De nieuwste Fire Emblem is alweer het tiende deel dat verschenen is in Japan. De voorlopige Westerse subtitel luidt Goddess of Dawn, maar uiteindelijk komt de game onder een andere naam hier in de winkels te liggen. In Japan heeft de game als subtitel 'Akatsuki no Megami' gekregen. Akatsuki is een direct vervolg op 'Souen no Kiseki', hier beter bekend als Path of Radiance. Akatsuki zal zich opnieuw afspelen op het continent Tellius, waar ditmaal het gevallen Daein onderdrukt word door buurland Begnion. Deze gebeurtenis speelt zich drie jaar na Path of Radiance af. Dit betekent dat we heel wat bekende gezichten terug zullen zien, waaronder Ike, de man waar het allemaal om draaide in Path of Radiance. Maar ook Mia, Titania en Mist heb ik inmiddels gespot op diverse plaatjes. Tevens is het waard om je oude GameCube memorycard in de Wii te steken. De Wii zal scannen naar je memorycard en spelers met een Path of Radiance savefile zullen beloond worden met extra's.

In feite is Akatsuki een doodnormale GameCube game. De makers zijn meteen na het ontwikkelen van Path of Radiance verder gegaan met het volgende deel voor de GameCube. Toen de Wii werd aangekondigd, zijn ze gewoon verder gegaan zonder ook maar eventjes stil te staan bij de mogelijkheden van de Wii. Fire Emblem werd op een Wii-schijfje gedonderd, het 4:3 beeldresolutie werd behouden, en de klassieke besturing is intact gebleven. Eerlijk is eerlijk; het is wel degelijk mogelijk om met de Wii Remote deze game te spelen, maar wel door gewoon klassiek de knopjes in te drukken. Daarnaast schijnt het zo te zijn dat spelen met de Classic Controller of de GameCube controller heel wat fijner is dan spelen met de Wii Remote. Nintendo is hier trouwens heel open in wat betreft de Cube-verhouding. Ze wilden gewoon deze klassieke Fire Emblem game afmaken, en eventuele vernieuwingen pas doorbrengen in het daarop volgende deel. Deze game is dus in geen enkel opzicht bedoeld om een nieuwe doelgroep aan te boren. De trouwe fans zullen daarentegen opnieuw smullen van deze oude formule en niet klagen dat deze game niet next-gen is. Een term die mij trouwens een beetje de keel begint uit te hangen.

Verhaaltechnisch steekt de game anders in elkaar dan we gewend zijn. Herinneren jullie je nog het zevende deel (hier het eerste deel), waar je het eerste kwart van de game Lyn als hoofdrolspeelster had? Later werd Eliwood de hoofdrolspeler en speelde je de game vanuit zijn perspectief. Een soortgelijk systeem vinden we terug bij Akatsuki. Een groot verschil is dat Lyn's en Eliwoods chapters weinig met elkaar te maken hadden, maar in Akatsuki juist één groot verhaal wordt samengesteld. Gedurende het spelen zal de game maar lieft vier keer wisselen tussen hoofdpersonages. Deze 'saga's' zullen ieder tien of meer chapters bevatten, met als gevolg dat Akatsuki uiteindelijk eindigt na zo'n 44 chapters. Path of Radiance was met 29 chapters al een gigantische game om te doorkruizen, dus met 44 chapters zullen we echt een hele lange tijd bezig zijn. Helemaal als je bedenkt dat je met het één keer doorspelen van een Fire Emblem game, nooit alles gezien kunt hebben.

Miniscule veranderingen zijn toegevoegd aan de gameplay. Veranderingen die slechts de grootste fans zullen opvallen. Het is grotendeels bekende kost wat we voorgeschoteld zullen krijgen. Een stukje tekst, een dialoog, voorbereiden tot een gevecht, map eventjes bekijken, vechten en weer een stukje dialoog. Af en toe vind er een traktatie plaats in de vorm van een prachtig geanimeerd filmpje. Of ze frequenter voorkomen dan in Path of Radiance is te hopen, aangezien de filmpjes daar op één hand te tellen waren. Laten we daarnaast een gebedje opdreunen, waarin we vragen dat de Engelse voice-overs ditmaal niet zo duivels slecht zijn. Of we kunnen vragen dat eventueel de Japanse stemmen behouden kunnen worden. Niet dat er veel te horen valt naast de geanimeerde filmpjes. Net zoals vanouds is het namelijk dialogen lezen met als enige stemmen de stille stemmetjes die zich in je hoofd bevinden.

Zelf heb ik net zo weinig met Akatsuki gespeeld als de meeste leden hier. Degene die hem wel gespeeld hebben, wisten te melden dat de moeilijkheidsgraad wat naar boven is opgeschoven. Gelukkig maar, want het moeilijkste niveau in Path of Radiance viel mij toch wat tegen. Dat was echter de schuld van Nintendo, die ineens besloot Mania-mode uit de Amerikaanse en Europese versie te halen. In Akatsuki zul je meteen kunnen kiezen tussen Normal of Hard, waarbij Hard echt een hele uitdaging word. Daarnaast unlock je Mania mode na het uitspelen van deze game, wat volgens naar mijn weten een mission impossible wordt. Degenen die Hard mode in FE 7 getrotseerd hebben, weten wat ik daarmee bedoel.

Fire Emblem biedt helemaal niks nieuws. Akatsuki is gewoon Path of Radiance met een nieuw en groter verhaal. Normaal zou ik zo'n game met de grond gelijk maken, ware het niet dat ik een zwak heb voor deze franchise. Desalniettemin wijst alles erop dat dit een gigantische game wordt, waar je letterlijk meer dan een dikke 100 uur in kan steken. Voor de fans een natte droom, een droom waar we toch nog eventjes op zullen moeten wachten.