Vroeger toen ik nog klein was, kwam er een game uit met de naam Zoo Tycoon. In dit spel was je de eigenaar van een dierentuin en kon je helemaal zelf bepalen hoe je park eruit kwam te zien. Je kon kiezen uit een heleboel dieren om te kopen, maakte de juiste hokken met de juiste ondergrond, gaf de dieren eten, bouwde allerlei paden voor de bezoekers, maakte verschillende kraampjes en noem maar op wat nog meer. Ja, Zoo Tycoon was erg vet om te spelen. Toen Hudson bekend maakten dat ze met My Zoo naar WiiWare zouden komen, dacht ik dat het een soort Zoo Tycoon zou worden. Ik keek er dus best naar uit, maar was dat wel terecht?

Niet iedereen houdt van ze, maar ik durf te wedden het merendeel wel: dieren. Het is niet voor niets dat de meeste huizen één of meer huisdieren bevatten. Dieren zijn vaak lief, mooi, fascinerend, et cetera. Huisdieren zijn meestal katten, honden, cavia's, hamsters, ratten en vissen, aangezien die makkelijker te verzorgen zijn dan bijvoorbeeld apen, leeuwen en olifanten. Maar stel je eens voor dat je ze wel kan verzorgen! Met bijvoorbeeld Zoo Tycoon werd dat mogelijk en het bleek verdomd leuk te zijn. Maar het kan ook heel anders gaan en juist niet leuk zijn. Helaas is dat zo met Hudson's My Zoo op WiiWare.


Hudson kwam al eerder met My Aquarium aanzetten. Dit was als het ware een virtuele aquarium en verkocht verbazingwekkend goed. Volgens Nintendo stond de game zelfs een jaar lang in de top 20 meest verkochte WiiWare games. Het is dus logisch dat er een vervolg is verschenen, maar toch zijn er een hoop punten niet begrijpbaar. Het blijkt namelijk dat My Zoo veel minder inhoud heeft dan My Aquarium.

Het is erg verrassend dat My Aquarium het zo goed deed, maar het is verklaarbaar. Mensen hebben wel eens een aquarium in huis staan en kijken er graag naar. Met My Aquarium kan jij jouw big-ass televisie omtoveren tot een prachtige aquarium dat makkelijk schoon te maken is en waarbij de vissen goedkoop en snel te voeden zijn. Met My Zoo kan je dus een dierentuin in je kamer halen, maar dat voelt gewoon niet al te echt aan. Het is natuurlijk wel leuk dat je nu die dierentuin dieren ziet, maar hetzelfde gevoel als bij My Aquarium krijg je niet.

Nou hoeft dit natuurlijk niet zo'n groot probleem te zijn, maar er zijn meer gebreken. Zo zijn er maar slechts acht dieren om uit te kiezen (olifanten, leeuwen, nijlpaarden, zwarte beren, panda's, zebra's, gordeldieren en Inische tapirs). Dit zijn dan wel mooie dieren om op te voeden, maar het is weinig. Vooral als je na gaat dat er in My Aquarium veel meer soorten vissen aanwezig waren. Als oplossing hiervoor kan je DLC kopen. Hudson heeft namelijk vier DLC's beschikbaar gesteld, waarmee je vier nieuwe dieren (giraffen, cheetas, neusdieren en koala's) voor een euro per DLC kan kopen.


Elk dier koop je als een baby en na vele dagen (een real-life uur is een in-game dag) wordt het beestje een volwassene. Als ze gelukkig genoeg zijn, kunnen de beesten paren en krijg je nieuwe kindjes. Om ze gelukkig te maken, moet je ze regelmatig aaien, roepen, voeden en de omgeving schoonmaken. Dit is dan ook meteen het enigste wat je kan doen qua interactie. Slechts vier dingen om te doen, net zoveel als het aanbod omgevingen om je dieren in op te sluiten. Vier omgevingen die niet aan te passen zijn, wat wel kon in My Aquarium.

Hudson probeert met My Zoo het onverwachte succes van My Aquarium te evenaren, maar faalt hier enorm in. Vrijwel alles is een stuk minder goed en de game kan je dan ook weinig bieden. Er zullen vast mensen zijn die deze game/simulatie leuk vinden, maar dat zullen er weinig zijn. Ook al ziet My Zoo er goed uit en is de audio ook top, het zal je snel gaan vervelen. Geen aanrader dus!