Sinds jaar en dag maakt Guitar Hero het spelers mogelijk de vetste gitaarsolo's uit een stuk plastic te toveren. Verslavend en erg leuk, zo hebben velen ondervonden. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de franchise inmiddels haar weg heeft gevonden naar meerdere platformen, waaronder de Nintendo DS. Inderdaad, sinds kort kunnen wij aan de slag met een draagbare versie van de bekende gitaarsimulatie, genaamd Guitar Hero: On Tour.

Het moge duidelijk zijn dat bij de DS-versie van Guitar Hero geen gitaar wordt geleverd zoals we die kennen van de consoleversies. Sterker nog, er wordt überhaupt geen gitaar geleverd bij On Tour. Gezien we te maken hebben met een handheldversie eigenlijk logisch, maar hoe spelen we Guitar Hero zonder gitaar? We kunnen je vertellen dat de ontwikkelaars met een prachtige oplossing zijn gekomen: de Guitar Hero Grip. Dit handige opzetstukje wordt in het GBA-slot van de Nintendo DS geklikt en is voorzien van vier zogenaamde fretknoppen. In combinatie met het touchscreen van Nintendo's handheld laten deze knoppen ons de gewenste muziek spelen: de fretknoppen dienen om akkoorden en noten te pakken en het touchscreen laat je deze daadwerkelijk aanslaan.

Mocht je denken met Guitar Hero: On Tour dé Guitar Hero ervaring in huis te halen, dan kom je van een koude kermis thuis. On Tour beschikt namelijk niet over de eigenschap die de consolegames zo aantrekkelijk maakt: het opwekken van het gevoel echt gitaar te spelen. De gitaarhals door je vingers laten glijden, het pakken van akkoorden en het in de lucht gooien van de gitaar, het speelt in dit geval allemaal geen rol. Toch mogen we wel stellen dat de makers van het spel Guitar Hero op de best mogelijke manier hebben overgezet naar de handheld. Zo werkt het indrukken van fretknoppen erg gemakkelijk en is het aanslaan van gitaarakkoorden op het touchscreen heel goed te doen. De speler mag elk deel van het touchscreen aanraken om een noot aan te slaan en hoeft dus niet in de gaten te houden waar de snaren zich op het touchscreen bevinden. Dit gecombineerd met de verschillende moeilijkheidsgraden maakt dat je de game makkelijk oppakt. Daarnaast geeft het iedere keer weer voldoening wanneer je een nummer met een mooie score beëindigt. Maar nogmaals, ondanks de vermakelijke gameplay die ook dit Guitar Hero deel weer biedt, is de sensatie echt te gaan 'rocken' niet aanwezig. Mocht je twijfelen tussen een consoleversie en deze DS-release, dan is dit zéker iets om mee te nemen.

Daarnaast zul je er rekening mee moeten houden dat je deze game niet al te lang achter elkaar kan spelen. Het in één keer uitspelen van de careermode zal je pols bijvoorbeeld niet waarderen, aangezien deze na een kwartiertje vasthouden van de DS al kenmerken van kramp begint te vertonen. Hoe leuk en uitdagend het ook blijft om een nummer op hard of expert te voltooien, je zal echt je best moeten doen om een prettige speelhouding te vinden wanneer je een langere tijd achter elkaar wil gamen. Een ander aspect dat je in het geval van Guitar Hero: On Tour niet over het hoofd moet zien is de tracklist. Deze bepaalt voornamelijk hoe lang je het spel blijft spelen en zeker gezien het feit dat voor On Tour geen nieuwe nummers kunnen worden gedownload is het prettig als de lijst je aanspreekt. Het positieve nieuws is dat het spel over maar liefst dertig nummers beschikt, wat bijzonder is omdat we het hebben over een DS game. Bovendien is een groot deel van de tracks origineel, hetgeen betekent dat je nummers hoort zoals ze oorspronkelijk zijn opgenomen. Het negatieve nieuws is dat de tracklist wat betreft inhoud wat te kort komt. Zo komen we een stel songs tegen die we ook al Guitar Hero III: Legends of Rock zagen en spelen we publieksfavorieten als Monsoon van Tokio Hotel en This Love van Maroon 5. Uiteraard vinden we in de game ook wel de nodige klassiekers, maar de tracklist is minder indrukwekkend dan die van voorgaande Guitar Hero games.

Inmiddels zul je waarschijnlijk geconcludeerd hebben dat Guitar Hero: On Tour niet geheel voldoet aan de eerder gezette standaard. Toch is men er in geslaagd de hele sfeer die de franchise kenmerkt perfect over te zetten naar de Nintendo DS. De cartoony graphics, de belachelijke characters, de meest uiteenlopende locaties: het is allemaal aanwezig, evenals een offline winkel waar je content als nieuwe gitaren en characters (helaas geen extra songs) kunt aanschaffen. Vooral ook de prachtige 3D graphics waarmee characters en omgevingen haarscherp worden weergegeven vallen op. Daarnaast bevat ook On Tour een leuke multiplayer voor twee man, die spelers elkaar lokaal laat bekogelen met riffs.

Guitar Hero: On Tour is met de handige Guitar Hero Grip erg goed speelbaar gemaakt voor de Nintendo DS, maar weet als handheldgame de consoleversies niet te evenaren. Het gevoel echt te rocken is afwezig, de speelhouding die bij het gamen komt kijken is niet lang vol te houden en daarbij komt dat de tracklist niet zo rockt als we zouden willen. Daar tegenover staat dat we de kwalitatief hoge basisgameplay en kenmerkende elementen van de serie ook in On Tour tegenkomen en de game er prima uit ziet. Guitar Hero: On Tour is dan ook zéker geen slecht spel, maar het lijdt helaas wél onder een aantal vooral praktische bezwaren.