God Eater 2: Rage Burst Review

De laatste hoop voor de mensheid; de toekomst ligt in jouw handen..

God Eater 2: Rage Burst vindt drie jaar na God Eater: Resurrection plaats. Er is een mysterieuze rode regen welke ervoor heeft gezorgd dat er een ziekte over de wereld heerst waar mensen aan overlijden. Blood, een elite team van soldaten, doet zijn best om de mensheid te redden en natuurlijk maak jij daar deel van uit.

De game heeft dus een voorganger en wanneer je deze niet hebt gespeeld merk je in sommige opzichten dat je iets mist. Hoewel de game te spelen is als standalone krijg je veel informatie waarbij je het idee krijgt dat je in het diepe wordt gegooid. Zo wordt het niet echt duidelijk wat er nu precies met de wereld is gebeurd, waar de Arigami vandaan komen of wat Blood precies is. De game begint met de hoofdpersoon welke geschikt is om deel uit te maken van Blood. Hij (of zij) krijgt een wapen en wordt ingezet als soldaat tegen de kwade goden. Na een korte tutorial wordt je meteen in het diepe gegooid wanneer het gaat om missies. Binnen de kortste keren is je team uitgebreid met zes anderen en wordt je Vice-Captain van je team.

Je team bestaat dus uit verschillende personages. Wanneer je offline speelt worden deze aangestuurd door de AI, speel je online dan worden deze personages gebruikt door andere gamers. De personages hebben hun eigen achtergronden en waarden en normen. Dit zorgt voor bepaalde wrijving tussen een aantal van hen. Hoewel ze het hier over hebben wanneer je met ze praat, merk je hier verder weinig van wanneer je op een missie bent.

De game heeft aardig wat uren aan gameplay en daarbij heeft het ook nog optionele missies die er voor zorgen dat je nog meer uren in God Eater 2 kan stoppen. Een deel van deze optionele missies bestaat uit Character Episodes. In deze episodes kom je meer te weten over de personages in de game. Wanneer je deze episodes speelt krijg je daarnaast een betere band met de personage waar de episode om draait. De extra episodes hoef je niet te spelen voor de centrale verhaallijn, maar het is natuurlijk wel interessant om meer te weten te komen over je teamleden.

God Eater 2 werkt overigens met verschillende moeilijkheidsgraden: het niveau wordt langzaamaan opgeschroefd. Waar je in het begin zal denken dat de game een peulenschil is, waarbij je alleen op de knoppen hoeft te rammen, en elke missie te behalen is met een SSS rank wordt dit toch wat anders hoe verder je in de game komt. De vijanden worden sterker en je moet steeds tactischer gaan spelen om je missies tot een goed einde te brengen.

De game is wat dat betreft dan ook geweldig als je een echte tactische speler bent. Het is namelijk niet alleen belangrijk dat je een goede samenstelling qua team maakt, het is ook nodig om je uitrusting op orde te hebben. Hier kan je overigens aardig wat tijd mee kwijt zijn. Zo zijn er zes verschillende vechtstijlen te kiezen, je kan je eigen wapens creëren en je kunt hier skills aan koppelen. Er is dus een enorm scala aan mogelijkheden om uit te proberen.

Wel jammer is dat omgevingen en vijanden vaak worden hergebruikt. Tussen je missies door bevind je jezelf in Friar, de mobiele basis waar vanuit je team werkt. Friar bestaat uit een stuk of vier plaatsen waar je naartoe kan. Hier kun je dan ook alle personages vinden, je kunt hier je uitrusting aanpassen en je missies beginnen. Natuurlijk is het aan de ene kant handig dat alles binnen je handbereik ligt, aan de andere kant had Friar net wat meer mogelijkheden kunnen bieden voor de game.

Hoewel er een paar puntjes zijn, zoals hierboven genoemd, waar de game wat meer uit de kast had mogen halen is God Eater 2 een echte JRPG die je niet zomaar aan je neus voorbij moet laten gaan. Hoewel de game niet voor iedereen is weggelegd, is het voor fans van het genre een game waar je enorm veel uren in kan stoppen en waarbij je de tactische kant van jezelf even helemaal los kan laten gaan.

Good

  • Je bent aardig wat uurtjes zoet
  • Enorm uitgebreid qua wapens, uitrusting, etc.

Bad

  • Repetitief
7

Goed