Al vanaf de eerste beelden die ik te zien kreeg was ik onder de indruk van de opvallende grafische stijl van Bayonetta. Over-the-top gothische omgevingen, een heerlijk duister sfeertje en een wulpse heks die het niet erg vindt om haar vrouwelijkheid op alle mogelijke manieren te benadrukken. Dat was mijn eerste indruk van de game. Na een demonstratie en korte speelsessie tijdens de Gamescom nam mijn enthousiasme alleen maar toe, en wat was ik blij toen ik de game eindelijk in mijn eigen Xbox 360 kon stoppen. Of ik er na uren gamen nog steeds zo enthousiast over ben? Dat lees je in deze review.

Bayonetta is niet alleen de titel van de game, maar ook de naam van de heks in wiens strakke huidje jij kruipt. Bayonetta maakt deel uit van de Umbra Witches, een stel heksen die in een heftige oorlog verwikkeld zijn met de Lumen Sages. Door een nog onbekende oorzaak is onze sexy feeks haar geheugen echter kwijtgeraakt en heeft vijfhonderd jaar slapend doorgebracht. Vastbesloten om haar herinneringen terug te krijgen zet ze de strijd met de engelen van de Lumen Sages voort en gaat ze op zoek naar aanwijzingen uit haar verleden. Zo is er een connectie met de niet onknappe Luka, die in dezelfde wereld maar in een andere dimensie leeft. Luka's vader is namelijk vermoord toen ze nog jong was, en tijdens die afschuwelijke gebeurtenis heeft hij een glimp opgevangen van de zwartharige Bayonetta; nu denkt hij dat zij hierachter zit. Omdat Bayonetta natuurlijk geen herinneringen daarvan meer heeft weet ze zelf niet wat er gebeurd is, maar is Luka wel een link naar haar verleden…


Veel meer ga ik je niet vertellen over de verhaallijn, want ik wil er niet teveel van spoilen. Maar ik kan je verzekeren dat het verhaal het zeker de moeite waard maakt om de game te spelen. Maar het is niet de énige reden waarom Bayonetta zo gaaf is, want ook de gameplay werkt uitstekend mee. Bayonetta is namelijk niet zomaar een heks, maar echt een pittige tante en dat is wel te zien aan haar fightingskills. Je kunt haar equippen met twee sets van twee wapens - één setje voor in haar handen en één setje aan haar SM-achtige laarzen. Dat ziet er niet alleen erg kinky uit, maar Bayonetta maakt er met haar behendige lichaam ook soepel en bijna erotisch gebruik van tijdens haar strijd tegen de engelen en meest bizarre bazen. Hierdoor, in combinatie met de vele verschillende wapens die je tijdens je avontuur tegen zult komen, zijn de combo's die Bayonetta kan maken praktisch eindeloos: spring metershoog in de lucht, maak een koprol en schiet vanuit de lucht een salvo aan kogels op je vijand af om vervolgens met een elegante sprong weer neer te komen, een handstand te doen en al ronddraaiend op je handen, met gespreide benen de pistolen aan je laarzen met oorverdovend geknal op de bastards leeg te schieten. Dit slechts als voorbeeldje van de mogelijkheden qua combo's. En alsof dat nog niet genoeg is, kun je ook haar ravenzwarte haar, dat af en toe een heel eigen leven lijkt te leiden. als dodelijk geheim wapen gebruiken om één van de vele grotere vijanden de doodssteek toe te brengen.

De gevechten zijn overigens op geen enkel moment saai, eentonig of repetitief te noemen. Je valt letterlijk van het ene grote, spectaculaire gevecht in het andere en sta je het ene moment nog tegenover een tweekoppige draak met een omgedraaid mensen hoofd op zijn borst, het volgende moment neem je het op tegen een stel vuurspuwende, springende beesten die nog het meest op gemuteerde honden lijken. Ook de omgevingen spelen hierbij een belangrijke rol. Zo sta je tijdens één gevecht in een arena die op instorten staat en vol lava loopt. Je moet op dat moment dus niet alleen de vijand ontwijken, maar er ook voor zorgen dat je niet geraakt wordt door rotsblokken of ondergedompeld wordt in de hete lava.

Een erg belangrijk onderdeel van een groot aantal gevechten waarin Bayonetta verzeild raakt, is de 'Witch Time'. Wanneer je een vijand op het allerlaatste moment weet te ontwijken kleurt de hele omgeving paars/roze en bewegen de vijanden een korte tijd in slow-motion, waardoor Bayonetta de tijd heeft om flink wat extra schade toe te brengen. En deze gimmick kan ook buiten de gevechten nog wel eens goed van pas komen: het geeft je bijvoorbeeld de mogelijkheid om een stukje over water te lopen of een vlammenzee af te remmen zodat je er veilig overheen kunt springen.

Het zou natuurlijk niet charmant zijn als een sexy dame haar health of strength aanvult door een flesje met één of andere potion achterover te gieten. Dus heeft Bayonetta een veel geilere manier gevonden om haar krachten op peil te houden: namelijk door zwoel aan een lolly te zuigen. Deze lollies kun je kopen of zelf vervaardigen uit speciale edelstenen die je tijdens je tocht veelvuldig tegenkomt. Het geld om lollies te kopen verzamel je tijdens de gevechten. Naast lollies kun je dingen als nieuwe wapens of nieuwe aanvallen kopen in de duistere bar vanwaaruit je op verschillende locaties in de game kunt warpen.


Ik had het er aan het begin ook al even over, maar grafisch gezien is Bayonetta echt schitterend. De game toont op dat gebied enige vergelijkingen met de gothische stijl van Devil May Cry, maar dan allemaal veel meer over-the-top en zelfs een beetje seksueel getint. Ik weet bijvoorbeeld zeker dat we Dante zichzelf nog nooit als een geil katje om een vijand hebben zien vouwen. De soundtracks sluiten perfect aan op de graphics en bevat meer dan honderdvijftig indrukwekkende nummers die je door de gehele game uitstekend weten te vermaken.

Bayonetta is een geweldige game voor knallende actie. Grafisch ziet Bayonetta er in één woord schitterend uit en de soundtracks zijn een genot om naar te luisteren. Ook over de gameplay valt weinig negatiefs te melden, want die weet zich steeds weer te vernieuwen en geen enkel gevecht voelt hetzelfde. Ben je op zoek naar een vlotte action game, die je van het ene indrukwekkende gevecht in het andere weet te trekken? Dan is Bayonetta absoluut een must-have!