Fire Emblem verscheen in Europa voor het eerst op de Game Boy Advance, en dit deel werduitstekend ontvangen door de meeste gamers. Het duurde niet snel of er kwam een vervolg aan, en ook de GameCube kreeg een Fire Emblem game, met de bijtitel Path of Radiance. Nu, twee jaar later, is het weer de beurt aan een nieuw deel, ditmaal voor de Wii. Fire Emblem: Radiant Dawn heet deze game en we hebben vandaag de review voor jullie klaarstaan.

De eerste Fire Emblem verscheen niet op de Game Boy Advance, want in Japan loopt de serie als sinds het prille begin van Nintendo's gamegeschiedenis. De eerste Fire Emblem game verscheen op de Famicom, bij ons beter bekend als de NES, en was in Japan meteen een gigantisch succes. De hoofdrolspeler hierin was Marth, bij ons wel bekend uit Super Smash Bros. Het duurde niet lang of er kwamen vervolgen op de Famicom en ook op de Super Famicom. Sindsdien was het stil rond de serie, tot het tijdperk van de Game Boy Advance. De eerste Fire Emblem op Nintendo's handheld verscheen enkel in Japan, maar de vervolgen kwamen eindelijk ook naar het westen toe! Ook de GameCube kreeg een deel uit deze reeks genaamd Fire Emblem: Path of Radiance. Nu is het de beurt aan een vervolg op deze game, namelijk Fire Emblem: Radiant Dawn op de Wii.


En met een vervolg bedoel ik dan ook een daadwerkelijk vervolg. Radiant Dawn speelt zich namelijk drie jaar na de gebeurtenissen uit Path of Radiance af, dus na de oorlog tussen Daein en Crimea. Het is die laatste die de oorlog won, dankzij Ike en zijn Greil Mercenaries en ook dankzij de Laguz. Nu, drie jaar later, is Daein bezig met de heropbouw van zijn koninkrijk maar is het wel overgenomen door het keizerrijk Begnion. Een kleine groepje jonge verzetsstrijders, de Dawn Brigade genaamd, gaat de strijd aan met Begnion en dit zou wel eens zware gevolgen kunnen hebben voor Daein en omringende koninkrijken. Sothe, die sommigen misschien nog kennen uit Path of Radiance, is lid van deze Dawn Brigade samen met Micaiah die de magie bezit om mensen te genezen met een simpele aanraking.

Meer van het verhaal ga ik niet vertellen, want er zouden wel eens aardige spoilers tussen kunnen gaan zitten. Het enige wat ik er nog over zal zeggen is dat het helemaal geen slecht verhaal is, en dat we ook heel wat oude bekenden uit Path of Radiance terugzien.

Nu gaan we maar even kijken naar de gameplay van Radiant Dawn. Deze behoudt zich nog steeds aan de unieke formule van Fire Emblem games. Het spel is dus een tactische turnbased RPG, maar voor de nieuwkomers zal ik het principe alsnog even gaan uitleggen. En misschien kunnen veteranen zich hierdoor alvast wat opwarmen eer ze aan deze game beginnen.

Je zou het op zich wat kunnen vergelijken met Final Fantasy Tactics, maar dan nog is het net iets anders. Op de map waarop onze units staan zien we dat deze is onderverdeeld in een grid van verschillende vakjes. Via deze vakjes kan je je units gaan verplaatsen. De ene kan al wat meer gaan verplaatsen dan de andere, en bomen en andere obstakels zullen voor meer tactisch inzicht gaan zorgen. Zo zullen ruiters bijvoorbeeld heel wat grotere afstanden kunnen afleggen dan bijvoorbeeld boogschutters of zwaardvechters. Pegasus Knights en andere vliegende units kunnen dan weer makkelijker over de obstakels heen vliegen om de vijand te verrassen. Je moet natuurlijk naast een vijand gaan staan eer je die wil aanvallen, al kunnen sommigen ook vanop een afstandje aanvallen om het wat veiliger te gaan spelen. Met name boogschutters en magiërs zullen dit gaan gebruiken.


Eer we een gevecht aangaan krijgen we eerst nog een venster te zien met daarin verschillende stats van jouw unit en die van de vijand. Deze venstertjes zullen van cruciaal belang zijn wil je de tegenstander zo effectief mogelijk gaan uitschakelen. Je ziet namelijk jullie levenspunten hierin, hoeveel kans je hebt de vijand te raken, hoeveel damage je zal afslaan en ook hoeveel kans op critical hits je hebt. Soms zul je zelfs meerdere malen kunnen aanvallen na elkaar. Een beetje tactisch inzicht is hier dus zeker nodig wil je je personages in leven laten. Want het is nog steeds als voorheen in de Fire Emblem games... verlies je een personage op het slagveld, dan is hij ook voorgoed verdwenen, en dat willen we natuurlijk niet. Als één van de hoofdpersonages wordt verslagen is het ook meteen Game Over, dus deze zul je extra goed moeten beschermen. Maar het beste is gewoon ervoor te zorgen dat niemand sterft, want je zal ze allen nodig hebben naarmate de game vordert.

Voor en na de gevechten zullen we een deel van het verhaal te zien krijgen, en hierin zal heel wat tekst verwerkt zitten. Je kan ook altijd nog even naar je basis gaan, waar je nog allerlei dingen kan gaan doen. Wapens en items aankopen, bonuservaringspunten verdelen, skills aanleren, gesprekken voeren met anderen, en noem maar op. Ervaringspunten zal je dus zeker ook willen, aangezien dit met een RPG systeem werkt. Iedere keer als een unit in een gevecht wordt betrokken krijgt hij ervaringspunten, en als hij er genoeg heeft kan hij groeien in level. Als die unit een bepaald level heeft bereikt is hij klaar om gepromoveerd te worden, en zo dus een pak sterker te worden. Ook moet je de wapens in het oog houden, want deze blijven niet meegaan. Naast ieder wapen zien we een cijfer staan, dit houdt in hoelang je er nog mee kan vechten. Iedere keer als je slaat met een wapen verminderen deze punten, en als ze de nul bereiken breekt het desbetreffende wapen. Voor een gevecht dus zeker even nagaan of iedereen nog genoeg wapens bij de hand heeft. Ook magiërs hebben dit nodig, want ze gebruiken boeken met magische aanvallen erin.

Dit betreft eigenlijk hetgeen omtrent de Beorc in het spel. De wereld in deze Fire Emblem bestaat namelijk uit twee rassen. Het ene is dat van de Beorc, de mensen, en de andere van de Laguz, de beesten. Die Laguz komen op het eerste zicht voor als mens maar ze hebben dierlijke trekjes, en ook kunnen ze zich transformeren in gevaarlijke dieren die een flink pak slaag kunnen uitdelen. De Laguz werken in het spel met een apart systeem, we zien namelijk een balkje bij ze staan. Iedere beurt zal dit balkje zich vullen, en als het de top heeft bereikt kan die Laguz zich transformeren in een ware vechtmachine. Ook hier geldt weer hetzelfde met het balkje, maar alleen zakt het dan weer af. In hun menselijke vorm kunnen Laguz niet aanvallen, maar wel kunnen ze terugslaan als de tegenstander ze aanvalt. De Laguz spelen een grote rol in het spel en kunnen een uitstekende aanwinst zijn voor je kleine legertje.

Net als bij alle vorige delen speelt Fire Emblem: Radiant Dawn simpelweg goed. Het systeem kan misschien wat ingewikkeld overkomen in het begin, maar alles wordt uitgelegd door middel van tutorials (deze hoef je overigens niet te bekijken, speciaal voor de veteranen). Ook de wapendriehoek is nog steeds aanwezig: we zullen voornamelijk zwaarden, bijlen en speren zien als wapens en die zijn elk effectief tegen een andere. Zwaarden gaan uitmuntend goed tegen bijlen, bijlen maken korte metten met speren, en speren zijn dan weer erg effectief tegen zwaarden. Ook met de magie zit een soortgelijk systeem in de game. Liefhebbers van tactische games kunnen hier dus zeker goed mee gaan spelen. Ook het RPG systeem werkt goed, de personages groeien niet te snel en ook niet te traag. Je kan overigens ook je savefile van Path of Radiance importeren naar deze game, waardoor de stats van krijgers uit de GameCube versie die in Radiant Dawn zitten worden overgeplaatst.


De graphics in Path of Radiance waren nu niet bepaald hoogstaand en de gevechten verliepen nogal stroef. Dit is gelukkig al verbeterd in de Wii versie; de gevechten bevatten al heel wat meer variatie en de personages lopen ook niet meer als een houten popje naar de tegenstander toe. Maar als we kijken naar hoe het eruit ziet moet ik wel zeggen dat het niet veel veranderd is in vergelijking met de GameCube versie. De filmpjes die af en toe spelen zijn dan wel weer verbluffend mooi gemaakt. Met de muziek is alles in orde, de nummers die spelen zijn weer lekker sfeerscheppend en de geluidseffecten doen hun werk uitstekend. Op dit vlak niets op aan te merken dus.

Fire Emblem: Radiant Dawn is weer een geslaagd deel uit de serie te noemen. Het kan nog steeds niet tippen aan de Game Boy Advance delen die uitermate goed waren, maar hij is wel al een stuk beter dan de GameCube versie. Wie overigens zijn batterijen van de Wii Remote wil sparen kan dit, want het spel kan makkelijk met de GameCube controller gespeeld worden. We hoeven toch niet te zwaaien met de Wii Remote dus dat is een uitstekend alternatief. De animaties zijn al beter dan in zijn voorganger, maar op grafisch gebied is het niet veel veranderd. Met de muziek is wel alles in orde. Fire Emblem: Radiant Dawn is dus simpelweg een steengoede game voor de Wii, en een must voor iedereen die houdt van tactische games.