Alpha & Omega Review

Geschreven door: Eefje Schietgat

De wolf heeft niet de beste reputatie. In sprookjes wordt het dier vaak geportretteerd als een harige oma die de nieuwbouw van schattige biggetjes sloopt. Een beetje bizar als je het mij vraagt. In het echt gaat het hen al niet veel beter af. De beesten komen steeds vaker in onze regio voor en zijn enorm territoriaal. Het kan dus zomaar even gebeuren dat je met je Chihuahua gaat wandelen en een roedel wolven je beestje als aperitiefhapje beschouwen.

Zelden vallen ze mensen aan, maar honden des te meer. Bullebakken met een pels zijn het. Maar wat dan met die verhalen die je soms hoort over verwilderde kinderen die in een bos opgevoed werden door wolven? Ja, leuk en aardig. Tot die kids thuis niet zindelijk blijken en constant aan de sofa lopen te knagen. Wolven hebben simpelweg geen al te beste reputatie en daar zal Alpha & Omega niks aan veranderen.

Meestal ben ik wel te porren voor een goeie kidsgame. Ik heb een dochtertje van tien die veel plezier haalt uit games als Drawn to Life, dus dat is mooi meegenomen. Zelf kan ik ook nog wel een goeie kidsgame appreciëren. Spellen als Bee Movie en Toy Story 3 zijn gewoon goed gemaakt en vind ik altijd wel leuk om spelen. Ligt dat zoals Jeroen beaamt aan het feit dat ik pas onlangs mijn laatste melktandje ben verloren? In elk geval zorgt het ervoor dat ik als een soort grap tegenwoordig al het kinderspul krijg opgestuurd. Het lachen verging me echter al snel tijdens het spelen van Alpha & Omega.

De game is een licentieproduct gebaseerd op de gelijknamige CGI film. Uiteraard is zoiets problematisch als geen kat de film gezien heeft. De prent bleek een middelmatige kinderfilm die niet op kon tegen de Pixar's en Dreamworks van deze wereld en draaide dan ook slechts erg kort in de zalen. Erg bemoedigend voor de kwaliteit van het spelletje is dat natuurlijk niet en die vrees blijkt al snel gegrond. In feite kan je Alpha & Omega heel erg kort omschrijven als een verzameling van vier minigames. Geen enkele van de vier is bijster goed te noemen en toch zal je ze steeds moeten herspelen om de verhaallijn te volgen.

Dat verhaallijntje lijkt nogal trouw te blijven aan de film en wordt gepresenteerd zoals in een prentenboek, dat voorgelezen wordt door een oudere man die zich in een commercial voor incontinentieluiers waant. Een beetje eng als je het mij vraagt. Nog enger is dus dat je tussen die gesproken prentenboekstukjes in levels van steeds dezelfde vier minigames op je bord krijgt. Dit maakt dat de game al snel erg repetitief en vervelend wordt en veel kinderen gewoon gaan afhaken. Tegenwoordig is er simpelweg veel beter spul op de markt voor de doelgroep waar Alpha & Omega op mikt.

Welke minigames kun je verwachten als je het spel toch een kans geeft? Er zit een rudimentair platformstukje in waarin je wolf over afgronden moet springen en ondertussen cupcakes moet verzamelen, weinig meer dan dat. Er zit een minigame in waarin je als een soort Shaun Wolf een besneeuwde helling afdaalt op een boomstam en ondertussen wat tricks kan doen. Dan is er nog een Guitar Hero kloon waarin je een verschrikkelijk muziekje moet spelen door de juiste icoontjes in de maat te klikken op het touchscreen. Het is grappig dat je af en toe in de microfoon moet huilen als een wolf in dit deel van de game. Maakt dit het spelen ook echt tof? Niet bepaald, de icoontjes lopen zelden gelijk met de muziek, zodat deze minigame door de mand valt. De laatste minigame is het soort golfspelletje waar je talloze betere varianten van vindt op flashsites en Facebook. Je bekijkt de simpele golfbaan van bovenaf en probeert het balletje in het putje te slaan. Het werkt en het is slaapverwekkend simpel, meer valt er niet over te zeggen. Er zijn tal van challenges en achievements te behalen om de herspeelbaarheid aan te moedigen, maar ik denk eerder dat kinderen nog liever hun huiswerk gaan maken dan dat ze zich daar mee bezighouden.

Alles aan Alpha en Omega schreeuwt simplisme uit. De vier minigames zijn uiterst beperkt en de presentatie is minimaal. Het levert een game op die beter thuishoort op een V-Smile dan een Nintendo DS. Enkel geschikt voor makkelijk tevreden te stellen peuters.

Rating

20
  • 15
    Graphics:
  • 20
    Gameplay:
  • 15
    Replay:
  • 15
    Sound:

Alpha & Omega

Specificaties

  • Release datum: 26 oktober 2010
  • Platforms: DS

Screenshots

Laatste poll

Fuck de zomer! Of toch niet?

Het is weer mei, de zomer staat nu letterlijk voor de deur. De 'r' is uit de maand en dus kunnen we ons op gaan maken voor een hopelijk goede zomer. Of hopen jullie daar helemaal niet op? Worden jullie eerder chagrijnig van die hitte tijdens het gamen, die zonnestralen op je scherm of die schreeuwende kinderen in de straat? Lekker die zomer, of toch maar weer terug naar de winter? Laat het ons weten!

Choices

You are not eligible to vote in this poll.

Laatste column

Auke van Leersum
Angry Birds, Rumble, Farmville, Bug Village, Little Empire, Fruit Ninja, Draw Something, Wordfeud: allemaal van die makkelijke games die op Facebook, Android of iPhone worden gespeeld. Maar waarom is dit zo succesvol? Hoe kan het dat men genoegen neemt met dit soort ‘mindere’ games? Weet je, ik wil het niet eens games noemen! Het zijn gewoon spelletjes. Simpele, kleine, lelijke spelletjes. En vaak zelfs helemaal niet leuk. Met als lijdend voorwerp Draw Something. Die game is ronduit slecht, met een hoofdletter S!

Release calendar

woensdag 23 mei 2012

vrijdag 25 mei 2012

UPDATES