Afgelopen najaar richtten de meeste gamers zich op najaarspieken als Mario Kart: Double Dash!! en F-Zero GX. Ik had echter alleen nog ook voor Billy Hatcher and the Giant Egg.

's Ochtends wordt een klein jongetje, genaamd Billy, wakker in een wereld die pijn doet aan je ogen. Bij het krieken van de dag scheurt Billy als een dolle naar zijn vriendjes. Terwijl hij uitlegt waarom hij zo laat is springt er een gewond kuikentje uit het struikgewas. Twee raven willen het gele pluizebeestje aanvallen, maar gelukkig mept Billy ze met een vrolijk geluidje in elkaar. Dan worden Billy en zijn vrienden getransporteerd naar Morningland. Het blijkt dat de raven dit prachtige land waar het altijd dag is hebben 'verduisterd'. Nou zul je denken, laat maar stikken die kippen. Het blijkt echter dat de raven ook jouw eigen wereld gaan verduisteren als het niet meer goed komt in Morningland. En dat heeft dan weer tot gevolg dat iedereen enorm slecht wordt. Dus wat ga je doen? Je trekt een kippenpak aan en gaat erop uit om de raven te verslaan.

An eye for an eye, an egg for an egg!
Wat moet je met een kippenpak? Help! Het ziet er niet uit en kan een beetje kukelen. Gelukkig leggen kippen eieren. En dat is dan ook precies wat jij in je voordeel gaat gebruiken. Door de hele wereld liggen eieren verspreid. Het is de bedoeling dat je zo'n ei pakt en er je vijanden mee verslaat. Loop gewoon met je ei (dat je automatisch voor je uitrolt) over ze heen. Maar het levert meer punten op als je je eitje afschiet naar je vijand of ze vanuit de lucht bombardeer met een stijlvolle dunk! Voer je één van deze handelingen uit dan spatten de vijanden met een scheet uit elkaar in een paar raven. En dan komt er nu iets leuks om de hoek kijken: zoals we uit de meeste games wel weten krijg je een kleine bonus als je een vijand verslaat. in het geval van Billy Hatcher is dat fruit. Dat fruit pak je op met je ei en je ei groeit! Dit is de belangrijkste handeling in het hele spel, op het rollen van je ei na natuurlijk. Als je het ei laat groeien kan het volgroeien en wanneer het volgroeid is kun je het uitbroeden. Nu heb je eindelijk baat bij het kippenpak dat je draagt, je hoeft alleen maar te kukelen en te kakelen tegen je ei en dan komt het uit!

Wat er dan uitkomt hangt ervan af. De ene keer is het een gouden hanekam of je hebt een leuke bom. Dit zijn items met een functie, maar je kan ook iets anders uitbroeden. Namelijk een enorme kip! Die kip is de sleutel tot een goed einde. De kip gaat namelijk kakelen en kukelen alsof zijn leven ervan afhangt wat iets heel erg 'zonnigs' tot gevolg heeft. En jawel! Daar is de ochtend weer in Morningland! Er is een nadeel aan die grote kip. Hij zit in een gouden ei dat je moet laten overleven en uitbroeden. Helaas kan dat ei stuk en dat is best wel jammer, pas dus goed op je tellen. En dan blijft er nog een ding over dat je kunt uitbroeden. En dat is dan een leuk beestje met een speciale eigenschap. Zo kun je een pinguin uitbroeden die de krachten van water en life heeft. Wat het nut is van die kracht zal ik even duidelijk maken in een voorbeeldje. Op een gegeven moment moet je een switch omzetten door met je ei een ground slamuit te voeren. Je kan echter niet bij de switch omdat die omringd is door vuur. Nu komt je pinguin goed uit. Je kunt hem met een druk op de knop afvuren en hij spat in elkaar in duizend waterdruppels. Niet getreurd, je pinguin komt snel achter je aanhollen om het avontuur verder met je te beleven. Het is tenslotte een ietwat kleurige en blije game. Dus scroll snel verder naar de volgende alinea, dan vertel ik je daar nog iets meer over.

Kleurtjes
Zo, dit is weer zo'n Cube-exclusive game. Daarom is de game ook gegoten in een mengelmoes van overdreven blijheid, toffe pret en hapklare kinderkipknotsen (of was die opmerking iets te hard in een kipvriendelijke review?). Anyway, de aloude happiness keert weer terug in deze game. Het heeft wel een goed ding tot gevolg. Er is een duidelijk verschil tussen de duistere raven en de altijd goedgezinde kippen. Maar naast al die duploopgeiling die Sega ons bezorgt in dit spel zit ook nog een paasfestijn met alleen maar felbeschilderde eieren. Er is een zetfout in deze uberjoligheid, niemand wil dit blijkbaar nog.

De kleuren in deze game doen pij aan je ogen. Zelfs de raven houden niet van dat licht. Al die kleurtjes in de game hebben wel een beetje een bedoeling. Zoals ik al eerder zei: het geeft een goede balans tussen het duistere en het lichte, maar het is gewoon té kleurig. Het zou best iets minder kunnen vind ik (even voor de duidelijkheid; hier kan Pokémon niet aan tippen qua kleurtjes!). Het heeft een goed effect en het is soms best leuk, maar het kan iets reëeler gehouden worden. Daarbij is het grafisch ook geen geweldig staaltje van kunnen. Het is lekker standaard, maar de kleuren zijn dus heeeeeeel erg jolig, melig, vrolijk, blij, happy en ziekelijk regenboogachtig.

Eitje rollen
Ik heb in de introductie al uitgelegd wat de gameplay inhoud. Dat is geweldig, want naast al die dingen die ik beschreef rollen jij en je ei door halfpipes, word je door speciale magische ringen afgevuurd en rij je over achtbaanrails. Die feel heb ik sinds Zelda: The Wind Waker niet meer gehad. Vroeger haatte ik platformers altijd verschrikkelijk, maar Billy wist dat te veranderen voor mij. Ik vind de game zo lekker vernieuwend, het is gewoon om gek van te worden. Ik kan niet wachten op een vervolg met nieuwe puzzels en dubbel zoveel fun! Ik raad Sonic Team echter wel aan om zich extra in te zetten en de game iets meer puzzels te geven, maar vooral zorgen dat die eindbazen interessant worden, want het niveau van die gasten is LAAG! Ik heb meer last van een iets grotere vijand dan van de eindbazen gehad. Alhoewel de eindbazen wel op originele wijze hun aanvallen uitvoeren of dat je ze op zeer originele wijze moet afslachten (of is dat weer te hard in zo'n blije review?).

Ieder eitje heeft zijn eigen geluid, daarmee bedoel ik iets anders; namelijk dat iedereen het geluid anders zal ervaren. Ik begin de deuntjes langzamerhand te verdrijven uit mijn kop, tot groot genoegen van mijn nachtrust. De deuntjes zijn inderdaad in het begin heel leuk en aanstekelijk, maar na een half uur spelen krijgen de meeste mensen koppijn denk ik. Toch is de geluidskwaliteit hoog genoeg om gewaardeerd te worden. Weer een klein pluspuntje dus voor Sonic Team.

Multiplayer madness
En dan nog een klein dingetje behandelen voordat we aan de conclusie toekomen. Billy Hatcher heeft multiplayer-madness advanced meegekregen bij de geboorte. Want o wat is dit een kampioen. Super Smash Bros. Melee is minder innovatief en melig. Probeer elkaar af te slachten met eitje rollen in arena's gebaseerd op de eerder behaalde levels van de game. Heerlijk, heerlijk en lekker! Dit blijf ik nog maanden spelen op een voorwaarde. In het vervolg wordt de uithoudingslimiet van deze game bijgesteld en er komen meer multiplayer-opties, want Hatch en Time zijn verschrikkelijk saai. De survival-mode zal echter nog eens dik moeten worden overgedaan, want o, o, wat is dat leuk! Ik doe de laatste tijd niet anders meer. Dat eitje komt me nog niet de neus uit.

Als ik een eitje in de koelkast aantref wil ik het rollen en probeer ik het fruit te voeren. De enkele keren dat ik uit het duister stap ben ik op zoek naar Morningland en als ik uit school kom kakel ik mijn weg naar huis. Dat is wat deze game met me gedaan heeft. Alleen doen mijn ogen nu pijn, en de ogen van mijn vrienden ook. Koop de game en wees een paar weken lid van de eierensekte. Dat doet je niet goed, maar het is een geweldige ervaring.

• login of registreer om te reageren