Kogels die niet te ontwijken zijn, teamgenoten die doodbloeden, oorlogsmisdaden en enorm uitgestrekte omgevingen... Als je van realisme houdt heb je aan Arma II een goede, maar als ik jou was zou ik toch even wachten tot de volgende Operation Flashpoint.

Zoals jullie misschien weten is Arma II de spirituele opvolger van Operation Flashpoint. Spiritueel omdat de ontwikkelaar daarvan, Bohemia Interactive, niet langer aan die franchise werkt maar zelf aan de slag is gegaan met Arma II terwijl Codemasters de licentie nu aan het gebruiken is voor een vervolg. Een schot in de roos was het echter niet van Bohemia, maar niet geschoten is altijd mis moeten ze daar hebben gedacht. Zelfs de flauwe woordspelingen kunnen namelijk niet verbloemen dat er van alle kanten wat mankeert aan wat in theorie de beste oorlogssimulatie aller tijden had kunnen zijn.

Omdat de pluspunten toch nog net de minpunten overschaduwen zal ik daar ook maar mee beginnen. Arma II heeft zoals verwacht een strikt gescheiden offline singleplayer modus en online multiplayer modus. Binnen het singleplayer gedeelte kun je aan de slag met de verhaalmodus, losse missies gebaseerd op scenarios en de op zichzelf staande Armory modus. Die laatste kom ik zo nog op terug, eerst maar even m'n gal spuien over de verhaalmodus. Oh wacht, ik zou beginnen met de positieve kanten hè? Ok, vooruit dan maar. Vanaf het moment dat je na de verplichte tutorial begint aan je eerste echte missie is er al meteen iets duidelijk. Arma II is enorm groot. Je kunt een doel van alle mogelijke kanten benaderen, in een bos verdwalen, je teamgenoten kwijtraken... Kortom, groot. Als je even de moeite neemt om van de buitenlucht te genieten valt er nog iets op, namelijk dat de zon ook daadwerkelijk op en onder gaat. Lijkt misschien niet meer dan een leuke bijkomstigheid, maar treuzel te lang tijdens een nachtmissie en voor je het weet is het zo licht dat je vijanden je al van mijlen ver aan kunnen zien komen. Weg verrassingelement.

Al binnen enkele minuten kom je tot de ontdekking dat er maar weinig lineair is aan Arma II. Zo kan het zijn dat je missie eerst simpelweg het laten bombarderen van een radiostation was, om er vervolgens achter te komen dat hij midden in een bewoond dorp ligt. Aan jou de keuze om het dorp te sparen maar je eigen leven op het spel te zetten door hem handmatig te vernietigen, of het zekere voor het onzekere te nemen met de nodige onschuldige slachtoffers. Ben je zoals ik een nieuwsgierige malloot die missies uitstelt om de omgeving te verkennen, dan kom je nog veel meer tegen. Zo heb ik gijzelaars bevrijd en bewijs verzameld van oorlogsmisdaden. Iedere keer kom je echter wel voor de keus: kan ik dit doen zonder m'n missie in gevaar te brengen? Soms is ook niet alles haalbaar, zo heb ik een team soldaten dat in nood zat niet kunnen redden omdat ik een omweg had gekozen die voor mij en mijn team veiliger was. Een simpele quicksave quickload actie biedt geen oplossing, omdat niets gescript is. Dan kan een situatie radicaal anders zijn dan de eerste keer dat je er doorheen ging. Dit klinkt overigens misschien allemaal erg vet, maar er zitten meer haken en ogen aan deze alinea dan dat er in een vleeshal te vinden zijn.

Want waar wringt de schoen dan Marco? Waarom zo verbitterd? Omdat het spel zo vol met bugs zit dat de lokale verdelger gillend wegrent? De verhaalmodus is gewoonweg niet te spelen, zo ****ing buggy. Checkpoints waar je bovenop staat zonder dat het geregistreerd wordt, teamgenoten die vrolijk hun eigen ding doen zonder dat je dat wilt, muren waar je in vast komt te zitten, missiedoelen die gehaald worden maar genegeerd worden door het spel. Ik kan wel even doorgaan, maar laat ik een viertal schrijnende voorbeelden aanhalen. Zo moest ik van het dak van een gebouw via een betonnen trappenhuis naar beneden lopen met mijn team. Ik er achter aan, maak een draai tegen de wand van het trappenhuis... en zit vast. Muurvast klinkt nu afgezaagd, maar verwoord het uitstekend. Goed, opnieuw. Bij m'n tweede poging besluit ik eerst door een opening te kijken in het trappenhuis, vreemd genoeg val ik vervolgens door een opening die niet groot genoeg zou moeten zijn om mij er door te laten te pletter op de grond. Een ander voorbeeld is toen ik aan de rand van een bos zat en een boerderij moest aanvallen. Ik sprint naar een boom, boem, lig dood te bloeden op de grond. Wat wil het? Er zat een sniper net buiten het bos die ik niet had gezien en hij maakte een mooie headshot. Goed, kan gebeuren, had ik maar beter moeten uitkijken. Bij m'n tweede poging red ik het wel, maar wordt een teamgenoot van me geveld door de sniper. Ik wacht op de medic die hem gaat redden, maar er gebeurt geen kloot. Wanneer ik op een gegeven moment de gewonde teamgenoot naar het strijdgewoel toe zie kruipen krijg ik er genoeg van, ren naar hem toe, grijp hem bij z'n kraag en sleep hem naar een muurtje. Hij veilig, maar nog steeds geen medic. Ik roep de medic voor mijzelf, en hoppa! Ja hoor, eindelijk, de medic komt er aan gerend, stopt voor m'n neus, merkt dat ik niks mankeer en negeert vervolgens de doodbloedende teamgenoot om vervolgens verder te rennen. Inmiddels begint de teamgenoot stuiptrekkingen te krijgen, en sterft. Ik krijg in beeld te zien dat het onacceptabel is dat er een teamgenoot is gestorven, mission failed. Ja hallo hey! ****ing hell! Niks krijgraad voor die medic, ik knoop 'm wel op aan de dichtstbijzijnde boom!

Je snapt m'n frustratie wel denk ik, maar het volgende voorbeeld is nog erger. Omdat Arma II de meest onlogische besturing kent sinds de uitvinding van het toetsenbord zat ik tijdens m'n eerste missie nogal te klooien om te kijken wat alles precies deed. Wanneer mij plots gevraagd word of ik iets met explosiefen kan vernietigen of dat ik het liever laat bombarderen antwoord ik natuurlijk dat ik het zelf wel kan met een mooie bom. Ik kom aan op de plaats van bestemming, zie een markeerpunt dat aangeeft waar ik de bom moet plaatsen, kijk naar m'n wapenmenu en zie daar de optie "detonate". Na die geselecteerd te hebben hoor ik in de verte een explosie. Inmiddels begint mij een naar gevoel te bekruipen en kijk ik meteen in m'n inventory... kut, geen bom. Ja hoor, ik had blijkbaar de bom al eerder laten vallen toen ik met de controls aan het kloten was en nu had ik dus niks meer. Ik dus naar mijn teamgenoten communiceren dat ik extra ammunitie nodig had in de hoop dat ze mij van een nieuwe bom zouden voorzien. Geen kick. Zelfs toen ik expres al mijn kogels er doorheen had gejaagd en toen vroeg om ammunitie werd ik nog steeds dood genegeerd door mijn teamgenoten. ****ing ************! Het is realistisch dat ik geen bom meer kan plaatsen als ik hem al heb laten ontploffen, maar het is niet realistisch dat ik vervolgens de missie niet meer kan doorzetten omdat al die randdebielen nergens op reageren!

Tot slot nog een laatste voorbeeld van frustratie. Na ruim een half uur tactisch gespeeld te hebben in een stedelijke omgeving kwam ik samen met mijn team een motor tegen. Ik had zin om de stad wat sneller te verkennen, dus ik besloot er op te klimmen, trek op, zie mijn manschappen als gekken beginnen te rennen, probeer er tevergeefs eentje te ontwijken om vervolgens weer tegen een bericht aan te staren dat het onvergeeflijk is dat er een lid van mijn team overleden is. Ok, dus ik stop net behoorlijk wat moeite om mijzelf en die idioten in leven te houden, vervolgens beginnen ze te rennen alsof ze een spook gezien hebben en springt er eentje expres voor m'n wiel en dan ben ik de boosdoener? Krijg de klere maar met je tering leger, ik deserteer! Leuk hoor, die scriptloze bende, vooral met die geniale AI die met alles overweg kan behalve weldenkende spelers van vlees en bloed. Nee, als het zo moet geef mij dan maar liever nog veertig delen Call of Duty, daar ruil ik realisme graag voor in.

Als je dit allemaal leest en het onderstaande cijfer ziet vraag je jezelf misschien af waarom het dan toch nog een goede voldoende van mij krijgt. Omdat Arma II gelukkig meer bevat dan alleen z'n buggy verhaalmodus. Zo is er van de bugs een stuk minder te merken in de scenario missies en is de Armory modus zeer solide. De scenario's laten je met verschillende facties spelen waaronder ook die van de terroristen. Leuk voor de verandering, dat zeker.

De Armory modus geniet toch echt mijn voorkeur binnen heel Arma II. Hierin kun je met alle wapens, voertuigen en soldaten aan de slag in een soort van sandbox. Pak bijvoorbeeld een vliegtuig en speel er in alle rust zoveel mee als je wilt. Om de zoveel minuten krijg je een pop-up venster te zien met een uitdaging, vervolgens heb je de keus om te accepteren en te weigeren, en kun je zelfs kiezen om geen enkele uitdaging meer te krijgen tijdens je speelsessie. Doe dit echter alleen wanneer je echt alleen maar even wilt genieten van wat je op dat moment aan het doen bent, anders is het zonde. De uitdagingen zijn zeer variërend en vaak ook leuk om te doen, maar nog belangrijker, als je ze haalt krijg je er punten voor terug waarmee je weer nieuw speelgoed vrijspeelt voor in de Armory modus. Zo is eigenlijk alles nog gelocked op het moment dat je begint en moet je dus echt wel je best doen om met het tofste spul aan de slag te mogen. Er is overigens nog iets waar je mee kunt spelen in de Armory modus. Dieren... ho ho, niet op een verkeerde manier hoor, maar je kunt spelen als dier. Ja, dat klinkt al beter. Goed, in ieder geval, het is erg tof om bijvoorbeeld als geit rond te rennen om vervolgens de uitdaging "blijf drie minuten uit de handen van stropers" te krijgen.

Arma II kent z'n hoogtepunten als oorlogsimulatie. Het kent echter ook teveel dieptepunten om een topper van de game te maken. Wat het dragelijk maakt is dat er een groot deel buiten de verhaalmodus is dat weldegelijk goed uitgewerkt is, en daarmee heeft de game als geheel de potentie om (met een monster patch) uit te groeien tot de ultieme oorlogsim. Ik zou zeggen, schrijf de naam Arma II ergens op een blaadje, schaf binnenkort Operation Flashpoint: Dragon Rising aan en koop dan over een jaartje Arma II, dan heb je kans dat de speelervaring eindelijk tot in perfectie gepatched is. Jawel, hiermee is de kogel door de kerk, ik geef bij dezen een schot voor de boeg, Arma II is op dit moment alleen nog maar besteed aan echte ijzervreters en oorlogsveteranen. Bohemia, hopelijk zijn jullie niet in jullie wiek geschoten, maar elk schot is geen eendvogel. Althans, poog het nog een keer, drie maal is immers scheepsrecht.

• login of registreer om te reageren