Vandaag nemen we jullie mee naar een groot avontuur in de wondere wereld van Age of Conan: Hyborian Adventures. Jullie zullen kennis maken met Mordecai, een priester die wist te ontsnappen uit een helse situatie en nu deel is van een groep spelers welke een glansrijke toekomst voor zich zien.

Mijn naam is Mordecai. Ik heb al vele gruwelijke daden gezien en heb er zelf ook aan een aantal deelgenomen. De wereld was donker, gevangen in een schip met alleen maar de mogelijkheid om door te roeien, door te roeien naar een slavenkolonie. Vastgeketend op mijn plek was er weinig meer van mijn trots over. Toen we eenmaal aan waren gekomen op de slavenkolonie zou ik verkocht worden aan de hoogste bieder. Tijdens het varen over de onrustige zee gebeurde echter iets wat ik nog steeds niet kan bevatten. Er was een flits, een knal en toen werd het donker. Een grote bal van vuur wist ons schip te raken en wonderbaarlijk genoeg wist ik te overleven. Bewusteloos strandde ik aan op het eiland van Tortage. Geketend, maar niet verslagen wist ik me door de natuur heen te slaan op zoek naar een veilig onderkomen. Onderweg heb ik wat kleding weten te stelen van wat piraten welke me zonder reden zo de strot door wilden snijden. Gelukkig lag niet ver van mij een club. Hiermee wist ik de piraten van mij af te slaan.


Vaak heb ik teruggekeken naar de tijd dat ik nog volwaardig Priester van Mytra was. Met mijn machtige boek en het geloof wist ik al het kwaad van mij af te slaan en mijn hoofd zuiver te houden. Nu echter zit ik vast op dit helse eiland.

Niet ver in de jungle kwam ik mijn slavendrijver tegen. Een grote lelijke vent waar ik voor ik het wist vol woede met mijn knuppel op af rende. Goed kijkende naar de slagen die hij maakte koos ik mijn acties zorgvuldig uit. Door op zijn zwakke punten te slaan was de grote lelijkerd kansloos voor mijn finaleslag. BAMMM! Daar ging zijn hoofd.

Bevrijd van mijn gevangenschap zwierf ik door de jungle heen. Gelukkig kwam ik niet veel later een dorpje tegen. Op tijd wist ik mij te ontdoen van mijn slavenkleding en kon ik de beveiligde poort door. Direct dook ik de dichtst bijzijnde kroeg in. Een man kan immers maar zoveel hebben zonder alcohol. Een witte kat keek mij glazig aan terwijl ik op zoek ging naar een gepaste tafel. Ik heb gelukkig van de goudstukken die ik heb kunnen vinden (stelen) enige uitrusting kunnen kopen bij een smidse. Met mijn nieuwe hamer en schild was ik misschien niet meer de heilige priester, maar het bracht mij de rust die ik zocht.


Om mijzelf te bevrijden van het eiland en wat meer geld in mijn zakken te krijgen, heb ik besloten mezelf te verhuren als hulp. Ik heb veel moeten praten en mensen moeten overhalen om mijn hulp toe te staan, maar na veel drammen en dreigen toch mijn geldstukken verdiend. Niet lang na wat koeriers diensten te hebben gelopen werd ik gevraagd om wat geesten uit te drijven. In een klein huisje in het dorp waren er een flink aantal demonische creaties aan het werk. Het was mijn taak om deze naar de andere wereld te helpen. Met mijn fysieke kracht en machtige geest wist ik deze demonen te ontleden in vele stukken.

Vervolgens heb ik bergen moeten beklimmen en oude graven mogen bezoeken. Steeds vaker en steeds meer kwamen de wezens uit de onderwereld terug. Er is meer aan de hand dan deze ongein. Diep van binnen was ik me bewust dat de tijd dat ik mijn glorie weer kon bemachtigen terug zou komen.

Onopvallend gekleed ging ik de woestijnen door op zoek naar antwoord. Vooral in de nacht was het tijd om op pad te gaan naar een volgend getroffen dorp. De gruwelheden die ik daar voor ogen kreeg waren groots en niet te omschrijven. Trollen gingen zich bemoeien met zaken waar ze beter niet in konden duiken. Met mijn schild en mace wist niemand mij tegen te houden. Het was ook direct duidelijk dat ik de goden achter mij had staan. Bij elke strijd die ik leverde werd mijn lichaam gevuld met licht. Ik was in staat mijn geloof om te zetten in magie. Voor ik het wist zette ik mensen in brand of maakte mijn gestalte ze zo bang dat hele legers omdraaiden.


Op een bijzondere heldere dag ben ik zelfs een Albino creatie tegen gekomen. Deze uit de kluiten gewassen demon zag er misschien niet al te kwaad uit, maar was een flink obstakel. Ik heb door bossen moeten rennen en valstrikken moeten zetten om dit wezen naar het hiernamaals te krijgen. Ook demonische reuzen hebben mijn pad gekruist en hebben mijn wraak mogen voelen. Eén ding weet ik zeker, ik zal op een gegeven moment de hulp van de koning zelf nodig hebben om deze klus te klaren. Conan, here I come!

Zoals jullie kunnen lezen heeft mijn tijd in Age of Conan: Hyborian Adventures al voor vele avonturen gezorgd. Ik heb mijn best moeten doen alles zoveel mogelijk spoiler vrij te houden. Mocht dat toch niet overal even goed gelukt zijn, dan bied ik hierbij mijn oprechte excuses aan. De wereld van Hyboria is groots en heeft talloze quests voor de speler om door te spelen.

Momenteel ben ik lid van een grote guild (momenteel vijftig leden) en zijn we druk bezig om een Guild City te realiseren. Dit heeft echter flink wat resources nodig, dus zijn we de verschillende gebieden aan het ontdekken en plunderen. Ondertussen is het natuurlijk de taak om vooral te genieten van de game en zoveel mogelijk in te gaan op het verhaal.

Op het moment van schrijven is Mordecai level 32 en hevig op zoek naar een nieuwe uitrusting. Met vele spells in mijn broekzak en een nieuwe mace sla ik rustig door tot iedereen op de grond ligt. Er is nog genoeg land om te ontdekken en ik kan persoonlijk niet wachten om Mordecai in nog meer problematische situaties te brengen.

Binnenkort kunnen jullie nog wat verhalen van onze Hyboriaanse avonturen verwachten, en natuurlijk ligt ook de review van Age of Conan: Hyborian Adventures binnenkort klaar. Dan gaan we kijken of de game wel ook echt leuk blijft en hoe deze tegenover de andere beschikbare MMORPG's staat.