"Laten we gaan tappen!" "Nee, niet tapdansen… tappen!" "Nou gewoon, met je handen op de tafel tikken." "Hoezo snap je het niet? Loop maar even met me mee naar mijn Wii! Na Let's Tap wordt alles je duidelijk!"

De Wii is geen console met een doodnormale besturing; alles draait om de bewegingsgevoelige controller. We zagen talloze games waarbij de grootste, vreemdste bewegingen moesten worden gemaakt. De heren van ontwikkelstudio Prope testten de andere grenzen van de Wii Remote; de hele kleine beweginkjes. Dit leidde tot een opmerkelijke ontdekking: de Wii Remote is wel erg precies. Zelfs kleine tikjes (taps) op een tafel waar een Wii Remote ligt worden al opgepikt door de controller. Hoog tijd om eens gebruik te maken van dat fenomeen!


SEGA's nieuwste Wii game, Let's Tap, draait in zijn geheel om die kleine tikjes die jij op de tafel geeft. Start de game, leg je Wii Remote neer en raak hem de rest van de speelsessie niet meer aan. De trillingen die worden opgepikt doen de rest! Voor deze indirecte besturing wordt het spel geleverd met doosjes waar je je Wii Remote op kan leggen, maar een stabiel tafeltje of iets in die geest werkt ook prima. Een rubberen hoesje, zoals geleverd door Nintendo, om je Wii Remote is overigens wel een slim idee. In het heetst van de strijd trilt je Wii Remote soms wel weg; een rubberen hoesje zorgt voor meer grip én beschermt je controller tegen een eventuele val. Zoals gezegd kan je de gehele game met tikjes besturen. Zelfs in de menu's kan je simpel doortikken. Tik één maal op tafel om naar het volgende kopje te gaan en tik twee keer om te bevestigen. Dit kan je gelukkig iets sneller doen door met de Wii Remote op het scherm te richten. De vijf verschillende gamemodi die in Let's Tap aanwezig zijn, zul je echter wel tappend door moeten brengen. Dit is overigens geen enkel probleem. Opmerkelijk aan deze manier van besturen is namelijk dat het geweldig werkt! Het ritme waarin je tapt, de snelheid en de sterkte worden allemaal meegenomen in de spelletjes van Let's Tap. Mocht de controller niet gevoelig genoeg zijn, dan kan je de Tap Strength overigens vrij eenvoudig aanpassen in het menu. Je zult merken dat je voor bepaalde handelingen, zoals snel tappen, je vingers gaat gebruiken en dat je voor andere taps, zoals een harde klap, juist je hand gebruikt. Stel de gevoeligheid van je Wii Remote goed in; na een sessie Let's Tap waarbij je te hard moest tikken zullen je handen nog wel even nagloeien!

In totaal bevat Let's Tap vijf verschillende spelmodi, verschillend van actie tot creativiteit. De leukste modus is de Tap Runner, een game waarin je op een hindernisbaan tegen drie andere spelers rent. Zowel single- als multiplayer (vier personen) wordt in deze modus ondersteund. Door sneller te tappen zal je speler sneller gaan rennen en een harde klap op tafel zorgt ervoor dat hij springt. Ondertussen kom je allerlei hindernissen tegen, zoals gaten, touwen en hordes. Al sprintend en springend tap je jezelf zo naar de andere kant van de hip gekleurde levels. In totaal zijn er slechts 16 levels; na een half uurtje ben je er dus echt wel doorheen. Je kan de lengte van deze modus nog wat rekken door alle gouden medailles te scoren, maar als je er eenmaal doorheen bent dan is alleen de multiplayer nog de moeite waard.

Rhythm Tap is een spelmodus die aansluit op de hedendaagse hypes in de gamewereld; muziekgames. Op een balkje, à la Donkey Konga, komen verschillende rondjes op je af. Door op het juiste moment te tikken én met de juiste sterkte te slaan scoor je punten en unlock je nieuwe liedjes. In totaal zijn er drie sterktes; een lichte tap die je met je vinger kan doen, en medium tap die toch wel een handenklap vereist en een zwaardere klap waarvoor je toch even een flinke pets op het tafelblad moet geven. De muziek in Rhythm Tap is aardig, maar daaronder vallen geen bekende hits. Donkey Konga, Rock Band en al die andere drumgames krijgen wat ons betreft nog steeds de voorkeur.

De spelmodus Silent Blocks is een soort simpele Jenga waarbij je een gekleurd blok uit een toren van blokken moet "trekken". Dit doe je door op het juiste moment te tappen en vervolgens langzaam en zachtjes te trommelen op tafel. Doe je dit te hard of in de verkeerde richting, dan zal de toren instorten en is het Game Over. De singleplayer verveelt snel, maar de multiplayer is wel aardig.

Bubble Voyager is een klassieke space shooter, maar dan bestuurd door middel van taps. Jij speelt als ruimtereiziger die door een horizontaal scrollend level vliegt. Door te tappen stijgt de reiziger en door een klap op de tafel te geven vuurt hij een raket af. Ontwijk de obstakels, schiet op kometen en verzamel power-ups. Bubble Voyager een leuke mini-game met aardige en aparte graphics. Tevens bevat het een battlemodus voor meerdere personen. Hoe ver vlieg jij?


De Visualiser is een applicatie van Let's Tap die voor frisse creatievelingen of juist voor stonede pubers is weggelegd. Door te tappen kan je vuurwerk afvuren, klodders inkt en verf op een doek gooien, kringetjes maken in een rivier of balletjes laten stuiteren. Je hebt het misschien al wel door; visualiser is typisch zo'n mode die je één keertje speelt, maar waarna je dan denkt "Tja, grappig…". Geen reden om Let's Tap aan te schaffen in ieder geval.

Al met al moeten we bekennen dat Let's Tap wel een redelijke game is. De besturing is toch weer vernieuwend en de graphics en muziek zijn iets verfrissends en aparts. Toch blijft er iets knagen; Let's Tap is zo kort! Na de zestien leveltjes van Tap Runner, de leukste modus, denk je al snel "Is dit alles?". Een leuk spel, maar wij hadden meer verwacht.