Het is al alweer bijna tijd voor de nieuwe Olympische Spelen en zoals bij ieder groot sportevenement, hoort daar minimaal één game bij. Nu kan je gaan voor het serieuze Vancouver 2010, maar er is meer keus op de markt. Sega, ook de maker van Vancouver 2010, geeft zowel Mario als Sonic een extra ticket om mee te gaan en ze maken er een feestje van.

Bij de eerste Mario en Sonic waren er nogal wat problemen. Zo ontbrak er een verhaal en waren de sporten soms moeilijk te bespelen. Ook werd de game vaak als "Touch Screen Breker" gezien. Dit kwam vooral door de vele games waarbij je snelle bewegingen moest maken, die mogelijk krassen zouden achterlaten.


Een goed punt waar de game verbeterd is, is dat ze een storymode hebben bedacht. Nu is het verhaal wel wat slap, maar we kunnen niet gelijk het beste eisen. Dr. Eggman en Bowser willen namelijk hun eigen winterspelen organiseren, voordat Mario en Sonic kunnen schitteren op de echte Olympische Spelen. Om dit te doen hebben ze alle sneeuw kristallen gestolen, zodat er geen sneeuw meer in Vancouver kan vallen. Aan Mario en Sonic de taak om Dr. Eggman en Bowser te stoppen. Zoals ik al zei, niet echt een sterk verhaal.

Wanneer je besluit om met dit verhaal mee te doen, is het de bedoeling dat je in verschillende werelden verschillende sporten weet te winnen. Als je er genoeg gewonnen hebt, kan je verder naar een nieuwe wereld of een nieuw deel van de wereld waar je al in was. Tijdens het beoefenen van deze verschillende sporten kom je talloze bekende figuren tegen. De figuren die je tegenkomt, verschillen van eigenschappen. Zo kan je een Shy Guy tegen komen die je een extra kristal kan geven maar ook een Omochao die je kan helpen verder te komen in het verhaal. Naast figuren die je verder kunnen helpen kom je zo nu en dan uiteraard ook tegenstanders van formaat tegen.

Deze tegenstanders kunnen zowel vrienden al vijanden zijn. Vrienden die je tegen komt zullen je uitdagen in een sport waar zij goed in zijn. Als je één van deze tegenstanders verslaat, zullen ze met je meegaan om zo Bowser en Dr. Eggman te verslaan. Ook zullen deze characters je verder kunnen helpen in het ontdekken van de verschillende werelden. Zo zal Amy haar hamer moeten gebruiken om later een deur te openen en heb je Yoshi nodig om verschillende knoppen in te drukken. Vijanden zoals Metal Sonic, Bowser Jr, Dry Bowser en vele anderen zijn vaak aan het einde van een wereld te vinden. Wanneer je deze verslaat kom je in een gloednieuwe wereld, om zo weer nieuwe characters te unlocken.

Waar de game ook op vooruit is gegaan, is de minder serieuze aanpak. Nu was de vorige game natuurlijk al geheel in de stijl waarin beide games zich bevinden, maar de sporten waren dat soms nog niet. Dit keer krijgen we namelijk sporten die gelijk staan aan bestaande sporten, maar ook sporten die alleen in deze wereld zullen plaats vinden. Deze sporten worden daarom ook toepasselijk 'Dream Events' genoemd. Een goed voorbeeld van deze Dream Events is IJsmachine Vechten, waarbij je je tegenstander moet verslaan door sneeuwballen te schieten met je ijsmachine.


Andere gamemodes die we in de game kunnen vinden zijn degene die we in het verleden ook al gezien hebben. Zo is er en singleplayer waar je de verschillende sporten apart kan spelen. Naast dit hebben we een party mode die zowel alleen als met meerde spelers is te spelen en de welbekende ghost data. De party mode brengt verschillende soorten games met zich mee. Zo kan je Bingo Bash spelen, bingo waarbij je zo nu en dan spelletjes moet spelen om een vakje weg te kruisen en Spin the Wheel, hierbij is het de bedoeling om een rad te draaien nadat je een spelletje heb gewonnen. Wanneer het rad gestopt is met draaien, krijg je het aantal punten dat de pijl aanwijst.

De controls zijn ook verbetert in dit deel. Het snel heen en weer bewegen van je stylus is nog steeds aanwezig, maar is aanzienlijk minder geworden. Dit is een groot voordeel voor je touch screen, maar sommige games komen mede daardoor beter tot zijn recht. De rest van de knoppen op je Nintendo DS worden dit keer ook meer gebruikt, maar dit is verschillend per sport.

Het gevoel wat deze game een beetje meegeeft, is dat je een soort van Mario Party meets Mario Kart game speelt. Zo zul je in verschillende sporten power ups kunnen oppakken die ons erg doen denken aan de power ups in Mario Kart, maar dan in de sfeer die Mario Party met zich meebrengt. Dit alles heeft natuurlijk ook te maken met de grafische pracht die de game meegeeft. Net als bij de eerste game is er weer een perfecte combinatie gevonden om zowel de werelden van Mario en Sonic met elkaar te combineren.

Al met al is Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen een zeer goede game geworden. Het Touch Screen verneuken is nog steeds gedeeltelijk aanwezig, maar het is een heel stuk minder geworden. De toevoeging van een verhaal en het vriendelijker maken van de controls werkt bij deze Nintendo DS game. Toch blijft het wennen dat Mario en Sonic in één game zitten en moeten we blijven hopen dat we ze ooit samen zien in een game buiten dit sportevenement.