Company of Heroes: Opposing Fronts Review
Eigenlijk is het al heel simpel samen te vatten, één van de betere RTS games is nog beter geworden. Company of Heroes sloeg in als een bom, verslavende gameplay en een stukje geschiedenisles waren van de partij. Nu een jaar later is de game terug met Opposing Forces. Hoewel dit een uitbreiding heet, is de game stand-alone en dus los van het origineel te spelen.
Waarom precies kunnen de CoH spelers vast al beantwoorden: reden is de originele campagne. Dit was een veelgehoord punt van kritiek, want er was slechts één campagne, die van de Geallieerden. Want politiek correct of niet, veel mensen hadden ook graag de Duitse kant gespeeld. Daarom heeft Relic in Opposing Fronts goed aan dit punt gewerkt en levert ze nu twee totaal verschillende campagnes af.
Als eerste is er de Britse zijde. "En als ik Brits zeg dan is het ook Brits", moeten de makers hebben gedacht. Want dit is oorlog voeren zoals ik nog nooit heb gedaan: stel je een Britse soldaat voor met een galballig vies accent zoals wij die van ze kennen, maal tien. Niet dat ik er een hekel aan heb, maar het is best wel grappig om hun kreten te horen, en alle verschillende woorden die ze aan de vijand meegeven.
Met deze zijde strijd je met het Britse 2nd Army en verschillende verdwaalde Canadezen in de slag om Caen. Om de stad te bevrijden moet je beetje bij beetje bij de stad zien te komen en verschillende tegenaanvallen afslaan, waarvan bepaalde levels wel wat weg hadden van de spelmodus 'King of the Hill'. Heb je net een heuvel veroverd van de Duitsers, komen ze terug met een tegenaanval. Aan jou de taak om daar dan heel snel een fatsoenlijke verdediging neer te zetten.
Als tweede is er Duitse zijde. Hier speel je in de toch wel meest bekende slag in de Tweede Wereldoorlog: Operation Market Garden in ons eigen Arnhem. De grootste "airborne invasion" uit de geschiedenis, waarvan we het verhaal allemaal wel kennen. Als je nu goed oplet merk je dat dit totaal niets te maken heeft met waar de Britse campagne zich afspeelt. Of je dit goed of slecht vind moet je zelf maar bepalen, het komt er op neer dat er in ieder geval geen Command & Conquer taferelen in zullen zitten waar je in tegenovergestelde richting zult vechten.
Zoals gezegd speelt de Duitse campagne zich af in Arnhem tijdens de invasie. En dat merk je goed ook: soldaten komen van overal en nergens en jij moet het maar zien te verdedigen. Stuur je mannen snel het veld in naar de verschillende Flak kanonnen en haal zoveel mogelijk vliegtuigen neer, schiet de vele parachutisten aan gort en ruim de map zo langzaam op. Om heel eerlijk te zijn vond ik dit de wat mindere campagne, omdat je hier toch meer in de verdediging moet schieten. Wat op zich helemaal niet zo raar is, tenzij dit gedeelte zich moest afspelen tijdens de invasie van Duitsland in Europa, maar voor sommige mensen kan het wat minder zijn. Ik ben zelf weliswaar een ontzettende turtle-speler in multiplayer potjes in de meeste RTS games, maar qua single-player ruk ik toch liever op. Het heeft mij in ieder geval verschillende irritaties opgeleverd nadat ik compleet de mist in ging en het opnieuw moest proberen.
Behalve twee nieuwe zijden krijgen we nu ook nieuwe Commander Trees. Voor de mensen die niet weten wat dat zijn: dat zijn punten die je kunt investeren om bijvoorbeeld tanks of engineers beter te maken. Om punten binnen te halen dien je verschillende vijandelijke eenheden neer te schieten om XP op te doen. Na een bepaald aantal XP punten krijg je er een Commander punt bij dat je per twee kunt investeren in een vaak nieuwe functie. Voor beide zijden heb je drie verschillende trees waar je het in kunt stoppen.
Als eerste heb je de Britten. Hier kun je investeren in de Royal Canadian Artillery, de Royal Scottish Engineers en de Royal Commandos. De Royal Canadian Artillery zijn gespecialiseerd in zware artillerie en mobiele artillerie platformen. Dat zijn meteen een paar van de sterkste wapens in de game, die artillerie, dus erin investeren is altijd de moeite waard. Hoe meer punten in deze tree, hoe meer verschillende kanonnen je krijgt om af te schieten; zo krijg je er één die verschrikkelijk handig is tegen vijandelijke infanterie omdat schot uit elkaar spat voordat het aankomt bij de aangewezen slachtoffers. De Royal Engineers zijn in het leven geroepen vooral voor de tanks. Ze kunnen drie varianten op de Churchill Tanks brengen die je eenmaal aanwezig te allen tijde het slagveld op kunt roepen, mits je er genoeg punten en benzine voor hebt. Als laatste zijn er ook nog de Royal Commando's. Deze mannetjes zijn goed gedreven in het lastigvallen van de vijandelijke infanterie. Zo kun je op een gegeven moment ook een lichtbepantserde Tetrarch tank of een groepje infanterie-eenheden via een Hamiclar Glider laten oproepen om je manschappen te helpen.
De Duitsers daarentegen hebben Tank Hunters, Scorched Earth en natuurlijk de Luftwaffe. Tank Hunters zijn natuurlijk voor de tanks, die ze heel hard kunnen upgraden. Dit door middel van explosievere granaten of het opsporen van mijnen. Scorched Earth kun je gebruiken om strategische punten onbruikbaar te maken. Voor de duidelijkheid: de gameplay van CoH draait om verschillende strategische punten op de map die je kunt veroveren om de overhand te krijgen in de strijd. Schakel je die punten uit dan kan de vijand er niets meer mee… maar jijzelf ook niet. Verder kunnen de Duitsers ook boobytraps in gebouwen aanbrengen, heel handig als je een bepaald gebied moet verdedigen. Als laatste is er dan nog de Luftwaffe, die is vooral handig om de verdediging tegen luchtaanvallen te versterken. Ook kun je gronddoelen laten bombarderen en parachutisten oproepen.
Nu we klaar zijn met het verhaal en de verschillende zijden even iets anders: de game zelf. Want wauw, wat een game. Als eerste zal ik maar meteen opbiechten dat ik het origineel nog nooit heb gespeeld, iets wat ik nu toch wel jammer vindt. Het is niet zo dat als je het origineel niet hebt je ook niet met Opposing Fronts overweg kunt. Deze uitbreiding is eigenlijk niet meer dan wat het origineel ook was, een complete game op zich. De graphics zijn weliswaar opgeschroefd maar het komt er op neer dat ze gewoon complete nieuwe campagnes hebben geïntroduceerd; weliswaar met fikse unit upgrades, maar toch. Eigenlijk is dit best wel uniek, want zelden zie je zoveel nieuwe content in een uitbreiding.
Om maar even een conclusie te trekken: het spel mag er honderd procent zijn. De twee nieuwe zijden spelen geweldig en zijn prima uitgebalanceerd. Het spel heeft me geleerd dat je met tactiek ook kunt winnen in plaats van met alleen maar kwantiteit. De game is zéker niet voor de minste mensen, en een beetje nadenken mag. Ben je niet zo thuis in RTS games dan moet je zeker oppassen, want je bent makkelijk meer dan een uur bezig met een missie. Echt veel minpunten in de game heb ik niet kunnen ontdekken, dus kun je geen genoeg krijgen van het origineel dan is dit verplichte koek.
- login of registreer om te reageren
Rating
Actieve forumonderwerpen
Laatste poll
Fuck de zomer! Of toch niet?
Het is weer mei, de zomer staat nu letterlijk voor de deur. De 'r' is uit de maand en dus kunnen we ons op gaan maken voor een hopelijk goede zomer. Of hopen jullie daar helemaal niet op? Worden jullie eerder chagrijnig van die hitte tijdens het gamen, die zonnestralen op je scherm of die schreeuwende kinderen in de straat? Lekker die zomer, of toch maar weer terug naar de winter? Laat het ons weten!
Laatste column
Release calendar
woensdag 23 mei 2012
-
De Doctor begint zijn...
vrijdag 25 mei 2012
-
Ghost Recon: Future Soldier... -
Mario Tennis is terug op de... -
Dragon's Dogma is een... -
Drie weken na Bevrijdingsdag...