Buena Vista Games heeft al een aantal games op hun lijstje staan. Sommige zijn uitstekend (Lumines en Lumines II) en sommige zijn niet al te goed (De Kleine Zeemermin en Pirates of the Caribbean). Helaas neigt de meerderheid van hun games onder het kopje 'bagger' te vallen. Zal dit dan ook de reden zijn dat ze een naamsverandering zijn ondergegaan (in Japan en Australië heetten ze al Disney Interactive Studios en nu in de rest van de wereld dus ook)? Was Chicken Little zo bedroevig slecht dat het de laatste druppel was hiervoor, of valt het nog wel mee?

Wanneer Ace en zijn collega's weer eens aan het vechten zijn tegen Foxy Loxy en haar bemanning, gebeurt er ineens iets vreemd. Er ontstaat een soort tijdpoort waar Ace zijn schip in getrokken wordt. Wanneer ze bijkomen, komen ze erachter dat ze in de toekomst zijn belandt. In deze toekomst is Foxy Loxy bezig met een zeer kwaadaardige plan. Aan jou de taak om erachter te komen wat ze van plan is en om dit te stoppen.

Dit bovengenoemde verhaal krijg je als intro te zien. De filmpjes die erbij gedraaid worden zien er erg mooi uit. Het lijkt net alsof je naar een normale film, of iets dergelijks, zit te kijken. Natuurlijk is het nog wel korrelig, maar dat zie je alleen als je niet op het filmpje zelf let, maar op de graphics. Wanneer je dat ziet, vraag je je meteen af of het in-game er ook zo goed uitziet. Het antwoord: het gaat wel. De graphics in-game zijn zeker niet lelijk, maar komen ook niet in de buurt van de cutscenes. Waarschijnlijk komt dit ook omdat alles redelijk klein is gemaakt, waardoor je de details niet goed ziet. Wanneer je je character niet beweegt, heb je de tijd om goed te kijken hoe de graphics nou zijn en dan zie je dat het dus wel redelijk is, maar niet super. Wanneer je echter wel beweegt, merk je hier niet veel meer van en zijn de graphics gewoon matig.

Maar goed, na het introfilmpje krijg je eerst met elke character (het zijn er in totaal drie) een tutorial voor je kiezen. Je begint met Ace. Ace is dapper genoeg om zonder voertuig door de levels te gaan. Hierdoor kan hij snel ontwijken en snelle wapens gebruiken. Na Ace speel je met Abby. Abby doet al het vliegwerk in haar snelle schip. Vlieg van onder naar boven en vernietig zoveel mogelijke tegenstanders. Het derde character is Billy. Deze varken rijdt in een varkenstank. De varkenstank is langzaam, maar erg krachtig. Deze volgorde van characters herhalen zich vrijwel elke keer. De gameplay van Ace en Billy is vrijwel identiek: je moet of de uitgang vinden of een aantal machines vernietigen. Dit komt erop neer dat je als het ware in een soort doolhof wordt gestopt waar je op gevoel de juiste route moet vinden. Overal zijn vijanden die niets liever doen dan jou vernietigen. In het begin gaat het er nog rustig aan toe, maar later in het spel verschijnen ze ineens achter je, terwijl je voor je nog aan het vechten bent. Onderweg vind je nog power-ups, munitie en gezondheid als je de omgeving kapot schiet. Gezondheid spreekt voor zichzelf, maar de power-ups en munitie ga ik een beetje uitleggen.

Het grootste gedeelte van de gameplay bestaat uit bewegen en schieten. Maar om te kunnen schieten heb je munitie nodig. Nou heb je oneindig veel standaard munitie, maar kan je daarnaast ook een ander soort munitie oppakken. Elke character heeft zijn eigen soort standaard munitie en ook de speciale kogels zijn bij elk van de drie anders. Naast de kogels zijn er ook nog granaten en een krachtsalvo. De granaten zijn van Ace en hiervan kan je er maximaal acht exemplaren bij je dragen. De krachtsalvo is van Billy en hiermee selecteer je eerst een paar vijanden, waarna hij een aantal raketten afvuurt. Leuk allemaal, maar een beetje onzin. Want tijdens de hele game hoef je eigenlijk alleen maar de standaard kogels te gebruiken. De speciale kogels zijn iets sterker, maar daar merk je weinig van. Wel moet je tijdens de vliegmissies af en toe de grondraketten selecteren, maar dit is dan ook echt het enige speciale wapen wat je moet gebruiken.

Naast de munitie vind je soms ook power-ups. Er zijn in totaal zeven soorten power-ups die automatisch in werking gaan als je ze aanraakt. Zo zal je sneller kunnen schieten, zal de schade die je aanricht twee keer zo groot worden, kan je drie kogels tegelijkertijd afvuren, gebruiken je wapens een tijdje geen munitie, zijn je schilden twee maal zo sterk, ben je een tijdje niet te raken en krijg je wat schildkracht terug. Deze power-ups duren tien, vijftien of twintig seconden lang. De oplettende lezer heeft waarschijnlijk al door dat ik er maar zes van de zeven power ups heb opgenoemd. Wees gerust, de zevende ben ik nog niet vergeten. Dit is namelijk een krachtig iets, wat speciaal genoemd mag worden. Voor elk van de drie characters is dit iets anders, maar het resultaat is hetzelfde: alle vijanden in beeld worden verslagen. Ace zal zijn magazijn in de lucht gooien en hierop schieten, wat een grote knal veroorzaakt. Billy begint energie te verzamelen en schiet iedereen aan puin en Abby doet de nabranders van haar schip aan, begint te tollen, waarna een niet-sonische knal op lichtsnelheid ontstaat en alle vijanden op het scherm vernietigd. Een sterke en coole power-up dus. In tegenstelling tot de munitie, ben je met de power-ups wel blij omdat deze gewoon leuk zijn om te gebruiken.

En geloof het of niet: Chicken Little heeft een multiplayer mode! Oh, misschien was dit wel iets te overtuigend, want het stelt niet echt veel voor. Ten eerste moet je vriend ook een Chicken Little gamecard hebben; het is namelijk Multi-Card multiplayer. Ten tweede is hetgeen wat je speelt een minigame. Je ziet een venster met een paar gaten. Er lopen allerlei aliens die jij de goede kant op moet tikken zodat deze in de gaten vallen. Lopen ze het scherm uit, dan komen ze bij je vriend, de tegenstander, zodat hij/zij ze kan proberen in de gaten te lokken. Op papier klinkt dit nog wel een heel klein beetje leuk, maar als je het speelt werkt het totaal niet goed. Wat het dan ook met de game te maken heeft, naast de aliens en de levels die op de planeten die je bezoekt gebaseerd zijn, is niet echt bekend.

Chicken Little: Ace in Action probeert een spannende actiegame te zijn, maar slaagt hier nauwelijks in. De graphics en het geluid zijn best te pruimen, maar aan de gameplay valt nog veel te verbeteren. Zo zijn de verschillende soorten wapens nutteloos en vervalt de gameplay al heel snel in herhaling. Als je mij vraagt om in een paar woorden deze game samen te vatten, dan is mijn antwoord: 'In Chicken Little moet je schieten, rijden, schieten, rijden, schieten én rijden, schieten, rijden…' Je hebt het vast al door: Chicken Little is geen slechte game, maar zeker ook geen goede.

• login of registreer om te reageren