Tornado's zijn heus niet zo cool op zichzelf als ze zelf denken; ze hebben hulp nodig om er zo hip uit te zien. Zonder waaghalzen die met een fotocamera op hun pad komen om sexy plaatjes te nemen of zonder een Jan de Bont zou hun Facebook fanpage heel wat minder leden kennen, dat is zeker. Er zijn maar twee manieren om een tornado volledig hip te maken, en één daarvan houdt in dat je de hond van de buren een supermanpakje aantrekt om Youtube aan het lachen te brengen. De andere? Gewoon zelf de tornado spelen! In Tornado Outbreak kan het alvast.

Tornado Outbreak is een game die onder de radar vliegt. Het is geen grote megaproductie als Modern Warfare 2 en ook geen licentiegame, en zodoende zullen velen gewoon nog nooit van het spel gehoord hebben. Het wordt echter interessant wanneer blijkt dat developer Loose Cannon Studios bestaat uit een klein groepje mensen die voorheen onderdak hadden bij Sucker Punch. Tornado Outbreak mag dan wel een kleine titel zijn die geen ruchtbaarheid met zich mee brengt, het feit dat de game gemaakt werd door een team dat mee verantwoordelijk was voor Sly Racoon trok in elk geval mijn aandacht.


Als ik gewoon heel simpel de game zou moeten omschrijven voor je dan zou ik gewoon zeggen "denk aan Katamari Damacy maar dan met veel wind". In essentie komt het daar op neer wat de blauwdruk van de gameplay betreft. In Katamari rol je steeds meer troep op om een grotere bal te vormen, in Tornado Outbreak verniel je spul om een grotere twister te creëren. Coca Cola en Pepsi Cola, Marvel en DC, Katamari en Tornado Outbreak, je snapt het wel. Tornado Outbreak klinkt een beetje als een rip-off maar is het gelukkig niet geworden. Loose Cannon is slim genoeg geweest om een goed idee te nemen en er vervolgens volledig hun eigen ding mee te doen. Het is misschien ietwat van een open deur intrappen maar het vervangen van een grote bal door een tornado bied meteen een extra leuke impuls aan de gameplay. Behalve zij onder ons wiens tuinhuisje ooit gestolen werd door een windhoos vinden we tornado's allemaal wel cool, en al helemaal als we zelf de schade mogen aanrichten.

Een ander aspect waar Loose Cannon de ambitie toont om meer te willen brengen dan een kloon zit in de presentatie en de opzet van het geheel. Het spel heeft gewoon een verhaallijn, ik hou je niet voor de gek. Het verhaaltje draait rond Zephyr, een aaibaar buitenaards windwarriortje dat het op moet nemen tegen de zogeheten Fire Fliers om orbs te kunnen verzamelen voor Omegaton, en dat alles maakt uiteindelijk geen fuck uit want het draait toch rond het verwoesten van spul. Het geanimeerde Nickelodeon-stijl-verhaaltje is geinig als achtergrond, maar uiteindelijk is het enige dat je moet en wil weten dat je om de wereld te redden eerst er een heleboel van stuk zal gaan maken.

Wat gameplay betreft werd ook de moeite genomen om iets extra diepgang aan het concept te voegen. Je begint steeds in één van de thematische gebieden als een klein slap windhoosje dat zich gestaag opbouwt tot een stoere twister die nagenoeg alles in het decor stijlvol naar de verdoemenis helpt. Wanneer je genoeg chaos aangericht hebt en gegroeid bent, kun je het beginnen opnemen tegen de Fire Fliers door hen in je funnel te zuigen (het neuriën van het Ghostbusters liedje is hierbij volledig optioneel). Uiteindelijk is het tijd voor de eindbaas van het level, die je bereikt door een Vortex Checkpointrace te houden met het doel uiteindelijk in een echte bossfight te belanden. Deze fights zijn behoorlijk hectisch en een tikje tactisch, zeker als je weet dat Zephyr kwetsbaar is voor zonlicht en je dus constant in de schaduw moet blijven om te overleven. Wanneer je dat alles achter de rug hebt herhaal je hetzelfde scenario nog een paar keer, iets dat repetitief kan aanvoelen maar gelukkig enigszins wordt goedgemaakt door de nieuwe moves die je krijgt die net dat tikje extra geven.


Tornado Outbreak is een vette kleine titel geworden die een alom gekend concept op leuke wijze herintroduceert, maar het is verre van de perfecte titel helaas. De tijdslimieten zijn behoorlijk krap en dat maakt de game voor jongere spelertjes wat lastig. Ook de erg korte speelduur van een kleine vijf uur is een minpunt te noemen, hoewel er enige replayvalue te vinden is voor completionists tijdens het herspelen van stages. Tenslotte is er nog een leuke offline multiplayer voor twee spelers als kers op een best lekker klein taartje.

Tornado Outbreak is een kleine titel die niet zonder gebreken is maar toch positief weet te verrassen. Het spel bevat een leuke stijl en een gameplay die net genoeg dingen toevoegt aan het Katamari concept om anders aan te voelen. Stiekem is het spelen van een tornado best cool dus.