Over de eerste Army of Two had ik gedeelde meningen. Het spel was leuk maar het leek een beetje te veel op Gears of War in mijn ogen. Ik hoopte dan ook dat het tweede deel, The 40th Day een beetje meer een eigen gezicht zou krijgen. Nu ik de review schrijf, ben ik daar eigenlijk nog steeds niet helemaal over uit.

Army of Two: The 40th Day valt het beste te omschrijven als een interactieve rampenfilm. Denk nu niet meteen aan rampenfilms zoals 2012 en The Day After Tomorrow, maar meer richting de rampenfilms die rondom terroristische aanslagen draaien. Al tijdens het eerste level storten alle gebouwen om je heen in, vliegen vliegtuigen tegen flatgebouwen aan en zie je mensen gillend en brandend over de straten rennen. Je zit meteen in de game en ziet gelijk dat EA meer tijd en moeite in dit vervolg heeft gestopt dan in zijn voorganger.


Ondanks dat de eerste game zich af liet spelen in verschillende delen van de wereld en een verhaal vertelde dat enkele jaren in beslag nam, speelt het vervolg zich af in Shanghai over een tijdspanne van enkele dagen. Als Rios en Salem kan je meteen weer aan de slag met de missie die ze via hun eigen prive millitaire bedrijf TransWorld Operations (T.W.O) hebben aangenomen. Leg een paar guards om, maak je objective compleet en verdien een flink salaris op het einde. Het lijkt te makkelijk te zijn maar al snel tijdens deze missie breekt de hel los. Een aanslag op Shanghai terwijl jij net in één van de hoogste gebouwen staat. Vuur, verdriet, chaos en neerstortende vliegtuigen is alles wat de mannen zien.

De basis van de gameplay is ongewijzigd gebleven maar doordat EA hier toch opnieuw naar heeft gekeken, voelt alles net een beetje frisser aan. Zo kon je in het eerste deel je eigen wapens 'pimpen' maar bleef deze optie vrij oppervlakkig. In The 40th Day is het modificeren meer dan een nieuwe paintjob en instellingen veranderen. Zelfs je melee aanvallen zijn op je gear af te stemmen. Stop maar eens een schroevendraaier onder je gun en je ziet wat ik bedoel. Het aanpassen werkt goed, maar wat dan weer jammer is, is het feit dat je maar één secundair wapen kunt dragen. In Halo was dit ook het geval, maar daar voelde het goed. Hier voelt het meer aan alsof de ontwikkelaar je een beetje tegen wil houden.

De manier om agro te trekken is ook terug, maar ook in dit geval werkt het systeem beter dan voorheen. Speler één trekt de aandacht van een groep vijanden waardoor de vijanden automatisch op hem gaan letten. Speler twee (de game is volledig in co-op te spelen, doe je dit niet, dan neemt de computer het van hem over) loopt om de vijanden heen om ze ineens van de zijkant te bestoken met gunfire. Door een handig metertje boven in het beeld is precies te zien wie van de twee spelers de agro naar zich toe aan het trekken is. Het is dan ook aangeraden dat je de game met twee spelers speelt en geen computer medespeler gebruikt. Niet alleen is het veel leuker maar ook is het makkelijker om tactieken als deze toe te passen. De AI van je computer gestuurde metgezel (en tegenstanders) is vrij goed maar heeft zijn fouten. Zo speelde ik de game in mijn eentje en lag ik op de grond dood te bloeden. Normaliter komt speler twee je dan te hulp om te healen. Maar mijn metgezel bleef naar een muur staren, vlak naast me. Op andere momenten lijkt de AI weer geniaal te zijn door zich helemaal aan je aan te passen.


Visueel doet The 40th Day zijn ding aardig, maar het is niet het mooiste wat je ooit gezien hebt op je console. Het is knap hoe de ontwikkelaar Shanghai neer heeft gezet. Alles lijkt te kloppen en de stad past zich aan op jouw manier van spelen. Van een mooie, volle stad tot een stad die helemaal kapot geschoten is. Door vallend puin, stofdeeltjes en stukken steen op de grond heb je echt het gevoel dat je een gewelddadige aanslag hebt overleefd. Door het bijhorende geluid van de explosies, pistolen maar vooral ook de ingesproken teksten komt de game helemaal tot leven. De voice actors die Salem en Rios tot leven hebben gebracht, verdienen een pluim. Je gelooft in deze karakters, ze bestaan. Je vecht met ze mee, je lacht tijdens de hilarische gesprekken. Precies zoals je het zou verwachten van een grote game van tegenwoordig.

Army of Two: The 40th Day heeft nog een multiplayer mode in zich zitten, waarin je met twaalf personen tegen elkaar kunt strijden. Met modi als Capture the Flag en Warzone is het allemaal niet bijster origineel, maar dat betekent natuurlijk niet dat het niet goed is. Toch lijkt dit z'n game te zijn die je voor de singleplayer modi speelt (in co-op!). Dan is de game op zijn best, al deed hij me nog steeds erg denken aan Gears of War...