Kennen jullie Matt Hazard nog? Die videogame held uit de jaren '80 van Matt Hazard 3D enzo. Nee? Weet je dat niet meer? Ik ook niet.

Toch vertelt de game Eat Lead: The Return of Matt Hazard het verhaal over deze jaren '80 videogameheld. Matt Hazard boekte enorm veel succes in de jaren '80, waarna hij besloot een korte pauze te nemen. Daarna ging het mis: na zijn succesgame Matt Hazard 3D begon hij weer als ster in Soak 'Em, een game met waterpistolen in plaats van het echte knalwerk. Dat was nog net te doen, maar Haz-Matt Kart ging toch net wat te ver.


Nieuw succes
We leven nu inmiddels in de tijd van de Xbox 360 en de PlayStation 3, en het is dan ook hoog tijd om de jaren '80 held wat nieuw leven in te blazen. Tijd voor Eat Lead: The Return of Matt Hazard, een echte third person shooter met de inmiddels enigszins oude Matt Hazard in de hoofdrol. Het is letterlijk 'Hazard Time'! Alleen gaat het niet zoals gewenst, de game waarin hij speelt wordt gehackt, waarna er allerlei vijanden uit zijn retrogames in de game worden upgeload. Het gaat zelfs zo erg fout dat Hazard in real life zal sterven als hij ingame een doodsblunder begaat. En dat brengt ons naar een heel ander avontuur dan wat oorspronkelijk de bedoeling was.

Nou ja, bullshit natuurlijk, uiteraard was het wel de bedoeling. Speciaal voor de lezertjes die nog niet door hebben dat de hele Matt Hazard fake is en dat dit zijn eerste game is: de hele Matt Hazard is fake en dit is zijn eerste game. De game is gewoon een parodie op de laatste vijfentwintig jaar aan videogames en ja, dat doet de game op zich leuk. In de trailer zei Matt Hazard al dat hij het met 'die Engelse chick die catacomben plundert' gedaan had en dat ze daarom haar baan gekregen heeft, uiteraard verwijzend naar Lara Croft. 'Matt Hazard 3D' komt natuurlijk van Duke Nukem en verder zien we in de game characters als 'Captain Carpenter', die aan een zekere loodgieter doet denken, en 'Master Chef'. Daarnaast dacht men tijdens het eerste level dat ik Hitman aan het spelen was.


Niet zo tof als de toppers
Hoewel Eat Lead: The Return of Matt Hazard geen slechte game is, is hij bij lange na niet zo goed als de games waarnaar er in de game verwezen wordt. En nee, ook de stemmen van Will Arnett (bekend van animatiefilms als Ice Age, Ratatouille en Aliens vs. Monsters) en Neil Patrick Harris (Dr. Veteran Child in Saints Row 2), beide genomineerd voor een aantal awards, helpen hier niet aan mee. De game kent geen textures waar je 'u' tegen zegt en qua grafische stijl zijn we zeer zeker beter gewend. De muziek en de sounds gaan op zich allemaal wel lekker. Toffe muziek die lekker past bij de actiescènes waar het zich afspeelt.

De gameplay die de game kent is absoluut niet beroerd. Een lekker besturingssysteem, prima camerawerk en een tof coversysteem, maar het wordt zo eentonig. Het is niet iets dat je dolenthousiast door blijft spelen omdat het zo spannend is. Nee, het spel kent de nodige humor en heeft hier en daar zelfs wat spanning, maar het wordt na een tijdje zo eentonig dat je niet de neiging hebt om door te spelen. En dat is natuurlijk zonde, het is bij een game immers de bedoeling dat het je 'vast hooked' als het ware. Wat wel leuk is, is dat het vele schieten afgewisseld wordt met quick time event boss battles, waarin de weergegeven knop zo snel mogelijk ingedrukt dient te worden om de boss battle tot een goed eind te brengen.


Ik zeg wel zo snel dat het eentonig wordt, maar dat ligt puur aan de gameplay. Qua wapen aantal bijvoorbeeld zit het wel snor. Matt kan twee wapens tegelijkertijd dragen en er is genoeg knalvoer te vinden. Pistolen, sniper rifles, machinegeweren en zelfs enkele waterpistolen vallen onder het assortiment. Ook de vijanden zijn divers. Gewone soldaten, Russische troepen uit You'll Only Die Once, cowboys uit Matt's western game, mannetjes met waterpistolen, zombies uit Matt's arcade game et cetera. Het gaat zelfs zo ver dat je in een third person shooter een magische tovenaar tegenkomt. Erg grappig gedaan!

Over achievements en trophies
De achievements of trophies die je kan halen gaan ook wat te gemakkelijk, al zijn ze hier en daar wel grappig. Zo krijg je een achievement of trophy als je het spel pauzeert, gewoon omdat het kan. Ook zit er een beloning in voor de multiplayer mode, die er niet in zit.

Al bij al moet er gezegd worden dat Eat Lead: The Return of Matt Hazard geen verkeerde game is. Op den duur zal hij gaan vervelen, maar in combinatie met een andere game voor de afwisseling is dit best een game die je op een gegeven moment uitspeelt. Ik bedoel, zo saai is hij nou ook weer niet! Leuke humor, leuke vijanden en een grappig verhaal zorgen voor een product dat zeker niet slecht te noemen is, maar ook niet uitblinkt.