Ik was veel te jong om een film als Jurassic Park te zien in de bioscoop. Toch wist mijn vader me bij de bioscoop mee naar binnen te krijgen en zag ik Spielberg’s nieuwste film op het grote scherm. Ik was klein, jong en zag dinosaurussen op het scherm op een manier zoals ik ze nooit eerder zag. Ook ik wilde naar Isla Nublar, tenminste, tot het moment dat de elektrische hekken uitvielen. Nu, jaren later, beleef ik mijn eigen avontuur op het gevaarlijke eiland gevuld met dinosaurussen.

De Jurassic Park games van Telltale weten tot op heden nog niet de kwaliteit te bereiken die ik wens in een game van deze franchise. Het boek van Michael Crichton en de films van Steven Spielberg hebben jaren geleden een flinke maatstaaf gezet. Nog altijd vergelijk ik elke film of serie, of het nu de recente King Kong is of de nieuwe serie Terra Nova, standaard met Jurassic Park. En nee, geen één keer heb ik een overtreffende trap op het scherm gezien. Helaas. Zo ook niet de eerste twee episodes die ik eerder al voorzag van een review. Met enige aarzeling begon ik aan de derde, zou Telltale haar zaakjes nu beter op orde hebben?

In Episode III: The Depths komt de groep overlevenden erachter dat er een probleem is met de Geothermal Power Plant. Dit probleem moet snel verholpen worden om het hele eiland te redden. Na een diepe zucht van mijn kant (ik voel de link wederom niet met een echt Jurassic Park verhaal), zag ik later dat Telltale dit gegeven vooral heeft benut om de karakters flink uit te diepen. Geloof me, dat was nodig. Door het nodige drama op het pad te gooien voelen de karakters (eindelijk) aan als echte mensen bij wie de dialogen enorm interessant en belangrijk zijn. Dit en het feit dat de Velociraptors de grote dreiging van de episode zijn, zorgt ervoor dat ik mijn plezier snel terug wist te vinden. Sterker nog, één bepaalde scene in de game is zo goed dat de haartjes op mijn arm rechtovereind stonden. Jawel Telltale, jawel!

Helaas is dit heugelijke gevoel niet door de hele game door te voelen. Vaker dan eens stuitte ik tijdens mijn overlevingstocht op Isla Nublar op vervelende, technische fouten. Zo merkte ik dat af en toe de (prachtige) muziek in een opzwelling in volume omhoog schoot waardoor de dialogen niet of amper te horen waren en heeft deze episode, heel raar, last van framerate problemen. Waar vorige delen een solide vertoning hadden, kakte episode III af en toe even in. De logica van dit probleem kan ik me niet bedenken wanneer eerdere games strak lopen, maar deze last heeft van haperingen. Het is dezelfde game, dezelfde engine.

Toch wist ik de game dit soort momenten te vergeven. Natuurlijk stoor ik me eraan, maar wanneer je een groots actiemoment hebt en je moet zien te overleven wanneer Velociraptors op je jagen, dan geef je er weinig om. De drang om te blijven leven is groot, vooral in deze episode. Waar ik in de eerdere twee nogal eens mijn karakters liet sterven om te zien hoe een dinosaurus genoot van zijn eten, wisten de karakters in dit deel belangrijk te worden. Zoals ik al aangaf weet Telltale de karakters in The Depths uit te diepen. Je gaat om ze geven, net zoals je dat deed bij Alan Grant, Ellie Sattler, Ian Malcolm en de rest uit de film. Die kwaliteit weet de game nog steeds niet te bereiken, maar af en toe komt het aardig in de buurt

Jurassic Park The Game Episode III: The Depths is een goed vervolg op zijn twee voorgangers. Niet alleen is de gameplay beter uitgewerkt, zijn de Velociraptors interessanter en is het verhaal beter (op een ietwat ongelukkig einde na), ook geef je voor het eerst om de karakters die je speelt. Telltale neemt haar tijd om de karakters drama mee te geven, een reden om te vechten en te overleven. Voor het eerst zijn ze van vlees en bloed, en dat is nu exact wat de Raptors als lievelingsmaaltje hebben…

• login of registreer om te reageren