Vorig jaar tijdens de Games Convention in Leipzig waren zowel ik als mijn college Marco enorm onder de indruk van Rise of the Argonauts. Dit keer waren we in Antwerpen om een presentatie bij te wonen van de game.

En dan zit je in zo'n bioscoopzaal met Marco, Bouke en Rowdy van GamesFM, uitgebreid te vertellen hoe mega Rise of the Argonauts gaat worden voordat de presentatie begint. Want serieus, na ons weekje Duitsland van vorig jaar zijn wij vrij enthousiast geworden van een game waar we nog nooit van hadden gehoord. Een Action RPG die zich afspeelt in de Griekse mythlogie.



Om maar meteen uit de hoek te komen: van zijn grafische kant moet Rise of the Argonauts het (nog) niet hebben. Een teleurstelling, omdat je daar toch naar kijkt bij de eerste beelden die je te zien krijgt. De gameplay maakte echter alles goed. Zoals ik al zei speelt de game zich af in de Griekse mythologie, rondom Jason en zijn Argonauten, die op zoek zijn naar de Golden Fleece. Volgens Marco een condoomshop in Amsterdam, maar wij weten wel beter. De Golden Fleece is afkomstig van de gevleugelde ram Chrysomallos. Maar goed, de gameplay.

De gameplay is anders dan dat je gewend bent van Role Playing Games. Je kunt het aanzetten, maar als standaard is je health bar weg, zie je geen informatie over de Special Points van je character en zie je ook niet op wat voor level hij hangt. De developer is gegaan voor meer realisme, gemixt met wat fantasie om het een mooier geheel te geven. Het is momenteel nog lastig uit te leggen, maar het lijkt vet te gaan worden. We zagen Jason vechten in een grote arena op één van de eilanden waar hij verzeilt raakt. Ieder eiland biedt een paar uur gameplay, met als totaal zo'n vijftig uur. In de arena werd er heel wat bloed gevloeid dankzij Jason. Vijanden die door midden werden gehakt was niet iets dat maar zelden voorkwam. Indrukwekkend.



Indrukwekkender is het feit dat het niet zomaar random vijanden zijn. Je krijgt niet zoals in Final Fantasy random battles met een gemuteerde koe of een ander raar monster. De vijanden die je bevecht hebben allemaal een rolletje in de game en er is een reden voor je gevechten. Wat ik bedoel te zeggen, is dat je niet zoals in de meeste RPG's gevechten hebt met monsters die absoluut geen invloed hebben op het verhaal, en dat is iets dat ik persoonlijk enorm vet vond.

Helaas kregen we niet de mogelijkheid om de game zelf uit te checken, maar het blijft een indrukwekkende game. De RPG fans onder ons wil ik aanraden om deze game zeker in de gaten te houden, want het zou weleens een toffe game kunnen worden.

Jeroen den Hartog