Vroeger (gisteren, -red) toen ik klein was, keek ik altijd op naar militairen. Als ze bij ons achter langskwamen om de vierdaagse te lopen, stond ik altijd extra vroeg op. Ook speelde ik vroeger met oorlogsspeelgoed. De Amerikaanse en Japanse kindertjes/gamers konden een aantal jaar daarvoor ook aan de slag met soldaatjes. In 1990 kwam namelijk Military Madness uit in de Verenigde Staten. Twintig jaar later is er een remake van die game uit, en wat ik daarvan vind, lees je in deze review!

Military Madness: Nectaris is een Turn-Based strategy game, en speelt zich ver in de toekomst af. Jij hebt de Allied-Union onder je hoede en je mag oorlog gaan voeren op de maan. Het aparte van Military Madness is dat je je niet druk hoeft te maken over aanvullen van manschappen, een goede startpositie, enzovoort. Nee, je krijgt van de game een aantal manschappen, en daar moet je het maar mee doen. Natuurlijk, waar je de units in de eerste beurt naartoe verplaatst is ook van belang. Maak je een fout in de eerste beurt, dan kun je de overwinning wel vergeten, zeker in de latere levels. En de latere levels zijn moeilijk, dat kan ik je verzekeren.


De game bestaat net als het origineel uit twee campagnes: een gewone campagne en een zogenaamde 'advanced campagne'. In deze advanced campagne zijn de units zó geplaatst, dat je eigenlijk al vanaf het begin met 1-0 achter staat. Hierbij is het dus belangrijk dat je de units zo plaatst, dat je voldoende gebruik maakt van het terrein. Het terrein is vrij divers. Nou ja, er zitten wat gaten in en wat bergen waar je gebruik kan maken. De maan is nog steeds de maan zoals wij haar kennen en de maps zijn dus niet echt heel gevarieerd.

Nou, als alle units hun plaatsen hebben ingenomen, is het tijd om te gaan vechten. Voordat je aan het gevecht gaat beginnen, raad ik je aan om de muziek uit te zetten. Deze is namelijk verschrikkelijk. Steeds maar hetzelfde irritante deuntje. Misschien lekker nostalgisch, maar in mijn ogen moet een moderne game toch iets beter kunnen. Ook de geluidseffecten zijn niet al te best. Het schieten klinkt steeds hetzelfde en de units die zich verplaatsen klinken dof. Je hebt zelf niet zo heel veel invloed op het gevecht. De gevechten spelen zich af in een soort van Advanced Wars stijltje. Je ziet de twee units tegenover elkaar staan en degene die de meeste schietkracht geeft, richt ook het meeste schade aan. Daar kom af en toe natuurlijk een beetje geluk bij kijken, maar vaak is het wel zo simpel. Win je het gevecht, dan gaat je unit een of meerdere XP-levels omhoog, tot aan level acht. Dit doet het spel zelf voor je.


Het spel doet sowieso heel veel voor je. Hij zet de units neer, je units worden automatisch geüpgrade et cetera. Sommige mensen zullen dit vreselijk vinden, maar het maakt de game nog overzichtelijker dan dat hij al was. Ga je op een vakje staan, dan zie je gelijk hoeveel verdedigingsbonus je erbij krijgt. Ga je op een vijandelijke unit staan, dan zie je precies hoeveel XP hij heeft. Ideaal als je het mij vraagt, want dit helpt je om de overwinning makkelijker binnen te halen.

Military Madness: Nectaris is een prima game die als sterkste punt de overzichtelijkheid heeft. De game heeft zo zijn minpuntjes, waaronder de crappy sound effects. Voor fans van het genre is de game de tien euro dubbel en dwars waard, want je krijgt een goede singleplayer en er zit ook nog eens een multiplayer bij!