The King is back! En dat met een timing die niet geheel toevallig samenvalt met de meest intense periode in het tennisseizoen. Onze handen waren al beginnen te jeuken, wetend dat het twee jaar terug is dat we voor het laatst een nieuwe Virtua Tennis in onze handen hebben gehad. Hoe is de World Tour ditmaal op de schop gegaan? Welke van de Court Games is het meest over-the-top? En zou er nieuwe content zijn om te begroeten? Gretig gingen we op zoek naar bevredigende antwoorden.

Sinds Virtua Tennis naast de arcadehallen tevens de huiskamers aandoet, is de serie gaan draaien om de World Tour modus die meer biedt dan een potje tennis alleen. Via deze weg maakte men kennis met een learning curve die geschikt is voor een breed publiek en natuurlijk met de knotsgekke minigames, waarmee Virtua vele harten gestolen heeft. Kenmerk van Virtua Tennis is dat je je er vele uren mee kunt vermaken op weg naar de top, terwijl je kleine spelcomputerloze neef uit Verweggistan er moeiteloos net zoveel plezier mee kan hebben als jij. Virtua Tennis 2009 borduurt voort op dat principe en voegt tegelijkertijd een hoop interessante elementen toe.


In de prilste editie is de belangrijkste spelmodus wederom van opzet veranderd. Een gevolg van een toegewijd ontwikkelteam dat steeds weer de tijd neemt om een geheel nieuwe ervaring neer te zetten. Dat kan eens minder uitpakken - VT3 was bijvoorbeeld niet helemaal lekker in balans - maar één ding is zeker: er waait steevast een frisse wind over de baan. Dit jaar echter is er meer dan alleen frisheid, want SEGA pakt grootser dan groots uit met een World Tour modus die verdeeld is in een amateur- en profcarrière. Sla jezelf als amateur een weg omhoog in de kleine Challenger toernooien in de hoop een proflicentie af te dwingen, terwijl je tussen de toernooien door even ontsnapt aan alle druk. Speel een vriendschappelijk partijtje, werk aan je zwakke punten in de Tennis Academy of ontspan aan de hand van een Court Game. Het gebrek aan evenwicht in het RPG-systeem maakte dat de spanningsboog in deel 3 enorm fluctueerde, dit is verleden tijd. De minigames vormen niet meer het belangrijkste middel om je stats te upgraden waardoor ze nu vrijblijvend aanvoelen, net als in het debuut van Virtua. Erg fijn, vooral nu er meer Court Games zijn vertegenwoordigd dan ooit. De oude spellen zijn namelijk remaked en die zijn op hun beurt weer aangevuld met nieuwe games. Goed werk, SEGA!

Aan de andere kant hebben de oefenwedstrijden juist meer waarde gekregen en is de Tennis Academy de place-to-be geworden voor wanneer je simpelweg wilt werken aan je slagen. In de eerste plaats omdat het meer experience points oplevert dan voorheen, maar ook omdat het allemaal net iets fijner is getuned. Stuk voor stuk bewuste keuzes die goed hebben uitgepakt en waarmee ook is voldaan aan de belangrijkste wensen van de Virtua Tennis fanbase.

Eenmaal je proflicentie eindelijk op zak hebbende, begint het echte werk met de (licentieloze) toernooien waarvoor je het allemaal doet. ATP-toernooien, Masters Tournaments en de Grand Slams: allemaal zijn ze van de partij. Leuk hierbij is de toevoeging van de Davis Cup, zowaar officieel gelicenseerd! Indien je blijft presteren en niet afwijkt van de weg omhoog, is de kans groot dat je ooit wordt geselecteerd om voor je vaderland uit te komen. Een blijvertje!


De game zit zodoende uitstekend in elkaar, maar dat is natuurlijk weinig waard als de gameplay om te huilen is. Maak je echter geen zorgen, want ook dit onderdeel geniet een verbeterde opzet. Herinner je je dat vervelende duiken nog? Een retorische vraag, natuurlijk weet je dat nog! Daar ergerde je je groen en geel aan en met jou elke eigenaar van Virtua Tennis 3. In feite was het slechts een animatie die aangaf dat je speler uit positie stond zoals we dat ook al kenden uit deel één, maar in VT3 was het veel strenger. Sterker nog, een duik garandeerde dat het punt op een presenteerblaadje naar de tegenstander ging, met zo'n lullige boogballetje dat je er in dergelijke gevallen uitperste. Dat geduik heeft nu eindelijk plaatsgemaakt voor realistischere animaties die je bijvoorbeeld minder flexibel laat draaien als je ternauwernood een bal hebt weten te redden. Technisch gezien slechts een visuele update, maar het voelt zoveel beter. Dat het daarnaast verschillende graden van 'straffen' kent, maakt het des te beter.

Verder is er qua slagenarsenaal weinig ingrijpend veranderd. De enige aspecten die opvallen zijn de scherpere hoeken die je met de juiste opbouw in een rally kunt opbouwen (nagenoeg afwezig in deel drie) en de makkelijker te tweaken services. Voor het eerst gaat de AI realistisch om met sterke services, die zodoende kunnen resulteren in satisfying aces. Dit brengt ons overigens terug bij de World Tour. Want waar je in de voorganger begon als een tenniskluns die alle slagen nog moest leren, ben je nu in staat vanaf de start lekker te ballen! Als amateurspeler heb je de basis skills al in huis en het is verder aan jou om te bepalen naar welke speelstijl jij je personage toe laat groeien.

En dan de online features. Deze waren al aardig: er waren ranked en player matches, met daarnaast de mogelijkheid om andermans wedstrijden te bekijken via Virtua Tennis TV. Niets extreems, maar gewoon straight-forward en oerdegelijk. Terwijl VTTV niet meer tot de online opties behoort in Virtua Tennis 2009, hebben we er iets véél beters voor teruggekregen: de Online HQ. Dit zogenaamde hoofdkwartier vormt het centrum van alle online activiteiten en laat je met jouw custom character participeren in een wereldwijde competitie. Er zijn heuse ranglijsten opgebouwd, waarbij de prestaties op de baan jouw ranking beïnvloeden. Hoe makkelijk je een match uitserveert, des te meer punten je in de zak kunt stoppen. Deze punten zijn te verdienen in 3-match toernooien en in losse wedstrijden, waarbij de maximale beloning respectievelijk 500 en 100 is in totaal. Je begrijpt het al: laat die losse wedstrijden zitten en leef je helemaal uit in een online wereld vol toernooien! Het is te hopen dat SEGA hier in de toekomst op gaat bouwen, want het is een onderdeel dat zowel routiniers als debutanten aanspreekt. Overigens keren de normale player matches ook weer gewoon terug in dit deel, speciaal voor diegenen die zonder poespas en met één van de 23 profspelers (waarvan drie tennislegendes) willen spelen.


Over de presentatie van de game valt een hoop te vertellen, zowel positief als negatief. Want zoals je tussen de regels door gelezen hebt, zijn we erg tevreden over de richting die de franchise op is gegaan, maar er zijn enkele (kritische) kanttekeningen te plaatsen. Zo ook in World Tour. Terwijl je je best doet om te stijgen op de ranglijst, speel je vooral als amateur regelmatig dezelfde toernooien binnen een jaar, wat af doet aan de authenticiteit. Tevens word je min of meer gedwongen om op elk toernooi te dubbelen, omdat je anders moet vrezen dat je voorbij wordt gesneld op de ranglijst door een slak. Nu ben ik van mening dat dubbelen een wezenlijk onderdeel is van Virtua Tennis - in dat kader is het niet zo erg - maar het zou sympathiek geweest zijn als ze daar een oplossing voor hadden gevonden. Wanneer je als speler namelijk niet door hebt waarom het zo lang duurt, bestaat alsnog het gevaar dat de spanningsboog (als amateur) afwezig is, gezien het gebrek aan grote tegenstand. Aan de andere kant is het spelen van singles en doubles op één toernooi een poging tot innoveren die dichter bij de werkelijkheid zit, dus dat kunnen we slechts toejuichen. En aangezien VT2009 een hoop speciale events bevat die nog niet eerder te beleven waren, zitten ook die gamers op het puntje van hun stoel.

Een ander opvallende verandering is de audiovisuele presentatie. Al vanuit het introductiefilmpje wordt duidelijk dat men tegenwoordig een minder arcade style op de planning had staan, als blijkt dat de tennisspelers aangekondigd worden in een choco-lettertype en dat de gametitel kalm wordt uitgesproken door een nette man. Persoonlijk ben ik altijd fan geweest van die immer enthousiaste kerel die SEGA's games opfleurde met zijn indrukwekkende stem, maar die mening kon SEGA niet weerhouden. Verder is de manier waarop custom players opgebouwd worden op zijn minst dubieus te noemen. Op het eerste gezicht lijken er genoeg opties om je uit te leven, maar al gauw is merkbaar dat het overzicht al snel verloren is. Bovendien blijkt het moeilijk te zijn om een representatief personage te maken: donkere tinten blijven op een of andere manier licht aandoen, terwijl bepaalde lichte tinten weer neigen naar grijs. Een soortgelijk probleem doet zich voor bij de kapsels, met een keuzeassortiment dat de meest voorkomende coupes niet dekt. Maar wel vet natuurlijk dat je een afrostaart op je hoofd kunt planten.

Wat wél een geslaagde additie is, is de nieuwe camera die je vanachter de speler laat tennissen. Het voelt bijna first-person aan en daarmee werkelijk alsof je op de baan staat, subliem! Ook krijg je zo meer mee van de mooie omgevingen rondom de baan én ben je zelfs in staat te zien dat het publiek voor het eerst volledig 3D is! Het enige minpunt is dat dit camerastandpunt niet te gebruiken is tijdens een dubbelspel, maar de verwachting is dat we daar in de nabije toekomst van kunnen gaan genieten.


Een laatste aanmerking is dat de game volledig Nederlands is, zowel in geschreven als gesproken tekst. Wanneer leren uitgevers nu dat we op zijn minst de keuze willen hebben tussen Nederlands en Engels? Dan heb je ook geen last van fouten die gemaakt zijn tijdens het vertaalproces in de trant van game$ in plaats van games en kunstgras in plaats van kunstbaan. Gelukkig zijn dit foutjes niet ten koste van de speelervaring, maar helaas treffen we ook bugs aan in de game die dat wel doen. De meest prominente bug zorgt ervoor dat activiteiten die in World Tour binnen een week worden ondernomen, opeens twee weken duren. Met als gevolg uiteraard dat je planning in duigen valt met onder andere gemiste competities. Slordig!

Waar de tennissport de laatste jaren ietwat leek stil te staan dankzij de hegemonie van Federer en Nadal, deed de Virtua Tennis franchise dat absoluut niet. Men heeft vele stappen naar voren gezet, terwijl slechts hier en daar een vlekje te bespeuren valt. Met de aangescherpte gameplay, vernieuwde World Tour en sterk verbeterde online features is Virtua Tennis 2009 een aanrader voor elke tennisfan. En wanneer men blijft doen waar het goed in is - te weten het goede uit het verleden te combineren met een drang naar innovatie - kunnen we onze borst al natmaken voor het vervolg!