De gamesindustrie is inmiddels alweer een flink aantal jaren oud. In het begin waren álle games per definitie vernieuwend, en was het elke keer weer een verfrissende ervaring als je een videogame speelde. Sinds een tijdje worden we echter geplaagd door games die weinig tot niet innovatief zijn, en in bijna alles op elkaar lijken. Maar zo heel af en toe komen we gelukkig toch weer een verdwaalde game tegen waar elementen in zitten die we nog nooit eerder gezien hebben. Echochrome maakt deel uit van dat zeer selecte groepje.

Waarschijnlijk heeft iedereen die dit artikel nu leest wel eens gehoord van M.C. Escher. Voor diegenen die geen flauw idee hebben over wie ik het heb zal ik het nog eens uitleggen. Even voor de duidelijkheid: ik heb het hier dus niet over zo'n rappend kereltje met een al dan niet aangeleerd Marokkaans accent, veel te grote kleren en een hoeveelheid kettingen waarvan zelfs een olifant nog door z'n poten zakt. Nee, de naam van de persoon in kwestie is Maurits Cornelis Escher, een Nederlands kunstenaar en graficus die leefde van 1898 tot 1972. De beste man is het bekendst van zijn tekeningen waarin hij speelde met perspectieven, waardoor figuren ontstonden die in het echt onmogelijk zijn. Denk hierbij aan de beroemde Penrose driehoek, ook wel eindeloze driehoek genoemd, of de Relativiteit, een onmogelijk trappenhuis. Dit soort onmogelijke situaties spelen de hoofdrol in Echochrome.


Het werkt als volgt. Een level in Echochrome bestaat altijd uit iets wat lijkt op een tekening van Escher. De game zal dan ook volledig in zwart-wit zijn. Op de tekening loopt een poppetje, vanzelf, zonder dat jij als speler er iets voor te doen. Je poppetje komt echter wel obstakels tegen, onderbrekingen in het level waardoor hij niet verder kan lopen. Op dat moment draait het poppetje om, en loopt hij weer terug in de richting waar hij vandaan kwam. Aan jou als speler de taak om het poppetje op zijn eindbestemming terecht te laten komen, die wordt aangegeven door een schaduw-versie van het poppetje. Dit 'schaduw-poppetje' verschijnt op de plek waar jij jouw poppetje heen moet leiden, en verdwijnt op het moment dat je je missie volbracht hebt. Nu zul je denken, hoe kan je dat poppetje dan helpen om op zijn bestemming terecht te komen? Wel, hier zijn vijf verschillende manieren voor.

De eerste manier heet subjective translation. Dit houdt in dat je het perspectief van waaruit je op het level bekijkt verandert, waardoor twee balken die eigenlijk helemaal niet op elkaar aansluiten dat toch lijken te doen. In Echochrome geldt het "what you see becomes truth" principe, wat in dit geval dus inhoudt dat je poppetje gewoon doorloopt omdat je niet kunt zien dat de twee balken zich bijvoorbeeld op een verschillend niveau bevinden.

Dan hebben we subjective landing. In de balken van de levels zitten gaten. Wederom door het perspectief te veranderen, kun je een andere balk als het ware onder het gat brengen, waar weer het "what you see becomes truth'" principe geldt, en het poppetje dus op de balk die je onder het gat ziet valt.


De derde manier draagt de naam subjective existance. Hierbij verander je het perspectief op zo'n manier dat een gat tussen twee balken bijvoorbeeld achter een andere balk valt. Omdat je het gat dat er is niet kunt zien loop je poppetje ook hier gewoon door.

De een na laatste manier heet subjective absence, waarbij je een gat waar je normaal doorheen zou vallen kunt verbergen achter een andere balk, waardoor het dus ook niet meer bestaat.

En als hekkensluiter is er nog subjective jump, wat feitelijk het tegenovergestelde is van subjective landing.

Dat is eigenlijk de gameplay van Echochrome in een notendop. Loods je mannetje door een Escher-achtig level door het te draaien. That's it. Een nieuwe puzzelstandaard, want reken maar dat hier flinke breinbrekers tussen gaan zitten. De game wordt ontwikkeld door Japanners, dat zegt al genoeg. In ieder geval een frisse wind in het land der puzzelgames, en dat kan natuurlijk nooit kwaad. Daarbij komt nog de, waarschijnlijk, schappelijke prijs die voor de game gevraagd gaat worden. Het enige gevaar wat nog op de loer ligt is dat Echochrome misschien niet gevarieerd genoeg gaat worden. Maar dan nog: stel dat dat niet gebeurt, dan hoeft dat nog niet te betekenen dat de game gelijk saai is (kijk maar naar een Tetris of Lumines).

Het werd tijd dat er weer eens een nieuw soort puzzelgame aangekondigd werd. Voorzover we nu kunnen zien is het concept van Echochrome prima, en vooralsnog lijkt de uitwerking ervan ook gunstig uit te gaan pakken. Nu nog voldoende variatie, downloadable content en een leveleditor, en de Japanse ontwikkelstudio's van Sony hebben goud in handen. Wij snakken naar meer van dit soort verfrissende titels!