De Prins had al een aardig grote groep fans, maar sinds kort is deze groep nóg een stuk groter geworden. Niet langer zijn het alleen de gamers die hem kennen, want ook het filmpubliek hem nu ontmoet. De bioscoopfilm Prince of Persia: The Sands of Time is al goed bekeken en krijgt aardige recensies. Tegelijkertijd beleeft de Prins ook nog een ander avontuur, en wel in The Forgotten Sands.

In 2003 verscheen er na lang wachten weer een nieuw deel in de Prince of Persia reeks. Er werden niet echt hoge verwachtingen aan gebonden, aangezien de twee delen na het origineel alles behalve goed waren. Toch bleek het nieuwe deel, Prince of Persia: The Sands of Time, een erg toffe game te zijn. Ook kreeg het in het jaar daarop twee vervolgen, die van The Sands of Time een trilogie maakten. Vervolgens kregen we weer een op zichzelf staande titel, simpelweg Prince of Persia geheten, welke een nieuw verhaal bracht. Maar naast het nieuwe verhaal kregen we ook een andere gameplay en looks. De game was aardig, maar niet zo'n succes als de trilogie. Dit merkte Ubisoft vast óók en zo gingen ze aan de slag met een zogeheten interquel. De nieuwe game zou zich tussen The Sands of time en zijn vervolg Warior Within afspelen. Nou sprak dit de meeste gamers wel aan, maar het enthousiasme was toch nog ver te zoeken. Wij hadden hier ook last van: we keken er wel naar uit, maar waren eerlijk gezegd een soort van verrast dat hij ineens uit was. Ik was aanvankelijk dan ook wat terughoudend, maar man, wat heb ik achteraf gezien toch genoten!


The Forgotten Sands speel zich af ergens in de zeven jaar tussen de gebeurtenissen van The Sands of Time en Warrior Within. Je gaat op bezoek in het koninkrijk van je broer Malik, maar je komt erachter dat het net wordt aangevallen. Hoewel de krijgers van Malik zich heldhaftig verzetten, lijkt het eind nabij. Uit wanhoop gaat Malik naar een geheime plek waar hij het legendarische Leger van Solomon zou kunnen oproepen. De Prins probeert Malik nog tegen te houden, maar is daar te laat mee. Zodra Malik een zegel verbreekt, komen er allerlei zandmonsters tevoorschijn die iedereen aanvallen. Het blijkt dat niet het Leger van Solomon hier opgesloten was, maar juist een leger van ondoden dat de koning Solomon probeerde te doden. Onder leiding van ifrit Ratash valt dit leger nu het rijk van Malik aan.

De Prins en Malik raken elkaar tijdens hun vlucht kwijt. Beiden hebben de helft van de zegel kunnen oprapen en ontdekken dat ze hiermee de kracht van de ondoden krijgen, wanneer ze zo'n ondode afmaken. Ook vindt de Prins een magische portal, die hem naar een djinn brengt. Deze djinn legt hem uit wat voor een leger het is en dat ze snel moeten zijn om het tegen te kunnen houden, want zodra de twee helften van het zegel weer bij elkaar komen zal het leger opnieuw opgesloten worden. Dus gaat de Prins snel naar zijn broer toe. Deze is echter bezeten door zijn nieuwe krachten en luistert niet meer naar hem. Zal dat nog goedkomen…?

De gameplay en controls zijn grotendeels hetzelfde als in de Sands of Time trilogie. Dit is goed, maar wel weer even wennen als je Prince of Persia (2008) hebt gespeeld. Je moet er rekening mee houden dat je nu wél dood kan gaan, dat je niet oneindig veel zandkracht hebt, dat er weer meer focus op het vechten zit en dergelijke. Maar na een uurtje spelen voelt het weer heerlijk vertrouwd aan. Je springt dan van pilaar tot pilaar, rent over muren heen, activeert indrukwekkende mechanieken en gebruikt je zandkracht alsof je nooit anders hebt gedaan. Ook krijg je nu een aantal speciale krachten erbij van de djinn, naarmate je in het verhaal vordert. Deze voelen meteen vertrouwd aan en brengen mooi wat afwisseling.

Wat iets minder goed is aan The Forgotten Sands, is de combat. Waar je in de trilogie nog echt heftige gevechten voerde, voelt het nu een beetje standaard aan. Ze zijn beter dan in Prince of Persia (2008), maar het kan beter. Gelukkig ligt de focus van de serie dan toch meer op de acrobatiek, welk nog steeds ijzersterk is.


Een ander sterk punt is de presentatie. De graphics zijn erg goed. Er is genoeg verscheidenheid in de omgevingen, alles ziet er aardig realistisch uit, mooie lichteffecten (de effecten van bijvoorbeeld het water zijn erg mooi) en ga zo maar door. En de sounds doen hier zeker niet voor onder. Tijdens het spelen ben ik meerdere malen stil gaan staan om gewoon even van de muziek te genieten. Het is niet de beste soundtrack ooit, maar zeker wel één van de betere.

Hoewel Prince of Persia (2008) zeker wel leuk was, was het wel een stuk minder dan de Sands of Time trilogie. Ubisoft heeft er dan ook goed aan gedaan om een interquel te maken, eentje die zich tussen The Sands of Time en Warrior Within afspeelt. Zo staan we weer dichter bij de vette gebeurtenissen uit de trilogie en is de gameplay weer heerlijk. Prince of Persia: The Forgotten Sands combineert deze oude, vertrouwde gameplay met nieuwe elementen, prachtige graphics, subliem geluid en meer, wat resulteert in een game die elke fan zéker moet spelen!