De Tales serie gaat al een behoorlijke tijd mee - sinds 1995 om precies te zijn. Toen zag deze populaire RPG franchise voor het eerst het levenslicht in de vorm van Tales of Phantasia op de Japanse Super Famicom. Ik maakte zo'n tien jaar later kennis met deze serie, toen ik Tales of Symphonia voor de GameCube in handen kreeg. Vanaf dat moment was ik fan en stond ik vooraan bij de release van een nieuwe game uit deze geweldige serie. Ik kon dan ook niet wachten op de release van Tales of Vesperia, de eerste Tales game voor de Xbox 360! Of deze nieuwste games uit Namco Bandai's stal het wachten waard is? Let's find out!

Tales of Vesperia speelt zich af op de planeet Terca Lumireis. De bewoners van deze planeet zijn voor een groot deel afhankelijk van 'blastia', een uitvinding van een oude beschaving die voor veel verschillende doeleinden gebruikt wordt. Zo zorgt blastia voor barrières die complete steden tegen monsters kunnen beschermen, voor brandstof van schepen en voorziet de technologie de steden van water. Ook wordt blastia in een kleiner formaat, 'bodhi blastia' genaamd, gebruikt om de Imperial Knights van Terca Lumireis tijdens hun gevechten van speciale krachten te voorzien.


Het verhaal achter Tales of Vesperia begint in het stadje Zaphias, in het arme deel van Zaphias om precies te zijn. Jij kruipt in de huid van Yuri, een stoere jongen met lang paars haar, wiens rust ruw verstoord wordt doordat één van de kinderen van het stadje hem komt vertellen dat er iets verschrikkelijks gebeurd is. De blastia die Zaphias' arme wijk van water voorziet, blijkt gestolen te zijn, en - je raadt het al - aan jou de taak om de dief van de blastia te vinden en dit magische goedje terug te krijgen. Je besluit je zoektocht in het rijkere deel van Zaphias te beginnen, maar wordt daar gevangen genomen. Tijdens je ontsnapping uit de kerkers van het koninklijk paleis loop je Estelle tegen het lijf, een meisje uit de koninklijke familie dat zo haar eigen redenen heeft om het paleis te ontvluchten. Samen met haar en je trouwe viervoeter Repede, die nog het meest wegheeft van een hond met een pijp in zijn mond, ga je het avontuur tegemoet, op zoek naar de gestolen blastia.

De verhaallijn is niet echt anders dan dat van de gemiddelde Japanse role-playing game en bevat ook niet echt spannende plotwendingen, al is het niet onaardig om te volgen. Waar Tales of Vesperia zich echter wél in weet te onderscheiden is het gevechtssysteem. Je wordt niet random uit het niets een gevecht in gezogen, maar zowel in de locaties die je vanuit de worldmap betreedt als op de worldmap zelf zie je de vijanden en monsters lopen en start het gevecht pas zodra je er tegenaan loopt. Of zodra zij tegen jou aan lopen natuurlijk. Om het je wat moeilijker te maken worden alle vijanden binnen een bepaalde straal van de geraakte vijand mee het gevecht in gesleurd en kan het dus voorkomen dat je ineens tegenover dubbel of zelfs driedubbel zoveel vijanden komt te staan.


Vervolgens kom je samen met je partymembers (maximaal vier) in een real-time gevecht terecht. Hier kun je door middel van de B-button een normale aanval uitvoeren of door op de A-button te drukken een speciale Artes aanval. Die laatste zitten gekoppeld aan je wapen; elk wapen heeft zijn eigen krachten en bijbehorende aanvallen, maar ook door middel van skill points (SP) kun je bepaalde Artes aanvallen 'kopen'. Van deze aanvallen kun je er vier instellen om tijdens je gevechten te gebruiken. Deze selecteer je vervolgens door de linker analoge stick een bepaalde kant op te duwen terwijl je de A-button indrukt. De Artes aanvallen kosten je wel een bepaald aantal aanvalspunten, maar deze voorraad vult zichzelf met elke normale aanval weer aan. Met de X-button wend je aanvallen van je tegenstander af, en de Y-button laat je naar het Battle Menu gaan waar je onder andere items in kunt zetten. Tijdens het vechten loopt je Overlimit balk langzaam vol. Wanneer deze helemaal gevuld is, kun je hem met je D-pad activeren, waardoor jouw aanvallen en die van je partymembers veel krachtiger worden en je lange combo's kunt maken.

Grafisch ziet Tales of Vesperia er ook erg goed uit. De game heeft een soort cell-shaded graphics en doet erg kleurrijk en helder aan. Waar de meeste games de teksten van dialogen onderin in beeld weergeven, doet Tales of Vesperia dit in de vorm van tekstballonnetjes bij het betreffende character. Dit geeft een gaaf manga-achtig effect aan de game. Iets dat ik wel even wennen vond was het feit dat er in de verschillende locaties niet met de camera gespeeld kan worden. Deze staat als het ware voorgeprogrammeerd. Hij draait wel met je character mee, maar je kunt hem zelf niet besturen. Het is niet storend, want je hebt altijd een goed overzicht over de omgeving, maar het voelt vooral in het begin wat onwennig. In de worldmap kun je door middel van de rechter analoge stick de camera wél naar eigen inzicht bewegen.


De game is voorzien van mooie soundtracks en een schitterende theme song: 'Ring a Bell' van de Japanse Bonnie Pink. Tot slot zijn de dialogen stuk voor stuk ingesproken; ze voelen daardoor erg natuurlijk aan. Ik ben over het algemeen altijd al wel erg te spreken over de sounds in de Tales games, en Tales of Vesperia stelt me hierin wederom zeker niet teleur. Het klopt gewoon allemaal, het klinkt lekker en het geeft de game net dat beetje extra sfeer.

Tales of Vesperia voor de Xbox 360 is een erg toffe role-playing game. Het verhaal weet zich niet echt te onderscheiden van de gemiddelde RPG, maar het gevechtsysteem doet dat des te meer. De cell-shaded graphics zien er schitterend uit en de sounds zijn indrukwekkend. Ben je ook fan van de Tales serie of ben je op zoek naar een leuke real-time RPG voor de Xbox 360? Dan zou ik je deze game zeker aan willen raden.