Spartanen zijn populair dit jaar. De film 300 is amper op het witte doek of Ancient Wars: Sparta maakt alweer zijn opwachting. Het lijkt haast opzet. Hoe het ook moge zijn, we doken in de mythische wereld van Ancient Wars: Sparta om te kijken hoe de oude strijders het er hier vanaf brengen…

Ik moet jullie iets kwijt: ik ben een leek op RTS-gebied. Op gebied van mythes en sagen daarentegen niet! Ik ben zo'n freak dat ik als bijvak CKV2 heb gekozen op school, een vak dat ik overigens heb afgesloten met een 5.7. Ik maakte me een hele verkeerde voorstelling van CKV2 bleek later. Waar ik dacht dat het een theekransje zou worden waar iedereen anekdotes zou uitwisselen over eeuwenoude mythes en sagen, werd het een aaneenschakeling van slap gelul over de Barok, de Renaissance en uiteindelijk zelfs Elvis 'Drugs' Presley. Ik kwam dus behoorlijk ontdaan het klaslokaal uitgelopen na de eerste les…


De reden dat ik mythes en sagen zo enorm bewonder, komt mede door de unieke sfeer die het uitademt. Wat dat betreft slaat Ancient Wars: Sparta de plank niet mis, maar ook niet raak.
Verwarring alom in je bovenkamer? Neen? Mooi zo. Allereerst: de graphics zijn prachtig weergegeven. Werkelijk niets op aan te merken. Maar, het verschil tussen de verschillende kampen doen mij niets. Of je nou als Spartaan, Pers of Egyptenaar de carrièremodus doorloopt, de setting blijft dezelfde sfeer uitademen. De setting van de Perzen had net zo goed die van de Spartanen kunnen zijn.

Dit is met name jammer voor de mensen die, net zo als ik, veel waarde hechten aan een wat authenticiteit. Echter, voor de mensen die niet erg thuis zijn in het wondere 'wereldje' van de eeuwenoude geschiedenis, doet dit gegeven totaal geen afbreuk aan het spel. In dat geval zul je zelfs versteld kunnen staan van de grafische pracht en praal die zo nu en dan zijn intrede doet. Het is nog niet de 'top of the bill' in het RTS genre, maar de insteek van Ancient Wars: Sparta is er wel een die veel fanaten zal kunnen bekoren.


Om voor de laatste keer terug te komen op de sfeer van deze game: de voice-acting is écht belabberd. Dit klinkt misschien als muggenzifterij, mierenneuken, van een mug een olifant maken (moet ik doorgaan met het strooien van gezegdes?), maar het is wel degelijk een belangrijk aspect van de game. Met name een game waarin voice-acting een grote rol vervult. Het is natuurlijk geen shooter waar wapens zo realistisch mogelijk moeten klinken, of een racer waar 'muscle-cars' moeten klinken als opgefokte grasmaaiers. Laten we eerlijk zijn: buiten de geluiden van het bouwen en het gebrul van je troepen, is de voice-acting het enige echte geluid in deze game. Wat er precies aan schort is lastig uit te leggen. Laten we het erop houden dat mijn idee van het stemgeluid van de oude Egyptenaren niet helemaal strookt met de uitvoering in Ancient Wars: Sparta.

Toch weet de game uiteindelijk een prima tijdverdrijf te zijn. De gameplay is gaaf mede omdat je het spel met zowel de Perzen, als de oude Egyptenaren en de Spartanen kunt doorlopen. Daarnaast is de moeilijkheidsgraad lekker pittig en zitten er wat aardige puntjes van diepgang in. Zo kun je jouw manschappen met de 'spoils of war' uitrusten die overblijven na een veldslag. Je resources zijn ook zéér beperkt per level, dus zul je goed om moeten gaan met alle schaarse goederen én je gewonnen trofeeën in de vorm van hout of wapens. Vuur, wind en regen kunnen ook een beslissende factor spelen. Steek het bos naast een vijandelijk dorp in de fik met de juiste wind, en je vijand zit in de problemen. In ieder geval tot het gaat regen, want dan blust het vuurtje zich weer. Het zijn de kleine dingetjes waarmee AC: Sparta zich probeert (en ook redelijk weet) te onderscheiden van het gros uit het genre.