Call of Juarez: Gunslinger Review

Call of Juarez: Gunslinger Review

Het vorige deel in de Call of Juarez-franchise, The Cartel, werd niet al te positief ontvangen door gamers en gamepers. Ontwikkelaar Techland leek de weg een beetje kwijt te zijn en de vraag was dan ook of en zo ja op wat voor manier er nog een toekomst in zat voor de western-franchise van Ubisoft. Het antwoord op die vraag is er nu in de vorm van de downloadable game Call of Juarez: Gunslinger.

De tijd dat games van Xbox Live Marketplace of uit de PlayStation Store standaard kleine, simpele spelletjes zijn, ligt ver achter ons. Games die, in ieder geval grafisch, niet onder doen voor retail-games zijn tegenwoordig in groten getale online terug te vinden. En daar is Call of Juarez: Gunslinger er één van. In vergelijking met zijn voorgangers is de stijl wel ietsje aangepast, iets meer cartoony, de cell shading kant op, maar qua looks zou dit zo een game kunnen zijn die je op een disc in de winkel koopt.

Qua gameplay ligt dat anders. De opzet van Gunslinger lijkt namelijk niet op die van zijn voorgangers. Dit is een spel dat zo lineair is als een kaars- en kaarsrechte liniaal. Het personage dat je onder de knoppen hebt heet Silas Greaves, een oud premiejager. Onder het genot van een drankje vertelt Silas in een saloon sterke verhalen over zijn vangsten van vroeger. En je raadt het al: die verhalen speel je na. Tijdens het spelen blijf je de begeleidende stem van Silas op de achtergrond horen, zodat je in de verhaal vertel-modus gezogen blijft. Verhalen die op zich best leuk zijn om te volgen, mede door grote namen als Billy the Kid en Jesse James die voorbij komen.

Maar goed, in een game gaat het natuurlijk niet hoofdzakelijk om het verhaal. Die controller ligt ten slotte niet voor niks in je knuisten. Gunslinger is zoals de naam al doet vermoeden een rasechte shooter. De verhalen van Silas leiden eigenlijk allemaal naar grotere en kleinere shootouts, die niet voorbij zijn voordat je alle vijanden in het betreffende level het hoekje om hebt geholpen. Naarmate je meer vijanden doodschiet vult zich een balkje en kun je gebruikmaken van een bullettime-achtige functie. De tijd vertraagt en je hebt eventjes alle tijd om rustig te mikken op de gewenste plek op het lichaam van je slachtoffer. Voor alle kills krijg je punten, waarmee je vervolgens je skillset up kunt graden. Hierbij moet je denken aan mogelijkheden als nauwkeuriger mikken, met twee guns knallen, meer ammunitie tegelijk kunnen dragen en sneller reloaden.

Genoeg om je uren achter elkaar bezig te houden is dit helaas niet. Want hoe leuk het ook is om in een game in western-stijl mensen overhoop te knallen, door de opzet van Gunslinger gaat het vrij snel vervelen. Je bent constant hetzelfde aan het doen en ondanks het skiil-systeem is er weinig afwisseling terug te vinden. Ook de AI is niet al te snugger en duikt soms niet eens weg als jij op hem staat te schieten en hij wél de mogelijkheid heeft om te schuilen.

Als je je echter bedenkt dat dit spel slechts vijftien euro kost, is een deel van die kleine ergernisjes gelijk weer vergeven. Het verhaal mag dan niet zo bijzonder zijn en je moet dit spel geen uren achter elkaar spelen, maar het blijft wél leuk om cowboytje te spelen. Dit is gewoon een game die je af en toe eventjes op moet starten, tussen de release van twee blockbuster-games in. De actie is cool, de setting is tof, maar uren achter elkaar hetzelfde doen gaat gewoon vervelen. Als de franchise op deze downloadbare manier verder gaat zie ik met wat verbetering hier en daar een Telltale-achtige manier van het uitbrengen van nieuwe titels. Dit rechttoe rechtaan-principe is geschikt voor kleine spelletjes als Gunslinger, en niet voor volledige games die voor de volle mep in de winkel liggen. En dat uitgever Ubisoft dit door heeft, valt hen alleen maar te prijzen.

[review pros=”+ Weet het vorige deel te laten vergeten
+ Lijkt op een full-priced titelr” cons=”- Eentonig
– AI is af en toe te dom” score=75]

Hardcore casual gamer en graphicshoer. Hartje racing/action/adventure met een voorliefde voor sfeer. Schrijft niet alleen zelf, maar eindredacteert ook stukjes van anderen. Daarnaast groot consument van films, series en chocolade(rozijnen).