De liefde voor hardware

De liefde voor hardware

Het gros van de mensen die in het bezit zijn van een console of handheld zal weinig nadenken over het apparaat waarop hij of zij gamet. Logisch ook, want het gaat natuurlijk om de games die je speelt, niet om het kastje waaróm je ze speelt. Ik ben daar anders in. Misschien houd ik nog wel meer van de hardware waarop en waarmee ik speel dan van de games.

De eerste échte liefde voor hardware van een spelcomputer die ik mij kan herinneren, is die voor de PlayStation 1. Niet eens alleen liefde, het was eigenlijk meer een soort fascinatie. Ik vond het razend interessant hoe zo’n kastje vanaf een simpel CD’tje beelden op mijn tv kon toveren. Dat is waar denk ik het zaadje geplant is. Ik was een jaar of acht oud op dat moment en vond het fantastisch om van alles te ontdekken en uit te zoeken. Zodoende nam ij de schroevendraaier ter hand en draaide ik mijn PlayStation open. Niet één keer. Misschien in totaal wel een keer of twintig. Of misschien nog wel veel meer. Alpe techniek die erin zat vond ik fantastisch. Telkens weer wilde ik het opnieuw bekijken, dus ging de PlayStation weer open. Uiteindelijk zal het aantal uren dat ik op de console gespeeld heb redelijk gelijk lopen met het aantal uren dat ik bezig geweest ben om hem uit elkaar te halen en weer in elkaar te zetten.

Die liefde voor techniek bereikte een hoogtepunt bij de daaropvolgende generatie consoles. Ik was overgestapt naar de Xbox en die was zo mogelijk nog makkelijker uit elkaar te halen dan de originele PlayStation. Inmiddels wist ik mijn weg te vinden op internet en vond ik uit dat het mogelijk was om het apparaat te casemodden. Binnen niet al te lange tijd had mijn limited edition Crystal Xbox blauwe neon-verlichting en waren de controllerports ook voorzien van LEDjes. Die Xbox heeft nog vele malen vaker uit elkaar gelegen dan mijn PlayStation. Sterker nog: ik zette er een handeltje in op. Mensen konden tegen betaling hun Xbox (andere consoles durfde ik niet aan) bij mij laten casemodden. Ik kan je vertellen dat ik nu nog steeds zou tekenen voor het uurloon dat ik daarmee omgerekend binnenharkte.

Met de komst van de Xbox 360 en PlayStation 3 verstomde de drang om de boel uit elkaar te halen ineens. Alles zat veel ingenieuzer en ingewikkelder in elkaar en ik was veel banger om iets kapot te maken dan bij de relatief simpelere techniek van de PlayStation en Xbox. Wel bleef dat gevoel dat ik van oudsher had: hoe gaaf het was dat die nieuwe technieken allemaal draaiden op dat stukje hardware dat verpakt zat in die plasticen behuizing. In het geval van de Xbox 360 vond ik het supercool dat die sprankelende HD beelden gewoon opgeslagen stonden op een DVD’tje en bij de PlayStation 3 geilde ik erop dat ik nu Blu-rays af kon spelen. Puur verwondering door de techniek dus. Al moet ik wel eerlijk toegeven dat ik op vooral de Xbox 360 deze keer veel meer game-uren heb gemaakt dan ‘hardware-liefde uren’.

De PlayStation 4 trok mijn liefde ook weer naar zich toe door het strakke design en de duidelijk betere hardware dan de generatie ervoor, de Xbox Ons deed dat in veel mindere mate. Maar de console van deze generatie die mijn hardware-liefde volledig heeft ontketend is, het zal je niet verbazen, de Nintendo Switch. Ik heb al veel te vaak de loftrompet over het apparaatje opgestoken, maar sorry, het blijft zo ontzettend heerlijk. Het idee dat er games van console-kwaliteit worden gerenderd tussen mijn handpalmen is gewoon mind-blowing. Eerdere generaties vond ik Nintendo-hardware altijd aanvoelen als speelgoed, bij de Switch heb ik dat absoluut niet. Het klinkt misschien een beetje creepy, maar ik kan er gewoon al van genieten om het ding in m’n handen te hebben. Hij hoeft niet eens aan te staan. En (nog steeds) de geur van nieuwe elektronica die je kunt ruiken als de fan blaast. Heerlijk. Raar, heel raar, ben ik met je eens. Maar heerlijk.

Er wordt altijd gezegd dat het met gamen gaat om de games. Om de gameplay. Dat de (kracht van) de hardware er minder toe doet. Feitelijk gezien is dat natuurlijk waar, maar een hardware-nerd als ik kan er gewoon ontzettend blij van worden als ook de hardware speciaal is. Of in ieder geval als het gewoon klopt. Als ik er vlinders van in m’n buik krijg. Hopen dat mijn vriendin dit niet leest…

Hardcore casual gamer en graphicshoer. Hartje racing/action/adventure met een voorliefde voor sfeer. Schrijft niet alleen zelf, maar eindredacteert ook stukjes van anderen. Daarnaast groot consument van films, series en chocolade(rozijnen).