Nintendo mag zelf wat weinig uitgeven op haar consoles en handhelds, als ze het doen is het vaker dan vaak beter dan goed. De Wii blijft over het algemeen voor de diehard gamer een teleurstelling, maar naast Zelda, Mario en Metroid kunnen we nu ook Mario Kart aan het rijtje Wii klassiekers toevoegen.

Het heeft eventjes geduurd, vijf jaar om precies te zijn, maar Mario Kart is terug op de console. Dit keer geen gedoe met twee personen op één 'kart' en ook dit keer niet op een console die doet alsof hij online mogelijkheden heeft. Nee, dit keer heeft Nintendo haar best gedaan: een Mario Kart die de officiële SNES en N64 klassiekers wat mij betreft inhaalt op een boel punten.



Zo rijden we niet meer met acht man op de wegen en diverse paden, maar met twaalf man. Wat dat voor verbetering biedt? Het feit dat de sfeer met bakken omhoog gaat. Er ontstaat een positief gezinde chaos tijdens de races, en voor je het weet sta je na een tijdje de frontpositie ingenomen te hebben binnen drie tellen achteraan, puur omdat zo'n jodocus een schild tegen je aars knalde. Vervolgens pak je een lift mee van Bullet Bill en word je als een kogel weer naar voren geslingerd. Het maakt het allemaal stukken spannender, en het helpt mee aan zowel de singleplayer als de multiplayer van de game.

Hoewel dit soort games het namelijk van de multiplayer moeten hebben, is ook de singleplayer niet niks. Het is vanzelfsprekend hetgeen dat we gewend zijn, namelijk de Grand Prix mode, de Time Trial mode en de Versus mode. Daarnaast is nu ook de Battle mode in je uppie te spelen. Handig voor mij als Mario Kart toppertje, want zo kan ik als vriendloos persoon zijnde ook ballonnetjes poppen. De game is op 50CC, 100CC en 150CC te spelen, je hebt de keuze uit maar liefst acht cups en uiteindelijk zul je uit achttien personages kunnen kiezen, die rond zullen scheuren in karts, in de meest debiele karretjes en op motors! Ho, dat ging even te snel. Acht cups? Achttien personages? Motors? Tijd om weer drie nieuwe alinea's vanuit mijn schapenhaar tevoorschijn te toveren!



Jawel, de game kent maar liefst acht cups, met steeds vier banen. Maak het sommetje maar, er zitten tweeëndertig banen in de game verwerkt. De bovenste vier cups bevatten zestien compleet nieuwe banen, de onderste vier cups hebben zestien oudere banen. De oudere banen komen uit de Mario Kart versies voor de SNES, de Nintendo 64, de Game Boy Advance, de Nintendo GameCube en de Nintendo DS. Waluigi Stadium Cube, Sherbet Land 64, Bowsers Castle 64, Mario Circuit SNES… Er is een hoop leuks vanuit d'n oud'n doosch tevoorschijn getoverd, en dat is te merken ook. Dacht je in de oude banen al veel interactiviteit te hebben, then think again. De zestien nieuwe banen zijn hetgeen waar het om draait, en daar staat interactiviteit haast centraal. Levels die instorten, op en neer zwaaiende banen en rondrijdende mijnkarretjes zijn slechts de kers op de Mario Ta(a)rt.

En dan kan je gewoon kiezen uit achttien verschillende personages, opgedeeld in de drie klassen die we in eerdere Mario Kart versies al zagen; Light, Medium en Heavy, of iets in die richting. De bovenste zes zijn de lichte personages, zoals Baby Mario en Koopa Troopa. Ze accelereren misschien snel, maar hun topspeed is niet zo hoog als dat je wenst. De zware, onderste zes, personages, zoals Wario en Bowser, hebben dan weer wel een hoge topspeed. Maar, je raadt het al, zij accelereren weer langzaam. De medium personages, zoals Luigi en Peach, hangen hier uiteraard een beetje tussenin. Er zijn een hoop uitzonderingen hierop, zo heeft Wario zijn motorfiets, waarmee je gewoon kan 'accelereren als een baby'.

Wario zijn motorfiets? We zagen in de Mario Kart versies van de laatste tijd al een hoop debiele 'karts'. Boomstammen, met bloemetjes beschilderde jaren '70 wagens en weet ik veel wat nog meer. De makers moeten er in ieder geval eindelijk genoeg van hebben gehad, en hebben er weer wat nieuwe voertuigen in gestopt. Dit keer gaan we aan de slag met karts, debiele wagentjes en motors! Het verschil is moeilijk uit te leggen, verschilt ook een beetje per voertuig. Je moet puur voor jezelf kijken wat je lekker vindt rijden. De één zal gaan voor de motor terwijl de ander de kart prefereert, en de boomstammen en dergelijke laten we over voor de zogenaamde jokers in ons midden.



Niet één, niet twee, niet drie, maar wel vier besturingen zijn mogelijk in deze Mario Kart! Het bijgeleverde Wii Wheel laat je al raden hoe je onder andere kunt racen: met de unieke Wii Remote mogelijkheden. Klik je Wii Remote in het stukje plastic en race naar hartenlust als een pro richting de finish. Nou ja, als dit een professionelere manier van sturen moet zijn, dan ben ik maar geen professionele Mario Karter. Persoonlijk vond ik het vrij irritant werken en ik ben dan ook wat blij dat ik de keuze had uit nog drie andere besturingen. Je levert er wat nutteloze special tricks voor in, maar dat geeft niets. Als je de Nunchuk onderin je Wii Remote klikt, kun je racen zoals je ook The Legend of Zelda: Twilight Princess speelde. Nee, hiermee bedoel ik niet dat je met een schildje en een zwaardje in een kart kan rondscheuren…

Ten opzichte van The Legend of Zelda: The Wind Waker speelde Twilight Princess niet heel anders, ondanks dat je ineens twee controllerdelen in je hand had. Hetzelfde geldt voor Mario Kart Wii. Het speelt gewoon zoals je zou verwachten, het is niet zo nieuw als dat het eruit ziet. Maar dat hoeft ook niet! Er zijn zelfs twee besturingen volledig gemaakt voor het 'gouwe ouwe'. Klik je de Classic Controller onderin je Wii Remote, dan kun je heerlijk scheuren op de oude vertrouwde manier. Het is dat ik het toevallig al in huis had. Mocht je de Nintendo GameCube ook thuis hebben staan, zoek dan die controllers weer eens op als je oud en vertrouwd wilt racen, maar geen Classic Controller hebt. Want ook deze beestjes werken meer dan prima met Mario Kart Wii. Er is vast wel een besturing die bij je past. Ik zou zeggen: test ze allemaal uit en kies jouw stijl van karten, want je moet namelijk wel je vrienden kunnen ownen!

Want, en ik zei het al, dit soort games draaien vooral lang mee dankzij hun multiplayer. Mario Kart Wii is hierop geen uitzondering. De offline multiplayer is met maximaal vier mensen te spelen, en de computergestuurde karts zitten er ook gewoon in als je met meer dan twee spelers speelt. Persoonlijk kan ik het me niet voorstellen, maar mocht je het zat worden, dan is er nog een manier om dit op te peppen: team racing. Je speelt bij het team racen een toernooi van zes tegen zes spelers (waarvan er dus maximaal vier menselijk zijn). De punten die de teams verdienen door hun raceresultaten worden bij elkaar opgeteld. Samenwerking staat niet zozeer centraal, maar de schilden die je teammaat afvuurt passeren dit keer wel jouw kont.



De offline multiplayer is al meer dan geweldig, maar ook wordt er dit keer online gekart. Met maximaal twaalf online gamers kun je gaan karten tot je erbij neervalt, en wat helemaal mooi is, is dat je ook online kunt als je met z'n tweeën thuis zit. Jij en je vriend of vriendin versus the World, met z'n tweeën op één Wii tegen maximaal tien andere Wii's! Man, man, man wat een mogelijkheden.

Mario Kart Wii verdient deze negen meer dan dik. Veel gameplay modes, veel unlockables, veel characters, veel voertuigen, veel banen, veel online multiplayer tegenstanders, veel. Gewoon veel. Er is een hoop te doen in Mario Kart Wii, en het is nog eens meer dan leuk ook! Ik zou zeggen, kopen die hap. Maar goed, wie ben ik? Dat en meer in de volgende Mario Kart review, heb er nu al zin in!