Jongens, wat hebben Real Time Strategy liefhebbers het goed dit jaar. Het genre dat vooral de PC gamer al jaren bezighoudt, leek even ten onder te zijn gegaan maar schittert dit jaar weer helemaal in de spotlights. Zo komt er een nieuw deel in de Total War franchise, gaan we voor het laatst met Kane op pad in Command & Conquer 4 en komt ook Supreme Commander 2 nog eens richting de gamer. En die laatste, daar heb ik me nu al een tijdje mee mogen vermaken!

Even zonder er om heen te draaien; de originele Supreme Commander was een geweldige game maar miste in mijn ogen net dat beetje verhaal waardoor je steeds door wilde spelen. Chris Taylor, de grote man achter de franchise besefte zich dit ook maar al te goed en heeft er voor gezorgd dat dit in het tweede deel niet meer het geval is. Dat moet ook, want gamers willen een reden om te vechten. Denk alleen maar eens aan de geweldige filmpjes uit de Command & Conquer franchise. Het verhaal rondom de GDI en de NOD zorgt nu nog steeds voor hevige discussies onder de fans. Supreme Commander 2 heeft dus ook een verhaal dat nu beter verteld gaat worden. Door middel van korte, in-engine filmpjes voor, tijdens en na missies, weet je waarom je op het slachtveld staat. Waar je voor vecht. En meteen voelde de game helemaal goed aan.


Voor degene die Supreme Commander gemist hebben, we spreken hier niet over een realistische game. Dinosaurussen in power-armor die het opnemen tegen een enorm kanon dat tanks afvuurt, nee realistisch is het niet. Totaal niet erg. StarCraft was ook niet realistisch. En toch voelt de game erg realistisch. Door de menselijke emoties en de omgang van de karakters met elkaar. Je strijd voor elkaar en je geeft om elkaar. En dat deed ik al tijdens een preview build van de game. Erg netjes. Aan de andere kant heb je natuurlijk de gamers die dit totaal niet interesseert. Die willen hun tactische plannen op het slachtveld uitproberen, de tegenstander omleggen voordat die hetzelfde bij hem doet. Een basis bouwen, geld verdienen en een leger in elkaar zetten. Voor hen is het een gegeven dat in Supreme Commander 2 het base-building aspect een stuk beter werkt dan in het vorige deel. Taylor wilde dat dit makkelijker zou werken, zodat de speler niet te veel tijd kwijt is met zijn basis. Hij kan die tijd beter besteden aan een goede verdediging of aanval opzetten, niet waar?

Deze gebruiksvriendelijkheid komen we trouwens ook buiten de game tegen. Voor de pc bezitters die het eerste deel niet konden spelen, omdat hun pc niet goed genoeg was (deel één had echt een Nasa pc nodig), komt Supreme Commander 2 ze tegemoet door de minimum systeem eisen lager te leggen dan die van het eerste deel. De gamers die het eerste deel zonder problemen konden draaien moeten nu niet verschrikt opkijken. De game is visueel namelijk nog indrukwekkender dan het eerste. Je ziet dat de ontwikkelaar met liefde en aandacht aan de game heeft gewerkt. De maps, de units, de interface, alles ziet er zeer gelikt uit.


De game komt in maart al in de winkel te liggen. Het is daarom dat ik nu niet op het verhaal, de gameplay of zelfs de multiplayer in wil gaan. Daar moeten we de game langer voor testen. Je houdt het van me tegoed!