk voor stuk sterke composities en misstaan absoluut niet tussen de oudere theme songs die we gewend zijn. Het zijn echter dezelfde oude bekende liedjes die niet altijd zonder kleerscheuren de overstap naar de DS hebben gemaakt. Sommige zijn exact hetzelfde gebleven, waar andere geremixt zijn. Nu zul je als nieuweling niets op deze remixen aan te merken hebben, maar net als velen hoor ik liever die oude deuntjes in GBA-kwaliteit. Een goed compromis was geweest om er consequent voor te kiezen alle oude liedjes óf in GBA-kwaliteit óf in DS-kwaliteit in het spel te stoppen. Een optie om tussen beide te switchen was ook niet onaardig geweest. Het is in elk geval zonde dat men niet gekozen heeft voor één van bovenstaande opties.

Ga terug naar pagina 1!<->Ga snel naar pagina 3!