"Soul Calibur... FOUR!" brult de bekende man (geen idee wie het is). Hij mocht weer een dialoogje inspreken, want Soul Calibur IV zit eraan te komen.

Eerder mocht ik dit nog niet online publiceren, maar het was eind februari toen ik richting het kantoor van Ubisoft vertrok om Product Manager Leon zijn aars eens flink te schoppen met wat potjes Soul Calibur. Tijdens oud en nieuw had ik al gemerkt dat ik niet meer zo goed was in het bekende vechtspel. Collega & Soul Calibur newbie Duco wist het voor elkaar te krijgen om iedereen flink te 'pwnen' tijdens Soul Calibur II. Ik was echter de enige met een goede reden voor het verliezen, ik vind Sambucca te lekker.


Tijdens mijn ochtendje Soul Calibur IV was ik echter honderd procent nuchter, en nog steeds werd mijn ass gewhooped, dit keer dus door Product Manager Leon. Ik ontkom er niet meer aan, ik ben minder goed geworden. Pas na een tiental potjes verscheen ik eindelijk weer aan de top en wist ik hem keer op keer achter elkaar te vloeren en te meppen.

En dit alles in een nieuw sausje. Soul Calibur is en blijft Soul Calibur, maar grafisch gezien wordt het altijd zodanig opgepoetst dat je er meer dan een goed gevoel aan overhoudt. De omgevingen lijken in Soul Calibur IV helemaal op te leven. De levels zijn niet alleen groter dan in voorgaande delen, ook bevatten ze vele toffe elementen. Tegels die kapot kunnen, vazen die breken (omdat je nu eenmaal zo lomp bent om er tegenaan te stoten) etcetera. Het is gewoonweg stukken toffer dan wat we zagen in eerdere delen. Het meest bijzondere voor mij persoonlijk tot nu toe is een locatie in de jungle, alwaar nijlpaarden net buiten het level rondzwemmen en zo nu en dan zo'n typische nijlpaarden geeuw maken waarbij je bijna kan ruiken waar het beest voor zijn ontbijt op heeft geteerd. Lekker dan!


Zoveel mooie vernieuwingen, en dat terwijl ik nogal een flutversie voor mijn kiezen kreeg. Jullie zullen het met me eens zijn als ik zeg dat Soul Calibur IV zou zuigen met maar drie characters, en toch was dat precies hetgeen dat ik kreeg voorgeschoteld. Mitsurugi, Cassandra en Taki waren speelbaar, en ze speelden weer net zo lekker (of net zo klote, wat jij wil) als voorheen. In de uiteindelijke versie zullen er gelukkig maar liefst dertig characters zitten. Maar toch, zelfs met drie characters was het weer gewoon de o zo fijne, vertrouwde gameplay die je zou verwachten. Ik durf de game nu al als toppertje te bestempelen!

Soul Calibur IV betekent eigenlijk niets meer dan Soul Calibur in haar next-gen dipje. We gaan online knokken en we gaan genieten van schitterende graphics en sounds. Dit allemaal tesamen met de übergave gameplay die ons al eerder aan de beeldbios gekluisterd hield. Van de zomer komt 'ie uit, ik verwacht jullie allemaal online te zien in plaats van dat je met je handheld onder een boompje zit!