Hyrule Warriors Legends Review

Laatst mocht ik nog een recensie geven aan een remaster voor een Legend of Zelda game en nu mag ik een port recenseren voor een Legend of Zelda game. Of, in ieder geval een game die zich afspeelt in het universum van Legend of Zelda. Het is namelijk een spin-off in de trend van Dynasty Warriors, maar dan met personages uit Legend of Zelda. De Wii U titel was er eerst en deze kreeg gemengde reviews. Onze Robin gaf de game een 75; een aardige score. Maar weet de handheld port van deze game zich ook net zo goed staande te houden?

Om de port grafisch te vergelijken met de Wii U versie van de game is misschien oneerlijk, aangezien dat apparaat natuurlijk stukken krachtiger is dan een (New) 3DS of 2DS, maar zelfs als deze port daar niet mee wordt vergeleken, is dit geen mooie game. Ik heb vernomen dat de game er beter uitziet op de New 3DS, maar op mijn 2DS was de game grafisch zeker geen pareltje. De landschappen zijn saai en de framerate is af en toe om te huilen. Zo verschrikkelijk zelfs dat het de game op momenten onspeelbaar maakte. Het is misschien ook niet heel gek, aangezien er op het scherm vaak tientallen vijanden verschijnen, maar als dat de moeite is, dan hadden ze nooit deze port moeten uitbrengen. Helaas gebeuren de framerate drops niet alleen als er veel vijanden op je scherm verschijnen, maar ook bij een eindbaas of bijvoorbeeld bij ontploffende gebouwen. Soms gebeurt het zelfs als je van personage wisselt terwijl je de game speelt. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen: het gebeurt met enige regelmaat en dat kan vervelend zijn.

De gameplay zelf lijdt hier soms onder. Daarnaast heeft de New 3DS alweer een streepje voor op de 3DS of de 2DS in deze categorie, wegens de extra analoge stick. Echter zijn er wel een aantal aanpassingen gedaan ten aanzien van de Wii U versie en gebruiken ze het tweede schermpje van de 3DS goed. Je kan namelijk tijdens het spelen je teamgenoten naar andere doelen sturen, zodat je zeer tactisch kan spelen. Als ik mij niet vergis, kon dit in de Wii U versie niet. Er schijnen nog wat kleine tweaks gedaan te zijn, maar daar kan ik mij niet over uitlaten, aangezien ik het origineel nooit heb gespeeld. Als het spel niet wordt geteisterd door framerate drops, is de game vloeiend en responsief en dit zorgt voor een fijne en goede gameplay.

Het spel zelf heeft een redelijk lichte toon en setting. Zelfs met de duizenden doden per potje weten ze in Hyrule Warriors de toon licht te houden. De game neemt zichzelf niet al te serieus, in tegenstelling tot de typische Zelda games en is mede hierdoor toch echt een Dynasty Warriors game en geen Zelda game, aangezien het verhaal bij Zelda, ondanks de cartoony look, toch redelijk serieus is. Wel kom je bijna elke bekende en onbekende baas van het Legend of Zelda universum tegen en dat is wel weer erg tof. Fans van Zelda zouden dit zeker kunnen waarderen, als de rest van de game niet zo onspeelbaar was.

Deze port is degelijk. Niet ontzettend goed, aangezien je toch nog wel eens last kan hebben van framerate drops en de game er niet al te mooi uitziet, maar het heeft zoveel extra’s te bieden ten aanzien van de Wii U versie. Onder deze extra’s zijn nieuwe personages en tweaks aan de gameplay. Ik moet hier nogmaals bij zeggen dat ik de versie voor de Wii U nooit heb gespeeld, maar tweaks zoals het in-game besturen van je troepen zorgt natuurlijk wel voor een vloeiende en meer strategische gameplay. Ik kan mij voorstellen dat dit voor veel mensen als een pluspunt beschouwd kan worden. De game zit boordevol content, maar weet dat als je de game gaat spelen op een 3DS of een 2DS je toch wel te maken gaat krijgen met achterhaalde hardware. Voor een beetje OK spelgenot zal je dus echt op de New 3DS of de Wii U moeten zijn.

Good

  • Meer content dan op de Wii U
  • Kleine tweaks aan de gameplay
  • Boordevol content

Bad

  • Framerate drops
  • Grafisch totaal niet indrukwekkend
  • 2DS en 3DS versie ondermaats
6

Gemiddeld

Max schrijft al jaren voor GameParty en is gek op zowat elk genre, maar als het allemaal te lang duurt, wil zijn focus, die vergelijkbaar is met die van een goudvis, nog wel eens verslappen. Naast gamen wil hij nog wel eens druk zijn met sporten of zijn hersencellen wegdrinken. Verder doet hij vaak alsof hij druk is, maar stiekem weten wij dat hij eigenlijk erg lui is.