Developer: Namco Publisher: Namco Players: 1-4 Genre: Flight Sim Online Nee

Soms zijn er van die games waarvan je al van tevoren kunt zeggen dat ze echt meesterlijk gaan worden. Met Skies of Deception is dat óók het geval, want op de PS2 heeft de Ace Combat serie al aardig furore weten te maken.

Om ons alvast warm te maken voor de eerste (en ongetwijfeld niet laatste) Ace Combat game voor de PSP kregen we een previewschijfje toegestuurd met drie speelbare levels uit de singleplayer campaign.

Na snel door te hebben gedrukt naar de eerste missie worden vier van de uiteindelijk meer dan twintig speelbare toestellen gepresenteerd: de Dassault Rafale M, de Saab Gripen C, de Eurofighter Typhoon en de F-22 Raptor. Als echte Saab-fan (van de 9-3 dan) kies ik natuurlijk direct de Gripen. Voor de huidige missie, waarin een formatie van bommenwerpers neer moeten worden gehaald, is dat een goede keuze; het toestel kan worden uitgerust met XLAA "extra long range air to air missiles", die op tot vier doelen tegelijk kunnen worden afgeschoten. Elke fighter heeft zo zijn eigen keuze uit secundaire wapens en daarmee vechtstijlen, waardoor er voor elke missie moet worden afgewogen welk toestel het meest geschikt is.



Niet meer dan 30 seconden na het uitkiezen van de Gripen hangen we al in de lucht en is er de tijd om de controls eens te checken. Zonder iets te doen vliegt het toestel met ongeveer 370 knopen (zo'n 685 km/u) recht vooruit. Het regelen van de throttle gaat met de shoulder buttons: links voor gas dicht (wat natuurlijk leidt tot een stall) en rechts voor vol gas, net zo lang tot het met een knoop of 1200 niet meer harder wil. Verder hebben we de analoge stick voor rollen en stampen, de directional buttons voor gieren en kleine correcties voor het stampen en aan de andere kant van het scherm driehoekje voor het wisselen tussen targets, kruisje voor het boordkanon en vierkantje en rondje voor het wisselen respectievelijk afvuren van de overige wapens. Dit is een hele brok tekst zo, maar in de praktijk blijkt het zo intuïtief te zijn dat we ons al snel kunnen concentreren op het vliegen in plaats van op het uitvogelen van de controls. Gáán dus!

Al snel wordt duidelijk dat X zich richt op een snelle en vooral actievolle gameplay. Op de achtergrond draait heerlijk opzwepende muziek en over de radio bereiden onze teammates zich al voor op een spectaculair gevecht. De grote, logge bommenwerpers worden namelijk beschermd door een aantal fighters en het is dus zaak om snel en krachtig aan te vallen. De eerste raket is nog niet afgeschoten of de vijandelijke piloten schreeuwen het al uit over de radio. Zodra de eerste targets op de Head-Up Display van groen naar rood verkleuren gaan er direct een aantal XLAA's onderweg, waarop er nóg meer paniek ontstaat. De fighters breken formatie en gaan de aanval in, maar na het uitwisselen van enkele raketten zijn ook zij de pineut. Missie geslaagd.

Opvallend is dat ACX een mooie balans heeft gevonden tussen arcade en sim. De controls zijn zoals gezegd ontzettend eenvoudig, maar een straaljager heeft bijvoorbeeld bij de overgang van dalen naar klimmen net als elk ander toestel te maken met massatraagheid, waardoor het nog even onderuitzakt voordat het omhoog gaat. Bij het bombarderen van gronddoelen en schepen, wat in andere missies veelvuldig voor zal komen, spelen dit soort factoren een grote rol.

Grafisch gezien kan Ace Combat zéker zijn mannetje staan. Zoals we wel vaker zien in PSP games zijn de textures niet altijd even gedetailleerd, en steden zijn grotendeels helemaal plat. Maar dat boeit niet in deze game, want alles is wél mooi gericht op de gameplay. Vooral in de derde missie was dat goed te zien. We komen vanuit het land aanvliegen, en na het passeren van een grote bergrug ligt in een soort U-vorm een groot militair havengebied. Vanuit zee komen een aantal slagschepen aanvaren, en het doel is om deze tegen te houden: niet meer dan drie schepen mogen de haven bereiken. De enige vaarweg leidt onder een flink grote ijzeren ophaalbrug door, die prominent boven de grond uitsteekt. Net zo goed te herkennen zijn de vele kranen, schepen en raffinaderijen die over de hele haven verspreidt zijn. Een vijandelijke Chinook is net op weg naar het gebied. Eenmaal boven zee is de aankomende vloot duidelijk te zien. Wat er moet zijn is er, en onbelangrijke details zijn weggelaten - niet alleen om de framerate hoog te houden maar ook om de wél belangrijke landmarks er uit te laten springen.



Maar ook aan het geluid is veel aandacht besteedt. Tijdens het vliegen overheerst natuurlijk het geluid van de jetmotoren, maar pak de replay-functie er bij en een audiovisueel spektakel is gegarandeerd. In genoemde havenmissie was onze F-22 uitgerust met zware "guided penetration bombs", die kunnen locken op een doel en er na loslaten simpelweg op af glijden. Deze bewegen zich dus even snel voort als ons toestel, dus door het projectiel in de replay-mode te volgen krijg je én het toch altijd weer zeer indrukwekkende geluid van een passerende straaljager én het beeld van een flink zware bom die rustig op zijn doel af zeilt én, als letterlijke klap op de vuurpijl, een gigantische explosie die een groot slagschip onmiddelijk doet zinken. Kwijl...

Wat ons betreft zal de Ace Combat serie met Skies of Deception een prima debuut gaan maken op de PSP. Het preview schijfje dateerde van mei en inmiddels zijn er al veel nieuwe features aangekondigd. Zo kunnen de die-hard Ace Combat fans als extra uitdaging een aantal medailles verzamelen, waarvoor bovenop de standaard missiedoelen nog eens extra zware eisen zijn gesteld. Verder zal de game wat minigames krijgen, zoals het maken van landingsoefeningen op zowel normale vliegvelden als vliegdekschepen en het in de lucht bijtanken van het toestel. Meer daarover in onze review, die je midden november mag verwachten.