Disgaea blijft een serie die op zijn minst bijzonder genoemd kan worden. Door middel van humor en turn based strategy weet men ons uren bezig te houden. Voor deze review mag ik een remake van de PS2 versie in mijn Nintendo DS stoppen. Tijd om de onderwereld weer eens op zijn kop te zetten.

Disgaea voor de DS is precies dezelfde game als de PSP versie die we eerder hebben gezien. Echter is er goed geluisterd naar de gamers en heeft men een flink wat aanpassingen aangebracht aan de game. Zo weet Disgaea DS prima gebruik te maken van de mogelijkheden die de DS biedt.

De verhaallijn is niet verandert en is dus gelijk aan de PSP versie en het origineel. Ook dit keer spelen we met Laharl, deze lieve demon heeft de afgelopen paar jaar liggen slapen. Vervelend voor onze Laharl is het feit dat zijn vader, heerser van de onderwereld, in de tussentijd het loodje heeft gelegd. Gelukkig wordt Laharl wakker gemaakt door zijn maatje Etna. Deze weet Laharl te vertellen wat hij de afgelopen jaren gemist heeft en dat er verschillende partijen een gooi naar de troon hebben gedaan. Dit maakt onze vriend natuurlijk geïrriteerd en de run naar de troon begint al snel.

Disgaea bestaat eigenlijk uit drie delen. Het voorbereiden op gevechten, de verhaallijn en de strijd. Voordat je begint aan een strijd kan jel jezelf in het kasteel uitrusten en nieuwe manschappen inhuren. Vervolgens duik je een portal in op zoek naar een nieuw stukje verhaal. Daar speelt zich ook vaak een veldslag bij af waar je met je party de vijand zal moeten verslaan. Zodra je dit gedaan hebt kun je je leden weer verder uitrusten of nieuwe aanvallen leren.

Het vechten in Disgaea werkt zoals je dat kunt verwachten in een turn based strategy titel. Na aanleiding van je type aanval kies je de juiste afstand en ga je aan de slag. Voordat je gaat aanvallen, heb je de mogelijkheid je partymember naar de vijand toe te bewegen. In Disgaea kan je er ook voor kiezen om een teamlid op te offeren en met deze een ander teamlid naar de vijand toe te werpen. Zo kun je veel verder komen dan enkel lopend. Staan er teamleden naast elkaar dan heb je een bepaald percentage kans op een combinatie aanval. Doe je deze combinaties met speciale aanvallen, dan krijg je nog eens een leuke animatie te zien. Uiteraard zorgen deze aanvallen voor bijzonder veel schade en is het aan te raden om zoveel mogelijk speciale- en combinatieaanvallen te gebruiken. Je zult ook goed moeten opletten met je aanvallen en combinaties, want voor je het weet sla je een vijand een blokje verder waardoor je geplande combinatie niet meer gaat werken. Daarnaast moet je natuurlijk ook niet op een plek belanden waarop de tegenstander je kan raken.

Een interessant concept wat uiteindelijk ook de PlayStation 3 versie heeft gehaald zijn de Geo Panels. Deze vlakken hebben de eigenschap van een kleurblok dat op het desbetreffende vlak staat. Deze eigenschappen kunnen variëren van een verhoging van de verdediging tot onverslaanbaarheid. Gelukkig zijn de blokken op de vlakken ook op te tillen en weg te gooien zodat de eigenschappen niet meer gelden. Wat ook erg goed helpt is vijanden op elkaar gooien, met de juiste combinatie van vijanden kun je bijvoorbeeld flink wat schade leveren.

Om het overzicht te vergroten wat toch enigszins te klein was op de PSP, heeft men op het bovenste scherm een plattegrond getekend. Zo kan je stukken beter zien waar de vijanden staan en op welke vlakken je jezelf nog kan plaatsen. Het scherm is wel nog steeds iets te klein voor een volledig overzicht, maar het beschikken over een plattegrond is zeker niet verkeerd. Uiteraard heeft ook de DS versie de mogelijkheid om tegen iemand anders te spelen. De game maakt gelukkig niet al te veel gebruik van het touchscreen. Via de knoppen gaat het bewegen een stuk prettiger en sneller. Ook de opties zijn op die manier het makkelijkste door te scrollen.

Persoonlijk heb ik het geluk gehad dat ik ook de PSP en de PS3 versie heb mogen spelen en reviewen. Uiteindelijk ben je een aantal keer dezelfde titel aan het spelen. Ook deze keer ben ik weer hetzelfde type verhaal tegen gekomen met dezelfde characters en dezelfde vechtstrategieën. Toch is het een heerlijke titel om in je handheld te hebben. Je kan zo het scherm dichtklappen en de gevechten kosten meestal niet meer dan tien minuten. Ideaal dus voor de eenzame bus-, trein- of autoritjes. Wel moet ik zeggen dat ik ondertussen wel graag wat meer verschillen in klassen en aanvallen zou willen zien.

Disgaea DS is een prima titel welke gebruik maakt van de pluspunten van de handheld. Helaas is er weinig aan het spelconcept veranderd en blijft het gewoon meer van hetzelfde. Ideaal voor onderweg als je de PSP versie nog niet in je collectie hebt.

• login of registreer om te reageren