In 2002 kwam de Belgische studio, Larian Studios, met de hack 'n slash RPG Divine Divinity. De game werd neergezet als een Diablo kloon die op vele fronten wist te overtuigen. Helaas waren er enkele religieuze tegenstanders die niet zo blij waren met de titel van de game. In 2004 kwam Beyond Divinity, wat in de eerste instantie geen opvolger was van de eerste game. Nu zijn we alweer een kleine vijf jaar verder en mogen we eindelijk genieten van de officieuze opvolger van Divine Divinity!

Divinity 2: Ego Draconis speelt zich nog steeds af in de wondere wereld Rivellon, die we natuurlijk al kenden uit de voorgaande games. Hier is namelijk een oorlog uitgebroken tussen de mensen en de draken. Zoals het een RPG natuurlijk betaamt kruip je in de huid van een strijder die zeer graag een drakendoder wil worden. Je kunt jouw held een naam meegeven en enkele uiterlijke opsmuk geven. Zo heb je beperkt keuze uit diverse gezichten en haarstijlen en heb je zelfs de keuze of je als vrouw of als man door het leven wilt gaan. Maar dat terzijde, want we zijn natuurlijk op avontuur! Om een van de grootste drakendoders van het land te worden, moet onze held uiteraard hulp gaan zoeken bij iemand die hem (of haar) de verschillende kneepjes van het vak kan leren. Dus gaat de goede held op zoek naar zo'n persoon en meldt zichzelf aan als rekruut. Het ongelukkige hieraan is dat je volgens jouw leermeester alle vaardigheden die je bezat opnieuw moet meesteren en wordt het geheugen van onze held gewist. Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar wij als speler juichen dit alleen maar toe! Hierdoor leren wij, dankzij een zeer prettige learning-curve, de diverse kneepjes van de gameplay onder de knie te krijgen.


De gameplay van Divinity is aardig oldschool te noemen. Het is en blijft een hack 'n slash RPG die je kunt vergelijken met de Diablo reeks. Je deelt je klappen met het klikken van de muis, maar je hebt ook de mogelijkheid om verschillende ontwijkende moves te doen. Daarnaast komt er ook nog een klein snufje turnbased om het hoekje kijken en heb je de mogelijkheid om de game te pauzeren en zodoende je uitrusting aan te passen. Dit alles gaat erg simpel en werkt zeer fijn. Helaas moet er wel gezegd worden dat de kunstmatige intelligentie van de vijanden niet echt bijzonder te noemen is. Ook kan het veelvuldig voorkomen dat er een vijand achter een obstakel blijft hangen terwijl hij op weg was om onze held een kopje kleiner te maken. Leuk voor onze held om zo een makkelijk slachtoffer te maken, maar een beetje jammer voor ons gamers die niet zitten te wachten op twijfelachtig gedrag van een vijand en liever op zoek zijn naar uitdagingen!

Naarmate je vordert in het spel, doe je ook meer ervaring op. Voornamelijk door het succesvol behalen van diverse quests en het verslaan van vijanden kan onze held steeds sterker worden. Dit wordt niet gedaan doormiddel van diverse klassen, maar deze kun jijzelf helemaal toezeggen aan jouw held. Dus wil jij na een level-up meer punten besteden aan intelligentie om zo de magische krachten van je held te verbeteren of wil je je held sterker maken om hem bijvoorbeeld grote zwaarden of bijlen te laten hanteren? De keuze is helemaal aan jou om dit in te vullen.

Een mooie bijkomstigheid in Divinity 2 is dat je later in de game erachter komt dat jouw held een heuse Dragon Knight is. Dit houdt in dat de beste man (of vrouw) zichzelf kan veranderen in een draak. Hierdoor komen er weer enkele prachtige gameplay elementen bij en is het mogelijk om door de wereld van Rivellon heen te vliegen. Maar wees gewaarschuwd, want niet alle delen van de wereld zijn zomaar toegankelijk. Er zijn bepaalde gebieden die bewaakt worden door drakendodend afweergeschut. Nog later in de game krijg je een toren in je bezit en dit zal de uitvalsbasis van jouw held zijn. Vanuit hier kun je diverse dingen overzien, maar het interessantste zijn nog wel de mensen die hier ook wonen. Zo kun je bijvoorbeeld bij een alchemist diverse drankjes laten maken die ervoor zorgen dat je gezond blijft, of juist vergif om de vijand te bedwelmen. Een andere leuke bijkomstigheid is dat de toren ook dient als opslagplek voor diverse overbodige voorwerpen die je vindt tijdens jouw avontuur.


Grafisch weet het avontuur van Larian Studios niet te overtuigen. De game ademt wel een heerlijke sfeer uit, maar er zijn aardig wat oneffenheden in de game die ervoor zorgen dat de game soms nog weleens pijn kan doen aan je ogen. Zo zijn daar de animaties die niet altijd even soepel op je beeldscherm willen komen en de fletse textures die de omgevingen ook niet echt diepte willen geven. Het ene moment sta je in een geweldig vormgegeven omgeving om daarna met je gezicht tegen de grond geslagen te worden door een aftands landschap. Als je er dan ook nog eens over na denkt dat Divinity 2 gebruik maakt van dezelfde engine die we hebben kunnen aanschouwen in Oblivion en Fall-Out 3, dan zou je er natuurlijk wel iets meer van verwachten. Wel moet ik zeggen dat zowel de diverse cutscenes als het artwork geniaal in elkaar zijn gezet. Maar vooralsnog gaat gameplay en beleving boven de grafische opsmuk in een game, en dat weet Divinity 2: Ego Draconis wel aardig te brengen.

Divinity 2: Ego Draconis is een redelijke RPG die aardig wat dingen goed weet te doen. Toch zijn er een aantal kleine dingetjes die niet zo overtuigend overkomen. Denk hierbij aan de soms rare kunstmatige intelligentie en de soms wat sfeerloze graphics. Al met al is de game aardig om te spelen en zorgt de gameplay, het verhaal en de diverse quests ervoor dat je met een glimlach je muis helemaal naar de maan klikt, in de heetst van de strijd!