Als redactielid bij GameParty heb je een spannend leven. De ene dag leef je rustig je leven, en de andere dag ligt er een game met een veel te vrolijke voorkant bij je op de mat. Ah nee... kleurtjes, drukte en vrolijkheid! Ok, het was al bekend dat Jeroen een vrij Japanse game mijn kant op zou sturen, maar de blije paddenstoel op het doosje van Boing! Docomodake DS verraste mij wel een beetje. Wat is dit nou weer?

Het is weer eens zover: er is een game uit het land van de rijzende zon helemaal overgewaaid naar Europa. Ditmaal is het een game rondom Docomodake, een paddenstoel die vrijwel niemand in ons kleine landje kent. Docomodake is, samen met zijn hele familie, de mascotte van het Japanse telefoonnetwerk NTT Docomo. Eigenlijk is het dus een beetje alsof je een game maakt van Flipje Tiel en die in Japan uitbrengt. Maar goed, dat wij een character hier niet kennen maakt het natuurlijk niet direct een slechte game.

Boing! Docomodake DS speelt zich af in het dorp van de familie Docomodake, op een dag dat iedereen zich klaarmaakt voor een groot festival. Helaas loopt het één en ander in de soep, want verscheidene familieleden verdwijnen. Zo verdwaalt moeder Docomodake tijdens het zoeken naar eten in het bos, valt oma Docomodake in de rivier en waait opa Docomodake weg. De grote stoere papa Docomodake moet natuurlijk op pad om zijn familie weer terug te vinden. Het spel is verdeeld in vijf werelden met aan het eind van elke wereld een verloren familielid. Elke wereld heeft acht levels die steeds in moeilijkheidsgraad toenemen. Nou is dit natuurlijk geen vet moeilijke die-hard platformer als Mega Man 9, want de doelgroep is immers de nog niet puberende jeugd.

Het doel van Boing! Docomodake DS is om het einde van het level te halen. Dit doe je natuurlijk door te lopen en te springen, maar het leuke aan papa Docomodake is dat hij zich kan opsplitsen in kleinere paddenstoeltjes. In het begin bestaat paps uit slechts vier kleinere Docomodakes, maar gedurende de game verdien je meer paddenstoeltjes die je tijdens het spel kan gebruiken. Elke keer dat je met de stylus op papa Docomodake tikt verschijnt er één nieuw paddenstoeltje dat je kan verplaatsen. Tevens wordt de vader van het stel, die je overigens gewoon blijft besturen, een beetje kleiner. De grotere vader Docomodake heeft andere eigenschappen dan zijn kleinere equivalent. De kleine kan bijvoorbeeld door krappe gangetjes kruipen en de grote kan stenen verplaatsen. Door twee maal te tikken op het handje dat boven de vader zweeft keren alle kleine paddenstoeltjes weer terug en groeit papa Docomodake. De kleine paddenstoelen die je afsplitst kan je bijvoorbeeld opstapelen en als laddertje gebruiken of je kan ze weggooien naar vijanden. Als je een kleine Docomodake hebt weggegooid of als hij geraakt is door een vijand wordt hij bewusteloos en heb je tien seconden om dat kleine paddenstoeltje terug te slepen naar pap. Gebeurt dit niet, dan wordt hij een geestje en kan je die Docomodake niet meer gebruiken in dat level. Omdat je de kleinere Docomodakes vrij door het beeld kan verplaatsen kan je bijvoorbeeld een ver weg gelegen knop makkelijk indrukken door er een klein paddenstoeltje bovenop te leggen. Zoals gezegd is het in begin allemaal vrij simpel, maar verderop in de game komen toch wel grappige constructies kijken. Eigenlijk is Boing! Docomodake DS dus meer een puzzelgame dan een platformer.

Over de graphics van deze Japanse game kunnen we kort zijn: het spel ziet er simpel en kinderachtig uit, maar toch is dat absoluut geen bezwaar en stiekem is het best een toffe stijl. Per wereld is er slechts één muziekje, maar eigenlijk merk je dat nauwelijks als je zo druk bezig bent om je Docomodakes te verplaatsen. Totnogtoe klinkt dat allemaal leuk en aardig, maar toch zijn er wat op- en aanmerkingen. Zo is het spel vrij kort. Er zijn redelijk wat levels aanwezig, maar je bent al in een paar luttele minuten aan het einde van een level. Tevens ga je eigenlijk nooit dood en hoef je slechts één of twee keer een level opnieuw te starten omdat je jezelf klem hebt gepuzzeld. Ook het ontbreken van extra modes als multiplayer of mini-games blijft niet onopgemerkt.

Al met al moet toch gezegd worden dat je van Boing! Docomodake DS zeker kan genieten, zolang je er maar een beetje voor open staat. Hoe dan ook blijft dit een spel dat vooral leuk is voor kinderen. Het ultieme scenario is natuurlijk de lange en warme rit in de auto op zomervakantie, want Boing! Docomodake DS is wel een game die je lange tijd achter elkaar blijft spelen omdat het zo makkelijk en toegankelijk is. Het spel was in ieder geval leuker dan van tevoren gedacht, maar geen topgame of must-have. En daarom een "gewoon", maar welverdiend zeventje.

• login of registreer om te reageren