Ik schrijf inmiddels al meer dan twee jaar voor het GameParty Netwerk en doe dit nog steeds met erg veel plezier. In die tijd heb ik vele reviews geschreven. Voor jou, de lezer. Om die reviews te kunnen schrijven heb ik natuurlijk de daarbij horende games gespeeld. In sommige gevallen is dit natuurlijk fantastisch om te doen. Zo mocht ik bijvoorbeeld in mijn beginperiode het spel Condemned: Criminal Origins reviewen voor de Xbox 360. Fantastisch spel! Een spel dat me regelmatig de stuipen op het lijf joeg, waardoor ik door een schrikreactie mijn controller wel eens de lucht in wilde gooien. De launchgame voor Microsoft's tweede Xbox beloonde ik met een 87. Een punt waar ik nog steeds helemaal achter sta.

Maar helaas krijg ik vaker de minder goede titels mijn kant op geschoven. Zo beloonde ik Bionicle Heroes in december 2006 met een 45. De game was gewoon niet goed en dat moet dan naar voren komen in een review. Daar zijn ze voor. Dit is echter niet het laagste punt dat ik ooit heb uitgedeeld in mijn GameParty tijd. Die plaats is gereserveerd voor het belachelijk slechte Hour Of Victory. Een Tweede Wereld Oorlog shooter die qua gameplay, controls en graphics echt uit die tijd lijkt te stammen. De eenden uit Duckhunt bleken slimmer te zijn dan mijn Nazi tegenstanders in deze game. Een 17 kreeg de game van me. Terecht.


Laatst plofte er een pakketje op mijn mat. Een envelop met het GameParty logo erop. Leuk, weer een game om te testen, dacht ik nog. Ik scheurde gulzig de papieren envelop aan stukken om Conflict: Denied Ops te vinden. Ik kende de game niet, maar de hoes zag er best cool uit. Eerdere Conflict games kende ik wel. Tactisch en doordacht geweld had de serie al eerder naar mijn TV gebracht. Meteen maar eens spelen. Vol goede moed zette ik mijn Xbox 360 aan en startte de game op. Conflict: Denied Ops. Een lekker tussendoortje tussen al die AAA-game titels?

Het Amerikaanse twee personen tellend CIA team Graves en Lang moeten enkele missies uitvoeren. Hiervoor zullen ze de gehele wereld rondvliegen. Als ze hun werk goed doen zal een kernoorlog voorkomen worden. Nu vraag ik me altijd af, als de missie zo belangrijk is, waarom maar twee man? Is het niet veiliger om wat meer mensen op die zaak te zetten? Nee? Nou, goed, in Conflict zijn het dus deze twee die met deze zware taak te maken hebben. Dat is het verhaal. Meer niet. Het is eerder gedaan, we kennen het al en het heeft totaal geen inspraak op de gameplay. Tijdens het spelen merk je dit gewoonweg niet. Je speelt een shooter en schiet op vijanden. Met één van de bovengenoemde karakters speel jij, de andere hobbelt achter je aan. Tot jij op de switch toets drukt. Je beeld verlaat jouw personage en vliegt naar het andere. Nu ben je hem. Het doet denken aan Battlefield 2: Modern Combat. Wat gelukkig wel leuk is, is het feit dat de karakters van elkaar verschillen. De een schiet met een razendsnel zwaar wapen terwijl de ander met een Sniper Rifle op zijn schouder rondloopt. Maar ze zijn wel een team. Wanneer jij neergeschoten wordt en "dood" neervalt zal de ander naar je toe proberen te komen om een spuit in je te zetten. Hierdoor kun jij weer opstaan en doorvechten. Gears of War deed dit ook, maar Gears of War deed dit beter. Daar hadden de mensen in je team een goede AI in zich zitten waardoor ze ook echt wisten dat je daar dood lag te bloeden. Hier niet, hier kan het wel even duren voordat je teammaat ook maar bedenkt dat hij je moet komen redden. Nee, de AI is weer ver te zoeken helaas. Hij volgt je orders vaak niet op en zal ook niet schuilen als er veel vijanden zijn. Hij rent liever recht op de actie af om tussen talloze vijanden dood neer te vallen. Twee keer raden wie hem weer op zijn benen moet gaan zien te krijgen…

Als tegenpool hiervoor heeft de ontwikkelaar gelukkig de tegenstanders ook niet voorzien van een kunstmatige intelligentie. Ze zijn suf en staan er gewoon om neergeschoten te worden. Een leuk voorbeeld is bijvoorbeeld het moment waarop ze de keuze kunnen maken waar ze zullen gaan schuilen. Achter een blok beton of achter explosieve vaten. Natuurlijk achter die vaten, want dat is veel veiliger hè? Sowieso kom je die vaten veel te vaak tegen. Alsof de ontwikkelaar wil dat je met één kogel meerdere mensen de lucht in kunt laten vliegen. Als dat er nou eens vet uit zou zien, dan had ik het nog wat minder erg gevonden. Maar nee, ook daar stelt de game teleur. Omgevingen worden amper aangetast door deze explosies. Alleen houten boxen (elke game moet ze hebben!) zullen versplinteren en een beetje zwarte rook zal op de muur verschijnen. Het is inmiddels 2008 en we zijn een beetje verwend natuurlijk, maar een beetje meer mag wel heren developers. Soms zul je wel dingen kapot kunnen maken, zoals een toren die dan instort. Dit is helaas alleen als dit zo gescript is, en het spel het toelaat. Denk dus niet dat je zomaar alles op kunt gaan lopen blazen.


De levels waarin het spel zich afspeelt zijn, zoals ik al eerder aangaf, te vinden over de hele wereld. We gaan naar Rusland, naar Afrika. Zelfs op de koude Noordpool zul jij vechten om de wereld te redden van een kernoorlog. Een beetje kou houd je immers niet tegen. Afwisseling is wel mooi natuurlijk. Maar helaas doet de gameplay dat niet echt, omdat de levels qua opzet steeds hetzelfde zijn. Grafisch doet de game ook niets nieuws. Nee, visueel is deze game erg middelmatig. Textures die steeds hetzelfde zijn en personages die niet zouden misstaan in een PlayStation 2 game. Ik speel echter op een Xbox 360, dus ik verwacht wel wat meer. De karakters bewegen erg houterig. Zelfs in de tussenfilmpjes, iets waar de gemiddelde game toch wel de meest mooie graphics heeft, lopen de karakters in Conflict alsof ze van hout gemaakt zijn. Dit alles zorgt niet voor een al te beste game-ervaring. Ongeïnspireerd noemde ik het. Ik kende alles al uit andere games. Andere games deden het beter. Nooit voelde ik me echt tot de actie die zich op mijn scherm afspeelde aangetrokken. De muziek hielp hier ook niet bij. Met de muziek is op zich niet veel mis. Een goede orkestrale score, daar houd ik wel van. Alleen, hij is altijd spannend. Steeds opzwepend, alsof je constant in de meest vette shoot-outs zit. En dat is niet zo. Ook op momenten dat je niet vecht, gewoon in een gang loopt, heb je de meest spannende muziek uit je boxen knallen. Hierdoor verpest het eigenlijk de momenten waarop het spel wel spannend zou moeten zijn.

Mocht je de game toch willen hebben, speel hem dan in Co-op. Een mode die elke game tegenwoordig lijkt te hebben, een mode die ik alleen maar de hemel in kan prijzen. Het is altijd veel leuker om een game met meerdere mensen door te lopen. Halo 3, Gears of War, ze werden zoveel leuker met een vriend erbij. Ook in deze game kan het, en het samenwerken is dan leuker omdat je niet met een tergende AI te maken hebt. Nu kun je wel op tijd genezen worden en rent je medespeler niet zomaar een zee van kogels in. Lijkt me.

Conflict: Denied Ops is een geen slechte game. Tenminste, als ik hem als launchgame op de PlayStation 2 had kunnen spelen. Daar hoort hij thuis, niet op de next-gens. Alhoewel ik de game dan ook als middelmatig had moeten bestempelen, had ik hem toch met meer plezier kunnen spelen. Want toen letten we nog niet zo op de AI. Toen kenden we de echte intense shoot-outs van Call of Duty, Halo en Gears of War nog niet. Toen was de game minder saai. Nee, helaas, dit wordt weer een game die ik met een onvoldoende moet bestempelen.