Jongens, dit is een unicum, dit is iets bijzonders. Tijdens de renovatie van ons kantoor hebben we een holte onder de fundering gevonden. Hier troffen wij een oude lederen kist aan met daarin een oud kompas, een verrekijker en een vergeeld dagboek. Op het boek prijken de woorden "Anno domini 1404"...

"06-01-1404, Den dageraad is begonnen, onzer edele Vorst heeft mij tot hoogwaardigheidsbekleder benoemd. Voor de overlevering en mijn nazaten zal ik vanaf den eersten dag verslag doen van mijn vreesh, mijn weemoed, mijn vreugde ende verdriet, mijn zegens ende nederlaegen. Moge onze goede Heer mij zegenen met voorspoed opdien ik de staet tot mijn volste vermogen moge dienen."

"09-01-1404, Kommer en kwel, mijn aankomst in onzer hoofdstad brengt weinig reden tot verblijding. Onze Vorst is ten prooi gevallen aan een mysterieuze ziekte en men vreesht voor zijn leven. Zijn barmhartige bloedverwante heeft echter besloten een kathedraal van ongeziene proporties te bouwen opdat onze lieve Heer de edele Vorst moge sparen. Droevig als ik ben vinde ik troost in de mogelijkheid om hem hierin bij te staen. Er zijn immers meer werkers dan dat er voedsel is, en zonder steen en gereedschap vordert de bouw nauwelijks. Morgen stel ik een bemanning samen en varen wij naar een nabij gelegen eiland om te zoeken naar grondstoffen."

"10-01-1404, Stevige lieden met kennis en ervaring hebben zich onder mijn wimpel geschaerd, over enkele uren is het schip gereed te vertrekken. Alle voorraden zijn al aan boord en we beschikken over genoeg materiaal om een eenvoudige nederzetting te bouwen. Hoewel het slechts twee dagen varen is richt ik mijn kijkers tot de hemel in de hoop niet opengereten te worden door de kliffen om vervolgens verzwolgen te worden in die zwarte zee."

"15-02-1404, Hoewel wij nog maar kort geleden landden op dit eiland begint onze nederzetting gestaan te groeien. Na het bouwen van de eerste loods en huizen hebben we wegen aangelegd om hout, steen en voedsel snel en gemakkelijk te vervoeren. De marktplaats die ontstaan is in de woonwijken stimuleert onze lokale economie en stelt ons zelfs in staat producten van eniger luxe aan te schaffen. De huidige kolonisten hebben het goed en zijn dan ook meer dan bereid om hun belastingen te betalen. Alle materialen die we kunnen missen sturen we periodiek uit naar de hoofdstad ter bevordering van de bouw van de kathedraal."

"08-03-1404, Onze welvarendheid stelt ons in staat om meer te betekenen voor onze staet dan wij voorheen voor mogelijk hielden. Onze contributies aan de bouw van de kathedraal en onze gebeden voor de koning in onze eigen gebouwde kerk gaan niet onopgemerkt. We worden regelmatig zeewaerts gestuurd om verloren goederen te vinden maar ook nieuwe gebieden in kaart te brengen. Het herstel van ons Vorst blijft echter uit, zullen onze gebeden nog gehoord worden?"

"01-04-1404, Tot mijn grote spijt heb ik vandaag een uitstekende penningmeester en nog veel betere vriend verloren. Na regelmatig onrust gestookt te hebben op deze dag met wilde verhalen over reusachtige hagedissen die jagen op vrouwen en kinderen hebben onze lokale autoriteiten hem ter plekke veroordeeld en geëxecuteerd in de angst dat het hondsdolheid betrof. Zijn laatste woorden verstomden tussen de opgewonden kreten van de toeschouwers, maar naar ik meen stelde hij herhaaldelijk de vraag of men wist welke dag het was. De laatste ijlen van een geteisterd man."

[De hierop volgende bladen zijn helaas vergaan of onleesbaar geworden met de tijd]

Hoewel de rest helaas verloren is gegaan, kunnen we natuurlijk wel een beetje speculeren over hoe het er aan toe ging. Als leider van een kolonie moet je aan veel dingen denken. Wil je huizen bouwen? Dan heb je hout nodig. Wil je nog iets kunnen doen met dat hout? Dan moet je misschien toch maar eens een weg aanleggen van de loods naar het warenhuis. Wil je nog meer kunnen bouwen dan heb je niet alleen meerdere grondstoffen nodig maar ook goudstukken. Gelukkig zijn de inwoners van je kolonie wel bereid om belastingen te betalen, maar dan moet jij zorgen dat ze voorzien zijn van alles wat ze willen.

Maar het gaat veel verder dan dat soort zaken. Mensen hebben ook houvast nodig die ze vinden in hun geloof. Bidden is alleen toch een stuk minder gemakkelijk zonder kerk in de buurt. Is er geen markt om spullen te kunnen verhandelen? Wat doe je dan met je overtollige voorraden? Hoe stimuleer je dan de lokale economie? Gelukkig waren er altijd wel mensen in de buurt die je konden adviseren over welke stappen je het eerst moest nemen, waar je benodigdheden kon vinden of die bereid waren directere hulp aan te bieden in de vorm van gereedschap, eten of goud. Het waren complexe tijden, spannende tijden, misschien niet zulke hygiënische tijden, maar zeker wel mooie tijden.

Het dagboek schetst een goed beeld van hoe het leven in 1404 was. Van de politieke spanningen tot de wensen van het volk, van belastingen tot infrastructuur en van boekhouding tot zeeavonturen. Men moest niet alleen letterlijk roeien met de riemen die ze hadden maar ook constant bezig blijven met het voorzien in levensbehoeften, het scholen van de jongelingen en de territoriale conflicten. Het moeten echter niet alleen complexe, maar ook heel erg mooie tijden zijn geweest.

• login of registreer om te reageren