Onder de categorie corny featuretitels posten wij vanaf vandaag een aantal donderdagen features over Alone in the Dark, steeds geschreven door een ander persoon, over een ander onderwerp. We beginnen met Bas.

Rare geluiden, overal. Het is donker, je ziet niets. Je voelt je opgejaagd. Je weet dat er iets is. Jaag jij op dat ding of jaagt hij op jou? Een gevoel alsof er iemand ademt in je nek, een gil in de verte. Voetstappen over het pad, jij staat stil. Klaar voor wat komen gaat ben je niet. Welkom in de wereld van Alone in the Dark.

Velen denken dat het Resident Evil was, de eerste 3D Survival Horror game. Maar nee, velen hebben het onjuist. Alone in the Dark is de game die dit genre tot leven riep in 1992. Alone in the Dark was meer dan een game, het joeg mensen schrik aan, mensen waren bang om verder te gaan. Niemand wilde het spelen, iedereen speelde het. Wat volgde was een hele serie Alone in the Dark games waarin de speler vaak in de huid van private investigator Edward Carnby kroop. Hij moest die enge spookhuizen onderzoeken, achter creaturen aan gaan die al jaren dood waren maar toch echt voor je neus rond aan het lopen waren. Nee, Alone in the Dark was heel wat anders dan wat de speler gewend was. Gebaseerd op het werk van schrijver H.P. Lovecraft en later inspiratie halend uit Voodoo, het wilde westen en het werk van H.R. Giger bood Alone in the Dark de speler nieuwe dingen. Voor het eerst beleefde we echte horror in een game. Atari komt binnenkort met een nieuw deel voor je favoriete format, een deel dat zich afspeelt in Central Park. `Alone in the Park` zoals we het liefkozend noemen. Een game die veel hoge ogen moet gaan gooien, een game waar velen naar uit kijken. Maar waarom? Wat maakt Alone in the Dark zo goed?


Het is 1925. Jeremy Hartwood, de eigenaar van de Louisiana Derceto Mansion, zal echter nooit meer het jaar 1926 mee maken. Hij is dood. Dat is een logisch gevolg wanneer je jezelf ophangt. Een verdachte dood en toch geen schok voor iemand. De Derceto Mansion staat bekend om zijn griezelige reputatie; het bezit een boosaardige kracht. De zaak word snel afgedaan door de politie en snel vergeten door omwoners. Enter Edward Carnby, een privé detective op zoek naar een piano. Niet zomaar een piano, nee, de piano van Emily Hartwood (het nichtje van…) welke op een zolder staat van een antiekdealer. Het gaat hem eigenlijk niet om die piano, het gaat om een briefje in de piano. Een briefje dat waarschijnlijk meer duidelijkheid zal scheppen rondom de dood van Jeremy. Als speler ben jij Carnby of Emily, beiden op zoek in "the mansion" naar dingen om die dood, die zelfmoord te verklaren. Wanneer je het huis betreed slaat de deur achter je genadeloos hard dicht. Je gaat richting die zolder, daar waar de horror begint…

Het spel werd een succes. Mensen genoten ervan om bang gemaakt te worden door "een spelletje". Natuurlijk betekende dit dat er vervolgen zouden komen. En die kwamen er dan ook. In 1994 zou Alone in the Dark 2 verschijnen, maar niet voordat men kennis mocht maken met Jack in the Dark, een kleine game welke gemaakt werd tijdens de ontwikkeling van Alone in the Dark 2. Een game die zou dienen als promotie voor dat tweede deel, dat rond de kerst van '93 te verkrijgen was. De game was enorm groot, hij stond op één hele floppy, versierd met een Jack-in-the-box. Het vertelde een verhaal over het jonge kind Grace Saunders dat tijdens Halloween een kleine speelgoedwinkel betrad terwijl de donkerte de straten versierde met een fantastische Halloween setting. De deur viel dicht, op slot! Het speelgoed komt tot leven en Grace moet de kerstman redden van een Jack-in-the-Box, een kwaadaardige Jack-in-the-Box. Een game die zich puur op de puzzels richtte en totaal geen vechtscènes bevatte. Later zou deze game ook op de de CD van Alone in the Dark 2 staan.


We schrijven 1924. Jawel, een jaar vóór het eerste deel. We zien "Supernatural Private Eye" Edward Carnby en Ted Stryker tijdens hun onderzoek naar de vermiste Grace Saunders. Elk spoor dat ze vinden wijst in dezelfde richting, de richting van een oud huis genaamd Hell's Kitchen, het huis van een bekende gangsterbaas en zijn bende. Wanneer Ted ook verdwijnt in dit huis is het aan Edward om orde op zaken te stellen. Al snel komt hij er achter dat Ted vermoord is. Niet door een normale bende. Nee, een bende van piraten welke vele jaren geleden de zeeën plunderden. Piraten die vele jaren geleden stierven… Alone in the Dark wist weer spelers de stuipen op het lijf te jagen al was dit in mindere maten dan zijn voorganger. De nadruk leek meer op de actie te liggen dan op de horror. Erg was dit niet, Alone in the Dark 2 was écht geen slechte game. Op naar deel 3?

En jawel, het slotstuk van de trilogie, wat een deel 3 wel vaker is, kwam dan ook uit in 1995. In dit deel ging je verder als Edward, geroemd door journalisten, hij stond bekend onder die nickname "Supernatural Private Eye". Je hebt immers twee inmens rare zaken opgelost! Maar de meest rare zaak moet nog volgen. Jij gaat op zoek naar een filmcrew, een crew die verloren is gewaand terwijl ze een film maakten in de Mojave Dessert in California. Ze vroegen er eigenlijk wel om want wie gaat er nu filmen in een stadje wat Slaughter Gulch heet? Het zal Edward persoonlijk aan het hart komen wanneer blijkt dat Emily Hartwood (het meisje uit deel 1) deel uitmaakte van deze filmcrew. Al snel komt Edward er achter dat er een vloek rust op dit stadje en dat de kwaadaardige cowboy uit "the Badlands" Jed Stone achter de verdwijning zit van hen met de camera's. Maar Jed weet dat jij achter hem aan komt. Dit derde deel greep terug naar de roots en spelers hadden meer dan één schone onderbroek nodig terwijl ze dit deel tot een goed einde wilden brengen.


Al deze games, welke gemaakt werden door Infrogrames, mochten zichzelf als een succes bestempelen. Het was duidelijk dat er een nieuw genre geboren was. Dat genre heette de survival horror. In 2001 nam Darkworks het stokje over van Infrogrames. Infrogrames zou het volgende deel in de serie nog wel uitgeven, het maken lieten ze dit keer over aan een nieuwe studio. The New Nightmare, zoals het vierde deel in de reeks zou gaan heten vertelde het verhaal over de vriend van Edward Carnby, Charles Fiske. Zijn dode lichaam is gevonden bij Shadow Island, een mysterieus eiland in de buurt van Maine. Al snel komt Carnby er bij zijn onderzoek achter dat hij eens met Fred Johnson moet praten welke hem weer op zijn beurt vertelt over "the three ancient tablets". Ze zijn de sleutel tot het loslaten van een grote, gevaarlijke kracht. Carnby moet de plek van Fiske innemen en dit onderzoek afronden. Carnby zal de dood van zijn beste vriend wreken.

Samen met Aline Cedrac, een intelligente en vastberaden jonge archeoloog, gaat hij richting Shadow Island. Ook Aline wil die tablets vinden, al heeft ze wel een zogenaamde hidden agenda. Al snel staat Carnby weer oog in oog met het kwaad maar dit zal hem niet stoppen op zijn zoektocht. Dit zal jou als speler niet stoppen, jij bent Carnby. Opnieuw mag jij het opnemen tegen wezens uit je nachtmerries. Elke hoek kan een vijand achter zich hebben staan, de dood loert overal. Maar je bent vastberaden. Jij zult de waarheid achterhalen. De waarheid achter de dood van je beste vriend.

En dat was het laatste wat we van Alone in the Dark vernamen. Er kwam nog een film uit met dezelfde titel welke afgeleid was van deze enorme game franchise maar, helaas, is deze geregisseerd door Uwe Boll. Kenners zullen snappen dat ik daarom deze film even oversla en vergeet. Ik vergeet niet dat ik in spanning zit te wachten op de nieuwe Alone in the Dark. Alone in the Dark: Near Dead Investigation met dit keer Atari en Eden Games aan het roer. Een game met weer Edward Carnby als hoofdpersoon en toch afspeelt in het jaar 2008. Het nu, het heden. 83 jaar na de avonturen uit het eerste deel. Je bent op zoek naar bovennatuurlijke dingen welke zich afspelen in Central Park in hartje New York. Sommige mensen rennen daar voor hun plezier, sommige voor hun leven…