Console's hebben zogenaamde "system sellers" nodig. Games die het aankunnen om een console qua verkopen een flinke boost te geven. De PlayStation 3 heeft die system seller in mijn ogen op het moment nog niet. Dat daar verandering in gaat komen moge duidelijk zijn. Games als Heavenly Sword, Uncharted en Killzone 2 staan bij vele gamers al hoog op de verlanglijsten. De game die er vaak bovenuit steekt is echter Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots.

Ik denk dat ik je niet echt uit hoef te leggen wat Metal Gear Solid is. Ik denk zelfs dat zo'n 90% van de lezers van dit artikel wel eens een game uit deze geweldige franchise heeft gespeeld. Dat laat natuurlijk 10% over, en die moeten zich eens gaan schamen. Metal Gear Solid was de eerste 3D stealth game, en heeft zowat het genre uit gevonden. En dat al in de tijd van de eerste grijze PlayStation. Vele klonen zijn hier van afgeleid, waarvan de bekendste Sam Fisher is natuurlijk. Maar zijn Splinter Cell overtrof nooit Metal Gear Solid. Tenminste, niet bij mij. Ik vond de avonturen van Snake leuker, beter en intenser.


Want wat is de kracht van Metal Gear Solid? Het verhaal natuurlijk. De geestelijke vader van de gehele Metal Gear serie (een serie die dit jaar zijn 20e verjaardag viert, gefeliciteerd!) Hideo Kojima weet zijn games altijd filmisch te brengen. Niet alleen door vele tussenfilmpjes en veel dialogen, maar ook de opzet van het verhaal. Een onrealistisch verhaal, in een realistische setting. Neem als voorbeeld maar eens het vorige deel, Snake Eater. Het behandelde onderwerpen die daadwerkelijk gebeurt zijn in het verleden, maar Kojima duwde daar wat extra verhalen bij. Verhalen over een man genaamd Naked Snake en zijn relatie met zijn mentor Big Boss. Een verhaal met mensen met bovennatuurlijke krachten. Bovennatuurlijke krachten, in een realistische setting.

Wat het verhaal ook een boost gaf, en het spel ook altijd beter maakte, was de emotie die er in zat. Wie herinnert zich niet dat moment dat Meryl in deel 1 neer werd geschoten, en Snake haar niet kon redden, hij zou een prooi zijn voor de Sniper iets verderop. Het besef van verlies bij Snake, het besef van opoffering van Meryl. Of het moment in deel 3, waar Big Boss, de vrouw waar Snake 10 jaar mee heeft getraind, en waar hij van hield, hem verraad, zijn arm brak, en hem van een touwbrug afgooit? Ondersteund met prachtige orchestrale muziek zorgde die momenten toch echt wel voor een ongemakkelijk gevoel in me. Ik leefde mee met Snake, omdat we al zo vaak met elkaar op avontuur waren geweest, we al zoveel mee hadden gemaakt.

Maar Snake keert terug. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots is een game die van de grond af aan ontwikkeld is voor Sony's derde krachtpatser. Snake is oud, en lijkt op sterven na dood te zijn. Toch gaat hij het slachtveld op, wetende dat hij waarschijnlijk niet meer terug zal keren. Hij is oud, dus zijn we in de toekomst. Een toekomst gevuld met gigantische robots die klinken als koeien. Een toekomst waarin het pak van Snake zich aan de omgeving aan kan passen. Een kameleon. Onzichtbaar worden. Handig in een stealth game.

Je zult vast de trailers wel hebben gezien. Elke trailer biedt ons nieuwe informatie, maar brengt meer nieuwe vragen met zich mee. Een jonge Solid Snake? Totale controle over het slachtveld? Wat doet Vamp daar, en hoe komt Raiden zo geweldig? Het zijn vragen die fans over diverse fora al sinds vorig jaar bezig houden. Trailers worden bekeken door microscopen om details te vinden die normaal niet te zien zijn. Fans, daar moet de serie het echt van hebben. En die fanbase is groot, en vergefelijk. Want in een game als Splinter Cell kan het echt niet zo zijn dat een guard maar vijf meter voor zich uit kan kijken. Daar kan het echt niet zo zijn dat een guard je niet ziet als je naast hem tegen een muur gedrukt staat. In Metal Gear Solid kan dat wel. Want "dat hoort gewoon zo".


Het zijn de dingen die gewoon bij de serie horen. De goede AI van tegenstanders tijdens gevechten, voor een gevecht, tijdens patrouilles valt dat reuze mee. Humor in de game, ook een sterk punt. Wie herinnert zich niet de man die aan de diaree was in deel 1, en welke zelfs verborgen zat in deel 2? "Not again!" Of het in de broek plassen van karakters wanneer ze bang zijn. De sexy vrouwen die ophingen in de lockers, en zo kunnen we nog wel even door gaan. Verhaal, muziek, on-realisme en humor. Dat is wat Metal Gear Solid is. Verhaal, muziek, on-realisme en humor, in een realistische setting.

De release van Metal Gear Solid 4: Guns of The Patriots zal, net zoals elk deel uit de serie een groot spektakel worden. Mensen zullen het verhaal weer ingezogen worden, en niet meer los gelaten worden tot de credits over het scherm rollen. Daarna willen ze gewoon nog eens opnieuw beginnen, om het spel met andere beslissingen uit te spelen. Snake, welkom terug vriend. Ik heb je gemist!