In 1924 werden ze voor het eerst georganiseerd: de Olympische Winterspelen. Een evenement waarbij topsporters vanuit de hele wereld gezamenlijk de kou trotseren in de vurige hoop een gouden medaille in de wacht te slepen. Dit jaar worden alweer de 21ste Winterspelen gehouden, en wel in de Canadese stad Vancouver. Onder het motto "pijn is tijdelijk, roem is eeuwig" brengen SEGA en Eurocom ons de game naar aanleiding van dit spektakel.

Hoewel niet alle disciplines die tijdens de Winterspelen beoefend worden in Vancouver 2010 vertegenwoordigd zijn, biedt de game een ruime selectie aan speelbare disciplines binnen verschillende sporten. Met uitzondering van ijshockey lijken enkel de disciplines die zich er niet goed voor lenen overgezet te worden naar een game, te zijn weggelaten. In de game komen we diverse sporten tegen, zoals alpineskiën, skischansspringen, snowboarden, schaatsen, bobsleeën en rodelen. Om elk van deze sporten de baas te worden, zijn een goed gevoel voor timing en veel perfectionisme van cruciaal belang. Je prestaties worden namelijk voor een groot deel beoordeeld aan de hand van tijdmetingen, beoordelingsscores en het op het juiste moment indrukken van bepaalde knoppen. Kortom, onnauwkeurigheid is er niet bij en opperste concentratie is dé vereiste om de top te bereiken.


Dit gezegd hebbende, zal het je niet verbazen dat Vancouver 2010 vooral een game is voor mensen die ervan houden zichzelf te verbeteren. Hoewel je alle sporten gewoon vrij kunt spelen, zijn er in de game een aantal challenges, leaderboards en een multiplayer mode aanwezig om je hiertoe uit te dagen. De challenges zijn onderverdeeld in drie moeilijkheidsgraden en kunnen uiteenlopen van het zo snel mogelijk bereiken van de finish tot het behalen van minimaal een bepaalde score. Leuk aan de multiplayer is dat deze zowel offline als online gespeeld kan worden, hoewel er offline niet altijd een splitscreen optie aanwezig is. Bij diverse sporten zetten beide spelers achter elkaar een bepaalde score neer, waarna wordt bepaald wie de winnaar is.

Zaken als deze kunnen je wel eventjes zoet houden, maar als je op zoek bent naar iets als een career mode ben je bij deze game aan het verkeerde adres. Het gebrek hieraan maakt de game vrij onpersoonlijk, aangezien je in feite voortdurend losse onderdelen speelt die je selecteert vanuit het hoofdmenu. Iets als een career mode had de speler meer betrokken bij de Olympische Winterspelen als evenement en had bovendien bijgedragen aan de levensduur van de game. Bedenk dus goed wat je wensen zijn voordat je besluit de game voor de volle prijs aan te schaffen.

Vooral op het feit dat Vancouver 2010 niet erg uitgebreid is, valt kritiek te leveren, maar verder steekt de game vrij solide in elkaar. Wat vooral opvalt is dat de besturing erg intuïtief is en een goede vertaling vormt van "het eggie" naar de game, waardoor de besturing natuurlijk aanvoelt en snel op te pakken is. De besturing omhelst in ieder geval meer dan button bashen alleen en biedt een aangename mix tussen onder andere quick time events en een meer directe besturing. Een luxe is verder de mogelijkheid te kiezen tussen een third-person of een first-person perspectief tijdens het spelen. Het first-person perspectief in een sportgame als deze zagen we nog niet veel vaker en draagt absoluut bij aan de intensiteit van de gameplay. Ook het geluid verandert aan de hand van het gekozen perspectief, waardoor je als gevolg van je helm bijvoorbeeld een veel gedempter geluid hoort in first-person.


Op grafisch gebied valt er op de game niet veel aan te merken. Vooral belangrijk is dat het spel soepel loopt zonder merkbare framedrops, iets dat overigens meer dan logisch is, gezien de beperkte grootte van de omgevingen. De omgevingen zelf zien er over het algemeen ook prima uit met genoeg detail en de mogelijkheid ver vooruit te kijken in de wat uitgestrektere (ski)levels. Om het gevoel van snelheid wat te verhogen ontstaat er bij veel van de sporten een blur-effect, dat overigens nog sterker is wanneer je vanuit first-person perspectief kijkt.

Qua presentatie doet Vancouver 2010 veel goed. Navigeren in de game werkt door de overzichtelijke menu's prettig en bovendien zien deze menu's er behoorlijk gelikt uit. Leuk is verder dat je tijdens de laadschermen voorzien wordt van allerlei feitjes over de Olympische Winterspelen, waarmee je elke keer wat nieuws leert terwijl je moet wachten. Je zal overigens niet veel meer dan twee feitjes te weten komen tijdens één laadscherm, want de laadtijden zijn gelukkig niet al te lang.

Vancouver 2010 heeft een leuke selectie Olympische Wintersporten te bieden, maar dat is dan ook precies wat de game inhoudt. Een selectie aan sporten, zonder de verdere toevoeging van bijvoorbeeld een career mode. De challenges, leaderboards en multiplayer vormen een stimulans om jezelf steeds te verbeteren, maar dat is in principe ook meteen alles wat de game te bieden heeft. Denk je hier genoeg aan te hebben, dan is Vancouver 2010 een game die verder prima in elkaar steekt op het gebied van graphics en gameplay en waar je absoluut plezier aan kunt beleven. Verwacht je een game met zoiets als een uitgebreide career mode, dan ben je bij Vancouver 2010 aan het verkeerde adres.