Enorm moe begin ik hier met het tikken van een recensie van een dansgame. Al dat gestap op die pijltjes is enorm vermoeiend. Echter, dit is niet de reden dat ik zo moe deze recensie tik. Om het maar even wat aan te sterken; ik heb de laatste dagen de dansgame überhaupt niet meer aangeraakt. Nee, ik ben momenteel gewoon al vierentwintig uur wakker wegens Getronics PinkRoccade The Party VI. Aan het eind van dit stukje ben ik gelukkig alweer flink uitgerust. Meteen de reden dat dit later online staat dan gepland… Forgive me!

En daarmee had ik jullie toch mooi even tuk! Jullie dachten natuurlijk dat ik enorm veel heb gedanst alvorens ik begon aan het tikken van deze recensie. Jammer dan. De reden dat ik me niet netjes elke dag op de vierpijlige dansvloer heb begeven, is het feit dat de nummers die de game rijk is simpelweg stuk voor stuk niet tof zijn om op te dansen. De suckage heeft in deze game spijtig genoeg de overwinnende hand.


Erg krom gefilmd, maar dit geeft een betere indruk dan een simpele trailer.

You don't feel like dancing met nummers als I don't feel like dancing, 99 Red Balloons en Karma Chameleon. Daarnaast zijn het niet eens de echte nummers. Het zijn remixes, geremixed door muziekgroepen waar je nog nooit van hebt gehoord. Zelfs Clocks van het geniale Coldplay wordt de das om gedaan met een vage remix. Weliswaar dans je er zo beter op, maar het klinkt gewoon niet lekker. Typische nummers waarbij je in de disco vindt dat het hoog tijd is voor een biertje. Er zijn zo'n vijftig nummers te vinden in de game, maar slechts een klein vijftiental zal je aan weten te spreken (tenzij je dit leest als dertienjarig breezer meisje. *tikt tegen het beeldscherm*. Joehoe, lief klein breezer meisje! Waarom lees je dit nog? Dit is absoluut jouw game. Halûh!).

Erg zonde. De collectie aan songs die in de game wordt verwerkt is juist hetgeen dat de Dancing Stage games zo prachtig afmaakt. Aan de gameplay zal het dan ook niet liggen, want de gameplay is gewoon goed! Het blijft gewoon Dancing Stage zoals het altijd is. Zodra je de dansmat hebt aangesloten op de GameCube controllerpoort, kun je al beginnen. De dansmat bevat vier pijlen, en je stapt op het juiste moment op de juiste pijl. Dit in de stijl van de gemiddelde ritmegame. Voor de holbewoners onder ons houdt dit in dat er een stel pijlen in een bepaald tempo omhoog komt. Op het moment dat de pijlen bovenin het scherm zijn aangekomen moet je op het juiste moment op de pijl gaan staan op de dansmat. De dansmoves die je dan maakt zijn inderdaad zeer jaren '20, maar toch biedt het meer lol dan dat je zou verwachten. Nou ja, je verwacht vast en zeker een hoop lol. Je ziet immers altijd talloze mensen voor lul staan zodra ze bezig zijn aan een fijn potje danswerk.



Je zou eventueel de volgende optie uit kunnen schakelen, maar je kunt er ook voor kiezen wat extra uitdaging in de game te stoppen. Met de Wii Remote en Nunchuk erbij heb je zes onderdelen om mee te dansen in plaats van vier. Als het handje links in de baan komt, shake je de Nunchuck, en de Wii Remote schud je dan uiteraard als het handje aan de rechterzijde van de baan verschijnt. Het is meer een gimmick, maar het gebruik van je handen erbij is zeker geen verkeerd idee. Het maakt het weer wat grappiger.

Nog grappiger is het natuurlijk om de game in de multiplayer mode te spelen. Een game als deze smeekt naar mijn mening om een online mode. Er is immers veel te weinig plaats om vier van die dansmatten in de gemiddelde gamekamer te leggen. Helaas, deze gebeden zijn niet verhoord. Dancing Stage: Hottest Party maakt zichzelf weer wat minder hot dankzij het ontbreken van een online mode. Met maximaal vier spelers kun je offline multiplayeren. Het is leuk, maar hoe vaak heb je de mogelijkheid nou eigenlijk om met z'n vieren Dancing Stage te spelen? Ik gok op bijna nooit…



Nou ja, moet ik doorgaan? Grafisch zou het ook net wat mooier kunnen dan dat het is. Daarnaast zijn de characters gewoonweg vaag. Ooit gehoord van een dansende plumeau-afrokapsel-man? Wij ook niet. Anyway, het kan op sommige vlakken gewoon stukken beter, het oogt gewoon wat simpel.

Een game als Dancing Stage hoort absoluut honderd procent thuis tussen het assortiment van de Wii, omdat het naast het ritmegenre ook thuishoort bij het partygenre. Het is dan ook erg jammer dat het geheel van Dancing Stage: Hottest Party niet alleen maar lof met zich meebrengt. Het is Dancing Stage, er kan weinig fout gaan, maar hetgeen dát fout kan gaan, is bij deze ook fout gedaan. Dancing Stage zonder toffe muziek om op te dansen is geen toffe game, klaar.