Het kan misschien een vooroordeel zijn, maar ik heb vaak de indruk dat films en games niet altijd een lekkere combi zijn. Natuurlijk, er zit zo nu en dan een verrassende uitschieter bij, zoals de LEGO Indy/Batman/Star Wars games. Dit zijn games die gebaseerd zijn op films met ‘echte’ acteurs en de games kwamen vaak uit op de next-gen consoles. Voegen we het begrip Animatiefilm toe aan de term filmgame, dan zien we de scores van de pers behoorlijk naar beneden gaan. Filmgames en de Nintendo DS is helemaal geen goede combinatie. Toen ik Aliens in the Attic opgestuurd kreeg, vreesde ik dan ook het ergste.

Voordat je nu naar beneden scrollt en het punt bekijkt, kan ik alvast één ding zeggen: ik heb wel eens ergere games gespeeld en de dames en heren van Playlogic hebben wel degelijk geprobeerd om er iets leuks van te maken. Waar de meeste ontwikkelaars er voor kiezen om van hun filmgame een standaard platformer te maken, ligt dat bij Aliens in the Attic net iets anders. Je kunt de game namelijk het beste omschrijven als een shoot em up, een beetje Metal Slug achtig. Iets anders dan normaal dus, een redelijk gewaagde zet van Playlogic!
Echter, misschien weet je als je wel eens een Metal Slug game hebt gespeeld dat in die game de moeilijkheidsgraad behoorlijk hoog ligt. Aliens in the Attic is een film die zich richt op de jongere kinderen van deze wereld (en nou hoop ik niet dat er een stukje komt van m’n eindredacteur, dat ik hier mezelf ook tot moet rekenen), en voor deze kindertjes is Metal Slug toch net iets te moeilijk. Ze zijn bij Playlogic dan ook niet sadistisch ingesteld en hebben de moeilijkheidsgraad ook behoorlijk naar beneden geschroefd. Nee, echt moeilijk wordt deze game nooit.

Je zult dus nooit tijdens het spelen van deze game gefrustreerd raken door de moeilijkheidsgraad. Voor onze dagelijkse portie frustratie hebben we gelukkig nog altijd het touchscreen van de Nintendo DS. Ik heb op zich niets tegen de touchscreen, sterker nog, als een game er nuttig gebruik van maakt, vind ik het juist een pluspunt van een game. Helaas wordt in veel games het touchscreen onnodig gebruikt en voelt het vaak ook erg onnatuurlijk aan. Jammer genoeg is Aliens in the Attic geen uitzondering op de regel. De game laat zich redelijk goed besturen, tot dat we heel geforceerd het touchscreen moeten gaan gebruiken. Zo moeten we soms mikken met het touchscreen en soms ook weer niet. Iets wat erg vervelend is. Ook moet je wisselen tussen de personages met het touchscreen, iets wat makkelijk met een knopje had gekund.

Dat wisselen tussen karakters (uiteraard uit de gelijknamige flim) maakt dat de game toch wel wat van die standaard platform-gameplay meekrijgt. Er zijn namelijk drie personages in de film/game en elk van deze karakters heeft zijn of haar eigen specialiteit. Zo kan Hannah heel goed springen, Tom kan puzzels oplossen en Jake heeft weer betere wapens. Je zult tussen de karakters moeten wisselen om het level tot een goed einde te brengen en ook dit voelt soms behoorlijk geforceerd aan.

Toch zijn er niet alleen maar van die gimmicks in de game en kunnen fanatieke gamers er soms nog behoorlijk wat plezier aan beleven. De gameplay is ondanks het geforceerde gebruik van het touchscreen toch nog wel redelijk te pruimen. Vind je de Metal Slug serie leuk, dan zul je ook nog wel plezier kunnen beleven aan Aliens in the Attic. Ook zijn de bossfight nog best leuk om te doen. Als je deze eindbazen wilt verslaan, zul je nog behoorlijk je best moeten doen. Ook het leveldesign is prima. Het zijn vijfentwintig levels, die over slechts vijf omgevingen zijn verdeeld, dus het lijkt wel veel op elkaar. Helaas loop je wel snel door de vijfentwintig levels heen en loopt de game nou niet bepaald over van de replaywaarde. Jammer. De game ziet er ook niet bepaald geweldig uit. De DS kan echt behoorlijk wat meer aan. Een voordeel is dan weer, dat Aliens in the Attic ten alle tijden goed blijft lopen. En de soundeffecten? Geen geweldige muziekstukken, maar dat verwacht ik ook niet in zo’n soort game. Gewoon standaard geluidseffecten, prima dus voor een game als Aliens in the Attic.

Ach, voor je neefje van twaalf is het een topgame en mocht je zelf een beetje van de Metal Slug achtige games houden, dan is de game ook nog wel aan te raden. Het geforceerde gebruik van het touchscreen is wel vervelend en had er net zo goed uitgelaten kunnen worden. Ook het wisselen tussen personages is behoorlijk cliché, maar het werkt in ieder geval goed. Ook de framerate blijft goed, hoewel de game er niet prachtig uit ziet. Aliens in the Attic is ook nog eens in het Nederlands vertaald, dus helemaal ideaal voor je hierboven genoemde neefje.

• login of registreer om te reageren