Voorheen verscheen er nooit meer dan één 3D Mario titel voor hetzelfde platform, en Super Mario Galaxy 2 is dan ook de eerste game om deze wetmatigheid te doorbreken. Niet zonder goede reden, want de makers van het eerste deel waren ervan overtuigd dat Super Mario Galaxy nog veel mogelijkheid tot verbetering bood. Kortom, de lat werd hoog gelegd en dat schiep logischerwijs ook flinke verwachtingen. Gelukkig weet Mario met dit tweede deel zijn intergalactische naam meer dan hoog te houden.

Super Mario Galaxy 2 is geen game die gemakkelijk in een paar woorden te omvatten is. Sterker nog, het spel is zo veelomvattend dat ik eigenlijk geen idee heb waar ik zou moeten beginnen. Ik zou je bijvoorbeeld kunnen vertellen dat er voor de zoveelste keer een prinses wordt ontvoerd door een ons welbekende stekelige schurk, en dat jij haar mag redden met de hulp van een vriendelijke paarse ster in een hippe geruite broek. Maar ach, daar gaat het eigenlijk niet eens zozeer om. Nee, de echte ster van de show is het wederom prachtige universum dat Miyamoto en de zijnen hebben geschapen. Een universum vol met planeten die staan te popelen om door jou ontdekt te worden.


Maar genoeg lollygagging, zoals één van de pratende sterren (Luma's) in de game zou zeggen; wat maakt Mario's nieuwste kosmische avontuur nou zo bijzonder? Een eenvoudig antwoord hierop is dat men alle goede eigenschappen van de eerste Super Mario Galaxy heeft genomen en daar een flinke hoop verbeteringen aan heeft toegevoegd. In deel twee hebben we opnieuw te maken met de inmiddels bekende planetenstructuur, wat betekent dat Mario van hemellichaam naar hemellichaam springt, vliegt of zweeft in een zoektocht naar de zogenaamde Power Stars: dé sleutels tot het vinden van zijn ontvoerde prinses Peach. Het mooie van de levelopbouw is dat iedere planeet een kleine wereld op zich vormt, waarop altijd wel het één en ander te ontdekken valt. Een groot verschil ten opzichte van de eerste game is echter dat er in Super Mario Galaxy 2 zowel op als tussen de planeten onderling veel meer diversiteit in gameplay bestaat. De manier waarop er met zaken als bijvoorbeeld zwaartekracht, powerups, activeringsmechanismen, puzzelelementen (en ga maar zo door) wordt afgewisseld is ongekend, zelfs voor de eerste Super Mario Galaxy. Tijdens het spelen wordt bovendien optimaal gebruik gemaakt van alle drie de dimensies van de planeten, wat een enorm gevoel van vrijheid oproept. Miyamoto en zijn team hadden bij het ontwikkelen van de game verder een veel grotere plaats voor 2D gameplay in gedachten en dat is duidelijk merkbaar. 3D levels worden regelmatig afgewisseld met levels in een 2D perspectief en dat levert een belangrijke en welkome bijdrage aan de variatie in gameplay.

Net zoals voorheen kent ieder planetenstelsel (Galaxy) in de game zijn eigen thema. Zo kan het dus voorkomen dat je je bevindt op een levensgrote schuifpuzzel, of dat je heen en weer springt tussen planeten die zijn vormgegeven als verftubes en kwastenhouders. Elke Galaxy in de game getuigt van een enorme fantasie en het is dan ook iedere keer weer een genot om een nieuw planetenstelsel te mogen ontdekken. En waar de planetenstelsels variëren in thema, doen ze dat duidelijk ook in mate van uitdaging. Naarmate je verder komt in de game (of wanneer je de beter verborgen Power Stars probeert te halen) zul je merken dat de moeilijkheidsgraad behoorlijk wordt opgeschroefd, waardoor de serieuze platformgamer goed aan zijn trekken komt. De moeilijkheidsgraad ligt over het algemeen dan ook wat hoger dan in de eerste Super Mario Galaxy met onder andere strakke tijdslimieten, gameplay die tegen je intuïtie ingaat of simpelweg moeilijke platformstukken. Ook de zogenaamde Purple Coin Challenges uit de eerste game zijn weer terug en vragen je in een level een bepaald aantal paarse muntjes te verzamelen; zeker wanneer een level van zichzelf al moeilijk is, kan dit de nodige inspanning vergen. De game doet er overigens wel alles aan om ook onervaren spelers door de spelwereld te loodsen met de introductie van checkpoints zoals we die ook in New Super Mario Bros. Wii tegenkwamen, schermen met Hints waarmee de besturing van het spel wordt uitgelegd en zelfs een Cosmic Spirit. Deze Cosmic Spirit verschijnt zodra je erg vaak achter elkaar dood gaat op dezelfde plek en brengt je direct naar de Power Star. Dit gaat echter wel ten koste van het gouden kleurtje van de ster, want in plaats van een gouden krijg je slechts een bronzen variant uitgereikt. En ja, daar komt een beetje gamer natuurlijk niet mee weg.


Voor zij die de eerste Super Mario Galaxy al wel hebben gespeeld, zal de besturing van de game in ieder geval niet als een grote verrassing komen, want deze is nagenoeg hetzelfde gebleven. Niet zo vreemd, want deze werkte in het eerste deel al enorm goed. Wel nieuw in de game zijn de zogenaamde Comet Medals. Deze medailles bevinden zich doorgaans op moeilijk bereikbare plaatsen en door het verzamelen van de glanzende munten unlock je gaandeweg nieuwe, moeilijkere uitdagingen (Prankster Comets, voor wie ze nog kent uit het eerste deel). Verder zijn in Super Mario Galaxy 2 flink wat nieuwe Mushroom power-ups te vinden, die Mario in van alles en nog wat doen veranderen. Naast Bee Mario, Spring Mario en Boo Mario, kan onze loodgieter ditmaal ook veranderen in Rock Mario of Cloud Mario; wat de precieze uitwerking van deze power-ups inhoudt, zul je tijdens het spelen al snel ondervinden, want ze worden beide al in een vroeg stadium geïntroduceerd. Een andere nieuwe pick-up die zo nu en dan verschijnt, is de Spin Drill, waarmee Mario recht door een planeet kan boren, om vervolgens aan de andere kant uit te komen. Dit betekent dat je als speler niet per se de halve planeet hoeft rond te rennen als je snel naar de andere kant wil, maar de boor speelt natuurlijk ook een rol bij het oplossen van bepaalde levels. Tot slot zul je in Super Mario Galaxy 2 een grote verscheidenheid aan oude en nieuwe vijanden tegenkomen, maar deze loop je vanzelf tegen het lijf. Eén ding wil ik je al wel vast meegeven: pas op voor de Cosmic Clone!

Een andere grote toevoeging ten opzichte van de vorige game is een character dat erg prominent op de cover van Super Mario Galaxy 2 prijkt en tevens Mario's vaste rijdier is. Ik heb het natuurlijk over de altijd goedgehumeurde Yoshi, die de loodgieter tijdens zijn avontuur met de nodige hulp bijstaat. Sterker nog, zonder Yoshi zou Mario het op veel planeten niet eens redden, want het beestje is vaak onmisbaar bij het bereiken van bepaalde plekken. Zo heeft Yoshi in de eerste plaats een lange rode tong, waarmee hij objecten dichterbij kan halen of waaraan hij zich kan optrekken. Dat de tong de sterkste spier van het lichaam is, bewijst dit dier dus weer even . Yoshi is verder een echte alleseter, want zo'n beetje elke vijand verdwijnt in zijn mond en wordt netjes verteerd tot enkele Star Bits. Een andere kwaliteit van onze groene vriend is dat hij vrij hoog kan springen door in de lucht wanhopig met zijn achterbenen te trappelen, waarmee hij gemakkelijk hoger gelegen plaatsen kan bereiken. Tot slot eet Yoshi naast vijanden ook graag power-ups, zoals bijvoorbeeld de Spicy Pepper. Dit pittige goedje spoort hem aan flink vaart te maken, wat erg handig is wanneer je bijvoorbeeld tegen een steile wand op moet lopen. Power-ups als deze zijn trouwens meer dan een leuke twist en vormen regelmatig de basis waaromheen een heel level is gebouwd.


Zoals eerder aangegeven is de structuur van planetenstelsels van Super Mario Galaxy behouden gebleven, maar de manier waarop je selecteert naar welk planetenstelsel (level) je wil reizen, is in dit tweede deel drastisch omgegooid. En dat is een verbetering, want niet langer hebben we te maken met het omslachtige Comet Observatory uit de eerste game. Nee, ditmaal beschikken we over een handige ouderwetse World Map met daarop de beschikbare levels, geheel in de traditie van de oude Super Mario games. Maar heen en weer reizen tussen al die planetenstelsels gaat natuurlijk niet zonder spaceship, en daarom introduceert Super Mario Galaxy 2 het "faceship". Vanwaar die naam? Simpel, het ruimteschip waarmee je in deze game reist heeft de vorm van Mario's hoofd. Beetje vreemd misschien, maar aangezien de kapitein van het schip ook een beetje een gekke dude blijkt, is dit niet erg verrassend. Deze paarse kerel, die zichzelf de "head honcho" van de Luma crew noemt, staat ondanks zijn wat vreemde karakter altijd voor je klaar met advies en de meest subtiele woordgrapjes, die iedere keer een glimlach op je gezicht zullen toveren. Op het schip is daarnaast een zogenaamde Bank Toad aanwezig, die je verzamelde Star Bits in bewaring houdt tegen een niet al te schappelijke rente, en het ruimteschip stroomt na verloop van tijd vol met vrienden die je tijdens je avonturen hebt opgedaan. Het faceship is dus niet alleen een heel handig uitgangspunt voor je intergalactische reizen, maar het is er nog gezellig ook. Wat wil je nog meer?

Nou, een hemelse soundtrack misschien? Want ook op het gebied van muziek is Super Mario Galaxy 2 weer een uitblinker. De soundtrack is wederom tot stand gekomen met behulp van onder andere een groot symfonieorkest , dat met zijn blazers, strijkers en slaginstrumenten opnieuw een fantastische sfeer weet neer te zetten. Wel duidelijk is dat een gedeelte van de orkestmuziek een variatie vormt op de muziek die eerder al in Super Mario Galaxy voorkwam, maar dat doet niets af aan de kwaliteit of het luisterplezier. Overigens zijn het niet alleen klassieke instrumenten die de toon bepalen, want orkestrale muziek wordt regelmatig afgewisseld met heerlijke beats uit de synthesizer en vermakelijke nieuwe variaties op Mario deuntjes die al jaren meegaan. Kortom, de soundtrack van Super Mario Galaxy 2 laat niets te wensen over.

Het maken van een goede vervolggame is tot daar aan toe, maar het verbeteren van een titel als Super Mario Galaxy is iets wat je meer dan een gezonde uitdaging kunt noemen. Toch is dit wat Shigeru Miyamoto en zijn team voor elkaar hebben gekregen, want zij hebben zo'n beetje ieder element uit het eerste deel met Super Mario Galaxy 2 naar een hoger niveau weten te tillen. Een fantastisch vervolg op een game die al beschouwd werd als één van de beste titels voor de Wii, dus je weet wat je te doen staat.